پنج داستان «رستم و سهراب»، «سیاوش»، «کیخسرو»، «فرود» و «شغاد» بر اساس نسخههای شاهنامه به تصحيح ژول مول، نسخهی چاپ مسکو به تصحيح برتلس با همکاری عبدالحسین نوشین و نسخهی تصحیحی مجتبی مینوی، به گزینش، تنظیم و برخوانی بهمن فرسی از انتشارات موسسه فرهنگی ـ هنری آوای باربد.
ادامه خواندن بهمن فرسی: برخوانی پنج داستان از شاهنامه فردوسی
شعر «دلم گرفته» را «سیمین بهبهانی» در اردیبهشت ۱۳۶۱ سروده است. امسال [۱۴۰۱] چهل سال از عمر این سروده میگذرد.
همکاری بیژن مفید با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به دههی پنجاه برمیگردد. پیش از آن داستانهایی برای کودکان را برای مؤسسه انتشارات فرانکلین ترجمه کرده بود.
بیژن مفید را بیشتر به عنوان نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر میشناسیم. او اما بازیگر هم بود. معمولا در اجراها نقشی از شخصیتهای نمایشنامههایش را هم بازی میکرد. (روباه ملا و شتر نقال [شهرقصه]، پلنگ [ماه و پلنگ]، ملخ [شاپرکخانم]) شعر دکلمه میکرد. (اشعار ابوسعید ابوالخیر) ترانه میسرود («دیگه این واسه ما دل نمیشه») صدای خوشی داشت و آواز هم میخواند («دو تا چشم سیاه داری»، «ستار خان»). در کنار اینها گاهی نیز به عنوان «صدا پیشه» در کارهایی که دیگران نوشتهاند هم در مقام «قصهگو» و «راوی حکایت» حضور و همکاری داشت. نمایشنامههای شنیداری (پسرک چشم آبی [نوشتهی: جوادمجابی] و کی از همه پر زورتره [نوشهی: م. آزاد]).
● پسرک چشم آبی (قصهگو)
● کی از همه پر زورتره (قصهگو)
● ستار خان (شعر ترانه و خواننده)
● شعرهای ابوسعید ابوالخیر (دکلمه)
● کوتی و موتی (نویسنده، کارگردان)
● آفتاب آمد، آفتاب مهر آمد (گوینده)
● شهر قصه (نویسنده، کارگردان، بازیگر)
● ماه و پلنگ (نویسنده، کارگردان، بازیگر)
● شاپرک خانم (نویسنده، کارگردان، بازیگر)
● دیگه این واسه ما دل نمیشه (ترانهسرا)
● دو تا چشم سیاه داری (شعر ترانه و خواننده)
* * *
مجموعه آثار «بیژن مفید» در سایت «راوی حکایت باقی»
* * *
در تاریخ فرهنگ و ادبیات ما از دیدار دو ادیب و اندیشمند یا اولین ملاقات شاعرانی که ارادتی به هم داشتهاند؛ داستانهایی وجود دارد که برخی مثل دیدار شمس تبریزی و مولانا بیشتر به افسانه میماند و پارهای هم مثل ملاقات ابوعلی سینا و ابوسعید ابوالخیر که محتوایش همچنان راز سر به مُهر است!
در مجموعه اشعار «نادر نادرپور» ده شعر هست که شاعر برای دخترش «پوپک» یا خطاب به او سروده است. «کتاب پریشان» که بعدها «محمدرضا شجریان» آن را با عنوان «اشک پدر» به شکل ترانه اجر کرد یکی از آن چند شعر است. تاریخ سرایش این دهم اردیبهشت ۱۳۴۱ (دقیقا ۶۰ سال پیش در چنین روزی) است.
دهم اردیبهشتماه، برابر است با سالگشت زادروز «رهی معیری». به یادبود او نمونهای از سروده و دستخط زیبایش را همراه با چند جمله با صدای او ، و چند ترانه از یادگارهای ماندگار این شاعر و ترانهسرای معاصر را ببینید، بخوانید و بشنوید!
عطاالله خرم از جمله هنرمندانی بود که در آهنگسازی ریتمهای شاد و پرتحرک موسیقی غربی را با استفاده از ماندولین و گیتار به کار میگرفت. هنرمند پُرکاری بود و ساختن بیش از ۴۵۰ قطعه آهنگ و ترانه را در کارنامهی خود دارد.
«تورج نگهبان»، در کنار ترانهسرایانی چون: رحیم معینی کرمانشاهی، بیژن ترقی، اسماعیل نواب صفا و کریم فکور سرآمد نسل دوم از ترانهسرایان معاصر است.
شروع کارش با مهندس «همایون خُرم» بود و ترانههایی که برای «پروین» و «مرضیه» سرود. هر دو از جنوب ایران آمده بودند. این از «اهواز» و آن از «بوشهر». دیداری اتفاقی در تهران و پس از آن رفاقتی گرم در کنار همکاریها و حتی دوران خدمت نظام وظیفه.
خاطرات آن ایام و داستان چند کار مشترک را «همایون خُرم» در کتاب خاطرات هنری خود «غوغای ستارگان» مفصل نوشته است. فرصتی شاید تا خلاصهای از آنها را اینجا بازنویسی کنم.
در اینجا و با یاد او چند ترانه از بیش از هفتصد ترانهای که سروده است را بشنویم. یاد او و یادگارهای ماندگارش یادمان باشد.
حکایت ترانه «بیگانه» (پوران شاپوری)
حکایت ترانه «رهگذر عمر» (داریوش اقبالی)
* * *
بیژن ترقی در مقام ترانهسرا با آهنگسازان بسیاری همکاری داشته است. روحالله خالقی، حبیبالله بدیعی، همایون خرم و انوشیروان روحانی. با پرویز یاحقی اما رفاقتی دیرینه داشت و یار و ندیم هم بودند. چند کار مشترک از آن دو که با صدای حمیرا خوانده شد هنوز هم از به یادماندهترین برنامههای گلهای رنگارنگ در رادیو ایران است.
پروانه و داریوش فروهر در تاریخ سوم اردیبهشت سال ۱۳۴۰ با هم ازدواج کردند. این عکس و متنِ پشتنویسِ آن دستخط پروانه فروهر در پنجمین سالگرد پیوند آن دو است. داریوش فروهر در این تاریخ در زندان قصر زندانی بود.
ادامه خواندن یادبود پنجمین سالگرد پیوند پروانه و داریوش فروهر