«پوپک»، «هُدهُد»، «کاکلی» اسمهای دیگر «شونه بهسر» است و این ترانهای کمتر قدیمی و چه بسا ناشنیده با صدای عارف در سالهای دور.
شونه بهسر
ترانهسرا: حسن ترکشیان
آهنگساز: بابک افشار
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۲
نشسته بر گل یخ، برف پاییز
چو شمع چلچراغ، لالهآویز
چو آیه کاکلی بر چهرهی نور
بریزه روی تاجش برف گلریز
رو شاخهی گل بیا کاکلی نقرهپا
ز من شنو راز دل، بگو به اون بیوفا
نشوندهای شونه را به چتر زلفت، آه
خبر نداری چرا ز خرمن ماه؟
شونه بهسر! چه خبر؟ چه اثر؟
از سر و زلف مشکی
ز یار شونهسر من؟
به شاخهی گل بیا کاکلی نقرهپا
ز من شنو راز دل، بگو به اون بیوفا
ستارهی سحرگاه نگین دستش
حلقهی روشن ماه، دیدهی مستش
شونه بهسر! چه خبر؟ چه اثر؟
از سفر کردهی من
به خدا سپردهی من
رو شاخهی گل بیا کاکُلی نقرهپا
ز من سلامی رسون بگو به اون بیوفا
کوکب هفت برادرون تاج طلایت
جام شراب غروب رنگ حنایت
شونه بهسر! چه خبر؟ چه اثر؟
از سر و زلف مشکی
ز یار شونهسر من؟
● اولین اثر «بابک افشار» در کِسوت آهنگساز.
* * *