
اجرای دوبارهی ترانهای قدیمی یا مشهور را «بازخوانی» میگویند و در موسیقی جهان امری معمول است. ترانههای بازخوانی شده در موسیقی معاصر ایران را میشود به سه گروه تقسیم کرد.

اجرای دوبارهی ترانهای قدیمی یا مشهور را «بازخوانی» میگویند و در موسیقی جهان امری معمول است. ترانههای بازخوانی شده در موسیقی معاصر ایران را میشود به سه گروه تقسیم کرد.

اجرای دوبارهی ترانهای قدیمی یا مشهور را «بازخوانی» میگویند و در موسیقی جهان امری معمول است. ترانههای بازخوانی شده در موسیقی معاصر ایران را میشود به سه گروه تقسیم کرد:

اجرای دوبارهی ترانهای قدیمی یا مشهور را «بازخوانی» میگویند و در موسیقی جهان امری معمول است. ترانههای بازخوانی شده در موسیقی معاصر ایران را میشود به سه گروه تقسیم کرد.

اجرای دوبارهی ترانهای قدیمی یا مشهور را «بازخوانی» میگویند و در موسیقی جهان امری معمول است. ترانههای بازخوانی شده در موسیقی معاصر ایران را میشود به سه گروه تقسیم کرد.

سر کوه بُلند . . .
سر کوهای بُلن نی میزنم من . . .

نام به گوش آشنای مهندس «همایون خُرم»، از دیروز تا همیشۀ تاریخ موسیقی معاصر ایران، با مجموعهای از خاطرهانگیزترین ترانههایی که شنیدهایم پیوند داشته و پیوسته خواهد بود.

«مهدی اخوانثالث» (م. امید)، شاعر بود، ولی ترانهسرا نبود. به کلام دیگر، او شعری برای اجرا به شکل ترانه نسرود. آنچه اما بر اساس شعر یا بخشی از سرودهای از او خوانده شده، همه از سر انتخاب و ذوقِ هنرمندانی بوده است که کلام اخوان را برای ترانهشان برگزیدهاند. گاهی البته با اجازه و رواید شاعر، و گاه نیز بی آگاهی و رخصت او.
ادامه خواندن سرودههای «مهدی اخوانثالث» در ترانههای ایرانی

در جبعۀ موسیقی زیر چند ترانه با صدای «منوچهر سخایی» را به انتخاب راوی این حکایت میشنوید. ترانههایی کمتر شنیده شده که در شعر و آهنگ، وزن و وقار خاص خود را دارند و به نظر من بخشی از اعتبار موسیقی پاپ ایران هستند.

در معرفی «سهراب سپهری» بعد از نام او معمولا اول «شاعر» و بعد «نقاش» آورده میشود. «سهراب سپهری شاعر و نقاش ایرانی در پانزدهم مهرماه سال ۱۳۰۷ در کاشان متولد شد.»
دلیلش شاید اینکه طرح و تابلوهای نقاشی او را در ایران کمتر کسی از نزدیک دیده است. مگر به شکل تصویری و چاپ شده در کتاب و کارت و سایتهای اینترنتی. کتابها و سرودههایش اما بیشتر در دسترس بوده و هست.

نام و آثار «اسفندیار منفردزاده» در بدعت موسیقی فیلم در عرصۀ سینمای ایران، در گسترۀ ادبیات کودکان، در کشف و معرفی جوانترها، در پایهگذاری «ترانۀ نوین»، در هویت دادن به «ترانۀ معترض»، در همدلی با جریانات سیاسی، اجتماعی و مردمی جای ارزنده و خاص خود را دارد.
ادامه خواندن یادمان اسفندیار منفردزاده (کارنامهی شنیداری ـ نوشتاری)