برچسب: رامش – راوی حکایت باقی

رامش: تو بارونی، تو آفتابی

رامش تو بارونی تو آفتابی

تو بارونی، تو آفتابی
شعر: مینا اسدی
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
خواننده: رامش

تو بارونی، تو بارونی ـ ببار که باغم بکُنی
تو آفتابی، تو آفتابی ـ بتاب که داغم بکُنی

تو می‌تونی با یک نگاه، دلها رو بی‌تاب بکُنی
هزار هزار ستاره رو از خجالت آب بکُنی
کویر خشک و تشنه رو سیراب سیراب بکُنی

روز و شب زنجیری‌ها آفتاب و مهتاب نداره
چشمۀ چشما به‌خدا خشکیده و آب نداره
دلی که منتظر باشه خواب نداره، خواب نداره

تو می‌تونی کلید باشی قفل درها رو وا کُنی
پاهای پینه‌بسته رو از زنجیرها جدا کُنی
تو می‌تونی برکه‌ها رو دریا کُنی، دریا کُنی

تو می‌تونی اگه بخوای قیامتی برپا کُنی
کبوترای خسته رو از قفسا رها کُنی
تو می‌تونی دیو شب‌و رسوا کُنی رسوا کُنی

تو بارونی، تو بارونی ـ ببار که باغم بکُنی
تو آفتابی، تو آفتابی ـ بتاب که داغم بکُنی

♫ LP Cover ♫

* * *
حکایت ترانه «تو بارونی، تو آفتابی» به روایت «مینا اسدی»

* * *

رامش: مگه من دل ندارم

رامش مگه من دل ندارم

مگه من دل ندارم (اجرای اول)
آهنگساز: زاون اوهانیان
ترانه‌سرا: کریم فکور
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۴۵

دلم می‌خواد عروس بشم من
خوشگل بشم، ملوس بشم من
لباس نقره‌ای بپوشم
تور سپید بیاد رو دوشم

آخه مگه من دل ندارم ای خدا
چرا باید از یار خود باشم جدا؟

عید اومد، بهار اومد
هر شاخه‌ای جوونه زد
تنها منم، شیدا منم،
رسوا منم، من!

آخه مگه من دل ندارم ای خدا
چرا باید از یار خود باشم جدا؟

دلم می‌خواد عروس بشم من
خوشگل بشم، ملوس بشم من
دوماد با رنگ و روی باخته
بیاد بگه: «ببین چی ساخته!»
. . .

● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
● تراکت دوم اجرای دیگری از این ترانه با متنی متفاوت است.
● گفتنی است که اجرای اول (تراکت اول) بیش‌تر از اجرای دیگر مورد توجه قرار گرفت و تا بهار سال ۱۳۴۶ یکی از پُرفروش‌ترین صفحات روز بوده و به‌عنوان پنجمین کاندیدای صفحه‌ی طلایی (در کنار صفحات دیگری از فهیمه، مهستی، کوروس سرهنگ‌زاده و…) از طرف مجله‌ی جوانان امروز برگزیده شد.
● هم‌چنین بر روی هر دو لیبل بالا، آهنگساز ترانه به اشتباه «کریم فکور» معرفی شده است!

* * *