افسانهٔ لیلی و مجنون (قصه)
ترانهسرا: ایرج جنتیعطائی
آهنگساز: سلیمان اکبری
خوانندگان: ویگن ـ مهتاب
انتشار: ۱۳۴۸
با عشق خود، اینک پس از زمانها
زنده کردم افسانهی مجنون را
مجنون باید غافل ز رنج دنیا
عُمری سوزد در آرزوی لیلا
کو مجنون تا چون بینَد روز من
چون مرغ شب نالد از سوز من
ای وایِ من
از تو لیلای من!
قصهی عشقم، چون عشق لیلا
اکنون افسانه شد!
عشق من و تو وِرد زبانها
در این زمانه شد!
با عشق خود، اینک پس از زمانها
زنده کردم افسانهی مجنون را
مجنون من
اینک من و یک دنیا آرزو!
لیلای من
افسانهی هستی با من بگو!
. . .
. . .
● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *