سیاوش کسرایی
پنجم اسفند ۱۳۰۵ ـ نوزدهم بهمن ۱۳۷۴
«سیاوش کسرایی» شاعر معاصر و سراینده‌ی منظومه‌ی «آرش کمانگیر» است. مجموعه‌ای از سروده‌های او را با صدای شاعر و ترانه‌هایی با صدای خوانندگان مختلف که با بهره از اشعار او خوانده شده را بشنوید.
یادمان «سیاوش کسرایی» در سایت «راوی حکایت باقی»
صدای شاعر:
● شاعر (صدای شاعر)
● پرنده (صدای شاعر)
● ره‌آورد (صدای شاعر)
● هجوم (صدای شاعر)
● وحدت (صدای شاعر)
● شکُفتن (صدای شاعر)
● پاییز درو (صدای شاعر)
● غزل سیاه (صدای شاعر)
● شعر یونانی (صدای شاعر)
● رقص ایرانی (صدای شاعر)
● هوای آفتاب (صدای شاعر)
● آرش کمانگیر (صدای شاعر)
● واژه‌ی دلخواه (صدای شاعر)
● باور (با صدای بی‌بی کسرایی)
● از این سوی با خزر (صدای شاعر)
● پس از من شاعری آید (صدای شاعر)
● هوای آفتاب (با صدای بی‌بی کسرایی)
● غزل برای درخت ـ این‌بار (صدای شاعر)
● حکایت مردی که «نه» می‌گفت (صدای شاعر)
● با هر چه‌ام که شعله به جان است (صدای شاعر)
کتاب برای کودکان:
● آرش کمانگیر (کانون پرورش فکری)
● بعد از زمستان در آبادی ما (کانون پرورش فکری)
مجموعه‌ترانه‌ها:
● بهانه (مجموعه ترانه‌ها)
● اشک مهتاب (مجموعه ترانه‌ها)
● بهار می‌شود (مجموعه ترانه‌ها)
● به سبزِ جاودانِ‌من (مجموعه ترانه‌ها)
● دلم هوای آفتاب می‌کُند (سالار عقیلی)
● چند ترانه بر اساس سروده‌های سیاوش کسرایی
مطالب دیگر:
● از این‌سو با خزر (نگاهنگ)
● حکایت ترانه «وحدت» به روایت «اسفندیار منفردزاده»
● شعرخوانی در «شب‌های شاعران و نویسندگان» (انجمن گوته)
* * *