در این صفحه قبلا هم نمونههایی از عکسهایی که در رسانههای ایران سانسور و دستکاری شده است را دیدهاید. امروز (۸ اردیبهشت ماه) در سالگشت زادروز «سیمین دانشور» دو تصویر از او در کنار همسرش «جلال آلاحمد» ببینید که بنا به مصلحت محجبه شده است! این هماهنگی بین نقش لبهی سرپوش با حاشیهی پیراهن سیمینخانم هم لابد برای باورپذیری بیشتر بیننده بوده!
از جمله قصههای کموبیش از یاد رفته یکی هم حکایت سالهاییست که «رادیو» و برنامههایش جایگاه خاصی در گذر ایام و روزهای ما داشت. امروز (۴ اردیبهشت) سالگشت تاسیس اولین ایستگاه رادیو در ایران است. در آرشیو برنامهای پیدا کردم به نام «با چراغ ترانه در کوچههای خاطره» که چند سال پیش از رادیو زمانه پخش شده است و در آن پخش زندهی ترانهها در برنامههای مفرح رادیو ایران روایت میشود.
در باره برنامههای رادیویی:
● یادی از «برنامه کودک» رادیو ایران (قصههای صبحی)
● یادی از «برنامهی کودک» رادیو ایران (تاریخچه و چند ترانه)
● خاطرهی چند گوینده و مجری رادیو از ماشین اداره در آن سالها!
● شهرزاد قصهگو (خاطره داستانهای رادیو ایران به روایت کیومرث پوراحمد)
● پیروزی بزرگ (خاطره برنده شدن در مسابقهای رادیویی، روایت کیومرث پوراحمد)
* * *
شعر Il meurt lentement از سرودههای پابلو نرودا است که احمد شاملو آن را به زبان فارسی برگردانده است. مخاطبِ پابلو نرودا در این شعر، سوم شخصِ مفرد است. «میمیرد آرام، آنکس که سفر نمیکُند و کتابی نمیخواند. . .» احمد شاملو اما در ترجمهی خود، مخاطب شعر را به دوم شخص تغییر داده است. او معتقد بود ترجمهی اشعار به زبان مقصد، باید به زبانِ ادبیاتِ شاعرانه در آید تا شیوایی کلام خود را از دست ندهد.» از اینرو است که ترجمهی احمد شاملو با ترجمهی لغت به لغت سرودهی پابلو نرودا متفاوت است.
کیومرث پوراحمد را با فیلمهای «قصههای مجید» به یاد میآوریم. کتاب «کودکی نیمهتمام» زندگینوشت او بود با قلم شیرین خودش. سالها پیش بخشهایی از آن را خوانده بودم. ماجراهایی که هر کدام از ما شاید به شکلی آن را تجربه کرده باشیم. شنیدنی هستند. یادش گرامیباد.
در این صفحه قبلا هم نمونههایی از عکسهایی که در رسانههای ایران سانسور و دستکاری شده است را دیدهاید. امروز (۱۵ فروردین) در سالگرد درگذشت «پروین اعتصامی» دو تصویر از شناسنامهی این شاعر نامآشنا را ببینید.
ادامه خواندن سانسورهای تصویری (پروین اعتصامی و برگه ولادت او)
ابراهیم زالزاده، نویسنده، پایهگذار و مدیر «موسسۀ فرهنگی ابتکار» بود. او یکی از اولین قربانیان سلسله جنایاتی شد که به «قتلهای زنجیرهای» شهرت یافت.
امروز (هشتم فروردین ماه) ترانهی «قصهی دو ماهی» سرودهی شهیار قنبری نیمقرن را پشت سر میگذارد و ۵۲ ساله میشود. حکایت این ترانه را به روایت و صدای خود شاعر بشنوید. از کریمآقا چمنآرا (شرکت آهنگ روز) تا نظر احمد شاملو و هوشنگ ابتهاج، و نامهای که دکتر علی شریعتی نوشت.
مجموعهای از ترانههای خاطرهانگیز بهاری ـ نوروزی با صدای خوانندگان مختلف و مطالب خواندنی به شکل شنیداری با موضوع بهار و نوروز که در این سایت منتشر شده است.
مهدی اخوانثالث «آواز کرک» را در فروردین سال ۱۳۳۵ سروده است. این شعر از سوی شاعر به «صادق چوبک» نویسندهٔ معاصر پیشکش شده؛ و اولین بار در همان سال [۱۳۳۵] در مجموعهٔ «زمستان» بهچاپ رسیده است.
امروز (۲۴ اسفند ماه) سالرروز تولد اسنفدیار منفردزاده است. او از معدود هنرمندانی است که هم در خاطرات نسل پیش جایگاهی ارجمند دارد و هم مورد علاقه و احترام نسل جوان امروز است. این یادداشتها مربوط به یازده سال پیش و بهانهی نوشتن آنها هفتادمین سالگشت تولد او بود.