ماه کنعان
شعر و آهنگ: حجازی
خوانند: امانالله تاجیک
تنها ماندم در این دنیا
عمری به دیار غمها سرگردانم
بیتو بهخدا چون مرغ شب نالانم
زین غم شدهام آواره و بیسامانم
تنها ماندم در این دنیا
رفتی در این تنهایی و حرمان
سوزم ز غم در آتش هجران
بیرویت ای امیدِ جان
در کلبهٔ غم ماندم نالان
ای عشق من، یاران
بیتو ماندم تنها، تنها
بازا تو گلی و تو مهری و جانانی
ای مَه، تو امیدِ این قلبِ نالانی
شوری به شبم همچون ماهِ کنعانی
ای یار، تو دوای دردِ بیدرمانی
بیتو ماندم تنها، تنها
چو شنیدی عشق تو را
در دلِ خود دادم جا
بشکستی قلبم را ـ آه از تو ـ
تو ز من دل بگُسستی، به رقیبم پیوستی
به کنارش بنشستی دور از من
ویران شد این مأوا
رفتند پرستوها
تنهای تنهایم، دل من مشکن
بیتو ماندم تنها، تنها
♫ LP Cover ♫
* * *