خوش به یادت
ترانهسرا: محمدعلی شیرازی
تنظیم آهنگ: زاون اوهانیان
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۴۸
ای فروغ روزگار تباه من
روزگارم تیره گشته چون دودِ آه من
من که مَست از آن نگاهم
چشم مَستت ساغرم شد
ای عجب دیوانه بودم!
آنچه گفتی، باورم شد
آه از آن پیمان که بستی با من ای جان!
در هماندَم هم شکستی عهد و پیمان!
خوش به یادت، مستِ مستم
مِی بنوشم تا هستم
کِی شود روزی بیایی به دیدارم
تا ببینی کرده دوری غمگین و بیمارم
کِی شود یک شب نَهی لب
با نوازش، بر لب من
از وجود من برانی اینهمه سوز تبِ من
بس که من در انتظارت گریه کردم
کوه سنگین غم و دریای دردم!
خوش به یادت، مستِ مستم
مِی بنوشم تا هستم
● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *