
رودخونهها
شاعر: محمدعلی بهمنی
آهنگ: صادق نوجوکی
تنظیم آهنگ: ناصر چشمآذر
خواننده: رامش

رودخونهها
شاعر: محمدعلی بهمنی
آهنگ: صادق نوجوکی
تنظیم آهنگ: ناصر چشمآذر
خواننده: رامش

ترانهخوان: سوسن
شعر ترانه: فرهاد شیبانی
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
شب که میشه غم منُ داغون میکُنه
لاله میشه دلمُ چراغون میکُنه
ستارهها پردۀ زر نشون میشن
پنجرهها پُر از گُلابتون میشن
میگن درختِ غمگینی تو بیشه
گُل میکُنه فصل بهار همیشه
پرستوها نوک میزنن به شیشه
میگن با یک گُل، بهار نمیشه
یه وختی بود دل که میخواس، بهار میشد
شبهای تهرون، پُر عطر یار میشد
ماهپیشونی رو پُشتبوم پرسه میزد
خورشید خانوم حرفهای سربسته میزد
اما حالا دنیا پُر از دشمنییه
اونچه که نیست یه قلب دوست داشتنییه
پنج دریآ مثِ ستاره کم شدن
سُرمهدونآ پُر از غُبار غم شدن
* * *
در بارهٔ «اسفندیار منفردزاده» در این سایت:
یادمان هفتاد سالگی «اسفندیار منفردزاده»
* * *
بازگشت به یادمان «سوسن» به روایت «راوی حکایت باقی»
* * *

یادمان سرو ایستاده، «خسرو گلسرخی»،
هماو که رسم «چانه زدن» نمیدانست.

بهمن ماه سال ۱۳۸۹ در سایتهای فارسیزبان اینترنتی، نماهنگی به نام«جستجوی سرنوشت» منتشر شد که در کلام و تصویر به همدلی با جنبش سبز ایران تهیه و اجرا شده بود. در شعر این ترانه یکی دو مصراع از شعر ترانۀ «مرا ببوس» بهکار برده شده بود.

در عالم موسیقی و در کنار «تصنیف» و «آواز» و «ترانه»، خواندن «سرود» نیز نوعی از اجرا و هنری است که شکل و تعریف خاص خود را دارد. جایگاه مشخص «سرود» در مقولۀ موسیقی، و کاربردهایی که دارد، بر همگان روشن و شناخته شده است.

ترانهها را بنا به اقتضا میشود در گروههای موضوعی مختلف هم دستهبندی کرد، که خب البته ما قصد آن را ـ دستکم حالا و در اینجا ـ نداریم. فقط به اشاره بگوییم و یاد کنیم از ترانههایی که خود، جدا از شعر و آهنگ و صدای خوانندهاش، با بعضی از حوادث تاریخی، در عصر نسلی که ما بوده باشیم گره خورده و دستمایۀ بهیادآوری آن واقعۀ خاص برای شنوندۀ آن ترانه است.

چاووشهای ۱۱ و ۱۲، آخرین آلبومهایی است که کانون موسیقی چاووش در پایان دورهٔ فعالیت رسمی خود منتشر کرد.
چاووش ۱۱ شامل تکنوازی سنتور توسط «مجید کیانی» است که در مهر ماه سال ۱۳۶۰ منتشر شد. چاووش ۱۲ اما دو نوازی «پرویز مشکاتیان» (سنتور)، و «ناصر فرهنگفر» (تمبک) بود که در «سهگاه»، «بیات تُرک» و «دشتی» اجرا شده است.

چاووش ۱۰ یکی دیگر از ۱۲ مجموعهایست که توسط «کانون موسیقی چاووش» در سال ۱۳۶۲منتشر شد. این اثر، همکاری گروه «شیدا» و «عارف» در یادمان استاد آواز ایران «حسین طاهرزاده» است.

چاووش ۹ یا «جان جان»، نُهمین مجموعهٔ موسیقی از ۱۲ آلبوم چاووش است. این آلبوم با همکاری گروه «شیدا» در دستگاه سهگاه و با آواز «محمدرضا شجریان» اجرا شد.

چاووش ۸ نام آلبومی با صدای «شهرام ناظری» و «سیما بینا» است که با همکاری گروه «شیدا» با سرپرستی «محمدرضا لطفی» ساخته شد.