
داروگ
نیما یوشیج

پشت این پنجرهها دل میگیره
غم و غصهٔ دلو تو میدونی
* * *

تاسیان
هوشنگ ابتهاج (سایه)
خانه دلتنگ غروبی خفه بود
مثل امروز که تنگ است دلم
پدرم گفت: چراغ
و شب از شب پُر شد
من به خود گفتم: یک روز گذشت
مادرم آه کشید
زود برخواهد گشت
ابری آهسته به چشمم لغزید
و سپس خوابم بُرد
که گمان داشت که هست اینهمه درد
در کمینِ دلِ آن کودک خُرد؟
آری آن روز چو میرفت کسی
داشتم آمدنش را باور
من نمیدانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟
آه ای واژهی شوم
خو نکردهست دلم با تو هنوز
من، پس از، اینهمه سال
چشم دارم در راه
که بیایند عزیزانم
آه . . .
* * *
یادنامهی «هوشنگ ابتهاج» (سایه)
* * *

تقدیم به کامبیز عزیزم که همراه با آهنگهای آسمانی خود مرا به آسمانها بُرد. منوچهر ۱۳۳۷/۷/۲۶
* * *
منوچهر سخایی یکی از نامهاییست که در «حلقۀ اول از خوانندگان پاپ در ایران» جا دارد. اولین ترانهای که خواند «کالسکهٔ زرین» نام داشت با شعری از پرویز وکیلی و آهنگی از کامبیز مژدهی که مشوق او برای خواندن ترانه بود. منوچهر سخایی عکس خود را به سپاسمندی از او امضاء کرده است.
* * *

در مجموعه ترانههای ایرانی نمونههایی داریم که ملودی و آهنگ آن برگرفته از ترانهای خارجی و با شعری به زبان فارسی اجرا شده است.[+]، همچنین نمونههایی هم که ترانهسرای ایرانی شعر آن را روی آهنگ ترانهای قبلا اجرا شده و به گوش آشنا سروده است. ترانههایی که به «پیشپرده خوانی» شهرت داشتند و در تئاترهای لالهزار پیش از شروع نمایش اصلی اجرا میشد از ایندست بودند. پیشینه این ترانهها در رادیو اما به «برنامه کودک» در دههی چهل خورشیدی میرسد. سرایندهی ترانهها دکتر منوچهر معینافشار بود. [+]
ادامه خواندن شعرهای کودکان و فکاهی با آهنگ ترانههای مشهور ایرانی

غزل برای درخت ـ این بار
سروده و صدای: سیاوش کسرایی
ادامه خواندن سیاوش کسرایی: غزل برای درخت ـ اینبار (صدای شاعر)