چون پرستو ناگهان
آهنگساز: حسین صمدی
ترانهسرا: عبدالله الفت
خواننده: رامش
انتشار ترانه: بهار سال ۱۳۴۶
چون پرستو ناگهان
پَر زد از این آشیان
ای خدا دیگر کجا
جویم از یارم نشان!
چو باد بهاران به کوه و بیابان
شوم به سویش گذران
با گُلهای صحرایی از عشق او گویم
با اشک خود از رخسارم گَرد غم شویم
سرگشته چون نسیمم در این بهار خرم
دردا به خواب راحت چشمم نرفته یک دم!
به یاد او اگر گُلی میچینم
به روی گُل جمال او میبینم
تو را چه گویم از دل مسکینم!
سرگشته چون نسیمم در این بهار خرم
دردا به خواب راحت چشمم نرفته یک دم!
● متن و ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
* * *