گل همراه نسیم
شعر: شمیم [بیژن ترقی]
آهنگ: همایون خرم
خواننده: مهستی
ترانه فیلم: آبشار طلا (۱۳۵۱)

چون گل همراه نسیم، می‌رقصد دل ببرم
من مست و باد صبا می‌ریزد گل به سرم

چون پروانه عشق گل به سر دارم
صحراها را زیر بال و پر دارم
بینم هر شب، من به عالم رویا
آید سویم آشنایی از صحرا

به خدا در انتظار توام
تو بیا که بیقرار توام

بازآ، تو گل بشو من گلشن
بگذار سرت به دامانِ من
بازآ، تو می بشو من ساغر
گرمی بده تو بر جان من
دستم بگیر و یکدم بگذار
لب بر لبانِ سوزانِ من

به خدا در انتظار توام
تو بیا که بیقرار توام

ای از عشقم نگرفته خبر
یکدم بر ما بگذر، بگذر
من برگِ گل، تو نسیم سحر
دستم با ناز تو بگیر و ببر

چون گل همراه نسیم، می‌رقصد دل ببرم
من مست و باد صبا می‌ریزد گل به سرم

به خدا در انتظار توام
تو بیا که بیقرار توام

♫  LP Cover  ♫

* * *

گل ناز من
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین

* * *

از سروده‌های «معینی کرمانشاهی» در این سایت

* * *

می عاشقانه (دل من ترانه می‌زد)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: حمیرا
انتشار ترانه: بهار سال ۱۳۵۱

به کنار لاله و گل زغمت چنان خموشم
که نسیم نوبهاری مگر آورد به هوشم
گل و لاله بود و عشقی به دلم جوانه می‌زد
به ترنم نسیمی دل من ترانه می زد
نگهم ز جام چشمت می عاشقانه می‌زد

تو بیا که عشق و شادی من تو بودی
تو ز دل، قرار و صبر مرا ربودی
چو ز دل بهانه‌ی تو را گرفتم
ز صبا نشانه‌ی تو را گرفتم
به کنار لاله‌ها و یاسمن‌ها
رهِ آشیانه‌ی تو را گرفتم

آشیان عشق خود را بی‌رخت در بسته ببینم
بی‌تو مرغ آرزو را خسته و پر بسته دیدم
. . .

♫  LP Cover  ♫

* * *

اشکی برام نمونده
شعر: مسعود هوشمند
آهنگ: حسین واثقی
خواننده: مهستی

غم داره قلبِ من‌و تو سینه داغون می‌کُنه
اشکِ من دامن‌و ستاره بارون می‌کُنه
بس‌که گریه کردم اشکی برام نمونده
قلبِ ناامیدم حالا تنها مونده

اون که با قلبِ بلا دیده‌ی من
اومد و وعده‌ای از وفا گذاشت
آشنا او با وفاداری نبود
رفت که برگرده، رو عهدش پا گذاشت
بس‌که گریه کردم اشکی برام نمونده
قلبِ ناامیدم حالا تنها مونده

ای خدا کاسه‌ی صبرم سر اومد
شب شد و دوباره یارم نیومد
ولی افسوس چشم من خواب نداره
می‌شینم تا یکی پیغوم بیاره
بس‌که گریه کردم اشکی برام نمونده
قلبِ ناامیدم حالا تنها مونده

● این ترانه نخستین‌بار در سال ۱۳۵۰ با صدای عهدیه در فیلم «زیر بازارچه» اجرا، و در سال ۱۳۵۱ با صدای مهستی بازخوانی شد. (توضیحات برگرفته از: کانال تلگرامی «دیسکوگرافی مهستی»)

* * *
♫  LP Cover  ♫

* * *

گل خارا
شعر: سیمین بهبهانی
آهنگ: اکبر محسنی
خواننده: پروین

* * *
از «سیمین بهبهانی» در سایت راوی حکایت باقی

* * *

ابر غم (دل سرد سرده)
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: محمد حیدری
خواننده: هایده
انتشار: پاییز سال ۱۳۵۲‌

غم که با شادی هم آغوشی نداره
گريه کن! گريه که خاموشی میآره
بذار امشب نکُنم اشکهامو پنهون
کی می‌گه: مستی فراموشی میآره.
دل سردِ سرده، همه رنج و درده
چشمام يه درياس بس که گريه کرده

حالا که تو ابر چشمام بارون غم نهفته
تو شوره‌زار قلبم گلهای غم شکفته
بازم می‌خواد چشمای من مُرواری‌بارون کُنه
غم تا میآد به خونه‌مون، شهر رو چراغون کُنه
آسمونِ قلب مرا ابرای غم گرفته
گريه‌ی پنهونی مگه دردهام رو درمون کُنه
دل سردِ سرده، همه رنج و درده
چشمام يه درياس بس که گريه کرده

♫  LP Cover  ♫

* * *
در رهگذر عمر با «تورج نگهبان»

* * *

 محبت (بلا دیدم از دل)
گلهای رنگارنگ ۴۹۰
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: حمیرا
انتشار: بهار سال ۱۳۴۸

(از محبت بس‌كه دیدم رنج و محنت
فرقِ محنت را ندانم از محبت)
خدایا تو دانی كه در زندگانی چه كرده به من مهربانی من
خدایا تو دانی كه این مهربانی شده دشمن جاودانی من
كسی كه دلم را كشیده خدایا در آتش غم
نگفته كه با او به غیر محبت چه كرده دلم

بلا دیدم از دل، خطا دیدم از دل
نخواهم دلی را، دل غافلی را كه شد باعث ناتوانی من
به عشقی اسیرم، به دردی دچارم
كه از محنتِ آن قراری ندارم، سیه شد از آن زندگانی من

خدایا تو دانی كه در زندگانی چه كرده به من مهربانی من
خدایا تو دانی كه این مهربانی شده دشمن جاودانی من
به جُرمِ محبت، غم و درد و محنت، دلی پُر ز حسرت
زمانه چرا كرده قسمت من؟
ز من بی‌ریاتر، ز تو بی‌وفاتر، ندیده زمانه
كه عشق تو را كرده قسمتِ من
اگر دل دادم وفا كردم، خدا می‌داند خطا كردم
اگر بی‌تو گریه‌ها كردم، خدا می‌داند خطا كردم
. . .

* * *
مثلث هنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی، حمیرا

* * *

غنچه نشکفته
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین

غم عشق
شعر: سعدی
ارکستر: معروفی
خواننده: غلامحسین بنان

خبر از عشق ندارد که ندارد یاری
دل نخوانند که صیدش نکند دلداری
جان به دیدار تو یک روز فدا خواهم کرد
تا دگر برنکنم دیده به هر دیداری
عَلِمَ الله که من از دستِ غمت جان نبرم
تو به از من بتر از من بکُشی بسیاری
غم عشق آمد و غمهای دگر پاک ببرد
سوزنی باید کز پای برآرد خاری
می حرام است ولیکن تو بدین نرگسِ مست
نگذاری که ز پیشت برود هشیاری
می‌روی خرّم و خندان و نگه می‌نکنی
که نگه می‌کند از هر طرفت غمخواری
خبرت نیست که قومی ز غمت بی‌خبرند
حالِ افتاده نداند که نیفتد باری
سروِ آزاد به بالای تو می‌مانَد راست
لیکنش با تو میسر نبوَد رفتاری
می‌نماید که سر عربده دارد چشمت
مست خوابش نبرد تا نکند آزاری
سعدیا دوست نبینی و به وصلش نرسی
مگر آن لحظه که خود را ننهی مقداری

غزلهای سعدی، به تصحیح و توضیح دکتر غلامحسین یوسفی، انتشارات سخن، چاپ اول ۱۳۸۵، صفحه ۱۲۴

* * *

خوش آمدی
شعر: کریم فکور
آهنگ:‌ جواد لشگری
خواننده: پروین

به کلبه‌ام از راه دور، ای آشنا خوش آمدی
چون بوی گل به همرهِ بادِ صبا خوش آمدی
اکنون که پُر گیاه و گل شهر و دِه و صحرا بُوَد
ای آهوی صحرا تو هم به شهر ما خوش آمدی
تو مایه‌ی نوازش صدها دلِ شکسته‌ای
ای خوش خبر، به سوی دل‌شکسته‌ها خوش آمدی

بر لوح خاطر نقش طرب زن
چون روزگار اندوه و مِحنت دیگر گذشته
منعم مکُن از این عشق سوزان
تا کی دو رنگی؟ دیگر مرا آب از سر گذشته
ای آهوی گریزان، به آشیانم
خوش آمدی، فدای جان تو جانم
ای آن که مَقدم تو بُوَد گرامی
من جای گل به پایت گُهر فشانم

* * *
ترانه‌شناسی «جواد لشگری»

* * *