
علی اسفندیاری (نیما یوشیج)
بیست و یکم آبان ۱۲۷۴ ـ سیزدهم دیماه ۱۳۳۸

علی اسفندیاری (نیما یوشیج)
بیست و یکم آبان ۱۲۷۴ ـ سیزدهم دیماه ۱۳۳۸

«از عموهایت» یکی از شعرهای مشهور احمد شاملو است. تاریخ سرایش سالی پس از تیرباران شدن «مرتضی کیوان» است. شاعر این شعر را در خطاب به پسر خود «سیاووش» سروده است.
ادامه خواندن احمد شاملو (صدای شاعر) از عموهایت (برای مرتضی کیوان)
عکس از «مهرانه آتشي»
برگرفته از فصلنامه «بررسي کتاب، ويژه هنر و ادبيات»

یادمان «مهدی اخوانثالث» در سایت «راوی حکایت باقی»

پس از خلاصهای که در معرفی تاریخچۀ «ترنا» و شکل کلی اجرای آن آمد [در اینجا] در ادامه با مشخصات وسائل و لوازمات «تُرنا» آشنا میشویم. این مقالۀ پژوهشی به سعی و قلم «محمود استادمحمد» جمعآوری و نوشته شده است.
ادامه خواندن «تُرنا»، یادگاری مانده از ماه رمضانهای سالهای دور (۲)

فضای نمایش آسید کاظم، نوشتهٔ محمود استادمحمد، قهوهخانهای در جنوب شهر تهران آن روزها بود، و زبان گفتار بازیگران، برگرفته از زبان مردم کوچه و بازار و محور نمایش را بازی «تُرنا» که یکی از بازیهای سنتی قهوهخانههای تهران در ماه رمضان بود و هست، شکل میداد.
ادامه خواندن «تُرنا»، یادگاری مانده از ماه رمضانهای سالهای دور (۱)

در عالم موسیقی و ترانه ـ چنانچه افتد و دانید ـ این بیشتر نام و صدای خوانندۀ ترانه است که در یاد شنونده باقی میماند. بعد از آن شاید بیتهای از شعر ترانه و بخشی از ملودی آن در زمزمههای هر از گاهی که من و شما را بوده و هست.
آثار و ساختههای مهندس «همایون خُرم» اما در خاطرههای ما از چنان قوام و دوامی برخوردار است که شنیدن نام ترانه و یا نوشتن بخشی از شعر آن، بیش از هر چیز، یادآور ملودی و آهنگ آن است.

دیشب هنوز زمانی از انتشار مطلب مربوط به سالروز تولد «نادر نادرپور» و شعر «آن زلزلهای که خانه را لرزاند» نگذشته بود [+]، که خبر آمد «توفان» هم درگذشت. یادم افتاد به اولین آلبوم مستقلی که از او به بازار آمد و خاطرۀ آن سرود معروف و آشنایی که بازخوانی کرده بود برایم زنده شد. نمونههایی از این ترانهسرود را همراه با متن و سابقهی آهنگ آن گذاشتم. شاید خواستید بخوانید و بشنوید!

سرودهای از «معینی کرمانشاهی»
با اجرا و صدای «ناصر ملک مطیعی»

حکایت «پیتزای آمریکایی» و «کارگر ایتالیایی»
یا «روز جهانی کارگر» و «اول ماه مه»!
اندر تعریف ویژگیهای آمریکایی جماعت یکی هم اشاره به این خصلت آنهاست که ایده و ابتکار و دستاوردهای دیگر ملل را میگیرند، در ابعاد آن دست میبرند و با «بیگ» و گنده کردن آن «آمریکایی»اش! میکنند. از آن جمله است مثلا پیتزای آمریکایی! که تفاوتش با اصل آن که از ایتالیا آمده و میآید در کت و کلفت و پت و پهن بودن آن است و بس.