
حیفه حرف من و دل تموم بشه
شعر: علیرضا محمدرضا قوامی
آهنگ: صدرالدین مهوان
خواننده: گیتی پاشایی
اجرا: ۱۳۵۱
دل من شکوه نکُن! قدر تو رو خوب میدونم
بازم از دل، بازم از دل، دل و دل و دل میخونم
بازم از سر میگیرم حدیث پًر سوز دلو
دل و دل گفتن و این نالهٔ جانسوز دلو
بهخدا من که دلم وجودمه
دلِ من رشته تار و پودمه
بهخدا حیفه که حرف من و دل تموم بشه
گلهها و شکوهها بمونه ناتموم بشه
اگه روزی روزگاری دلُ لرزون نباشه
آدما تموم میشن، کار دل هم تموم میشه
بهخدا من که دلم وجودمه
دلِ من رشته تار و پودمه
کی میخواد قصهٔ دل کُهنه بشه
کی میخواد؟ کی میخواد؟
کی میخواد کار دل آشفته بشه
کی میخواد؟ کی میخواد؟
کی میگه: بسه دیگه از دل و دلدار نگو!
کی میگه: از دل آزردهٔ غمخوار نگو!
بهخدا من که دلم وجودمه
دلِ من رشته تار و پودمه
♫ LP Cover ♫
* * *