برچسب: ترانه‌های مردمی

بد اخلاق
شعر و آهنگ: رشید مرادی
خواننده: حسین موفق

تاپ تاپ
شعر: اکبر آزاد
آهنگ:‌ امیر پازوکی
خواننده: علی نظری

نفرین ابد
شعر: ابوالفضل ادبی
آهنگ: منوچهر سلحشور
خواننده: حسن شجاعی

♫  LP Cover  ♫

* * *

پاییز
شعر: سعید مهناویان
آهنگ: سعید مهناویان
خواننده: داود مقامی

طلاق
شعر: خیری‌نژاد
آهنگ: یدالله بدر
خواننده: نیلوفر

می‌گذشتم یک شبی از کوچمون
این صدا بشنویم از همسایون
چند تا طفل با یک صدا و یک زبون
اشک می‌ریختند و می‌گفتند: «بابا جون
یا بیار به پیشمون مادرمون
یا برو تو هم دیگه اینجا نمون
از روزی که رفته است مادرمون
دلشکسته شده‌ایم و ناتوون
خون شده ز دوری‌اش جیگرمون
به خدا خم شده این پیکرمون
یا بیار به پیشمون مادرمون
یا برو تو دیگه اینجا نمون
مادرمونو چرا دادی طلاق
رحم بکن بیار اونو بسه دیگه فراغ!
ما که طفلیم تو بگو بهر خدا
اگه مادر نباشه پس چی میشه تکلیف ما؟
بد دردیه بی‌مادری، تنهایی و دربدری
بسه دیگه اینهمه غم
بسه دیگه ظلم و ستم
ما می‌خوایم مادرمون
ما میریم به پیش اون
درد دل میگیم براش
بوسه می‌زنیم به پاش.»

♫  LP Cover  ♫

* * *

پوران جان
شعر: مهدی
آهنگ: سعید رمضانی
خواننده: امیری

* * *
مجموعه‌‌ای از نام دختران در ترانه‌های ایرانی

* * *

گله‌مند
آهنگ: منوچهر گودرزی
خواننده: سوسن

* * *
یادمان «سوسن» به روایت «راوی حکایت باقی»

* * *

فلانی
خواننده: امان‌الله تاجیک

ز کویت رفتم و الماسِ طاقت بر جگر بستم
برو با یار خود بنشین که من بار سفر بستم
ز بعدِ رفتنم جانا هزار افسوس خواهی خورد
«فلانی» یار خوبی بود و من، قدرش ندانستم

* * *

دیگه عشق فایده نداره
شعر: صمد نوریان
آهنگ: پرویز جهان‌پناه
خواننده: مریم روحپرور

دیگه بسه اینهمه از عشق و دل گفتن و خوندن
گوشه‌ی میخونه‌ها دنبال دل رفتن و موندن
دیگه عشق فایده نداره، آدمو تنها میذاره
هر بلا بگی تو دنیا به سر آدم میاره

هر که یارش بی‌وفاست میگن که تقصیر دله
هر کی قلبش باصفاست، میگن که پاگیره دله
آخه این یه ذره دل با اینهمه غم چه کُنه؟
به ساز کی برقصه، یا گوش به حرفِ کی کُنه؟
دیگه عشق فایده نداره، آدمو تنها میذاره

* * *

بر مزار مریم
شعر: مهرداد افشین
آهنگ: منوچهر گودرزی
خواننده: قاسم جبلی

بر مزار مریم قلب من پُر از غم
می‌تپد خدایا که بوده‌ام زمانی اسیر تار مویش
کنون نشسته‌ام من کنار سنگ گورش
یادگار مریم، سایه‌ای ز ماتم، مانده در خیالم
ز شام تیره‌ی من، نشستی در کنارم
که بی‌وجود او من، جز این کسی ندارم

ای مریم من در دل خاک است که بستر نمودی
ناگه به سفر رفتی و خاکم تو بر سر نمودی
من ماندم و این، آغوش زمین
بگذشتی و این زندگیم را تو آخر نمودی

[بر سنگ مزار مریم چو خانه گیرم
شویم به سرشکم این خانه تا بمیرم]

بر مزار مریم قلب من پُر از غم
می‌تپد خدایا که بوده‌ام زمانی اسیر تار مویش
کنون نشسته‌ام من کنار سنگ گورش
یادگار مریم، سایه‌ای ز ماتم، مانده در خیالم
ز شام تیره‌ی من، نشستی در کنارم
که بی‌وجود او من، جز این کسی ندارم

* * *
نام «مریم» در ترانه‌های ایرانی

* * *