خواننده: رامش
انتشار ترانه: زمستان سال ۱۳۴۵
در جلوه چون اَختری
فریبایی، درخشان گوهری!
فرشتهای یا پَری؟
که مستوری، نهان از نظری!
شبها به بام فلک مانده
به یاد تو خیره نگاهم
گویم حدیث دل غمگین
که خسته از این شام سیاهم
پَر میگشاید سوی مَه
مرغ دلم از فتنهی جان
تا کهکشانها میرود
در آرزوی جانان
تا در کجا جویم تو را
ای گوهر بیهمتا
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
* * *