برچسب: داریوش اقبالی

شب اومد
شعر: مسعود هوشمند
آهنگ: صدرالدین مهوان
خواننده: داریوش اقبالی

باز هم آفتاب غروب کرد و شب اومد
به جونِ خسته‌ام باز هم تب اومد
باز هم از لاله‌ی خونینِ قلبم
خدایا بانگِ یارب یارب اومد
شب اومد، باز شب اومد باز شب اومد
به جون خسته‌ام باز هم تب اومد

هوا تاره، چراغم سوت و کوره
تنم داره می‌سوزه مثل کوره
خدایا یار من کی برمی‌گرده
آخه این از خداوندی به دوره

چه کجدار و مریزی دارم امشب
چه درد ناله‌خیزی دارم امشب
خدایا این حبیبه یا طبیبه
چه مهمونِ عزیزی دارم امشب

♫  LP Cover  ♫

* * *

تنگه غروبه
شعر: کریم محمودی
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: داریوش اقبالی (گروه مقصدی)

تنگِ غروبه، خورشید اسیره
می‌ترسم امشب خوابم نگیره
سیاهیِ شب چشماشو وا کرد
ستاره‌ی من تو رو صدا کرد

باز مثل هر شب، از دیده پنهون
یه مَردِ عاشق با چشم گریون
آواز می‌خونه از پُشتِ دیوار
کی خوابه امشب!؟ کی مونده بیدار!؟

چرا شب ما سَحر نمی‌شه
گُل ستاره پَرپَر نمی‌شه
تو شهرِ خورشید یه قصرِ نوره
راه منو و تو امشب چه دوره

♫  LP Cover  ♫

* * *

مه‌لقا
شعر و آهنگ: افغانی
تنظیم آهنگ: جلیل زولاند
خواننده: داریوش اقبالی

دارم ز جان ای مه‌لقا مهر تو پنهان در بغل
باشد مرا از فرقتت داغ فراوان در بغل

در کُنج عزلت سر برم دور از رقیبانِ دَغل
هر شب خیالت را کِشم ای ماهِ تابان در بغل

جانا ز دستِ عشقِ تو یک‌ دَم نباشد راحتم
بی‌تو به دنیا سر بَرم با آه و افغان در بغل

♫  LP Cover  ♫

* * *
مجموعه‌‌ای از نام دختران در ترانه‌های ایرانی

* * *

عشق بی‌حاصل
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: داریوش اقبالی

در شبی غمگین‌تر از من
قصه‌ی رفتن سرودی
تا که چشمم را گشودم
از کنارم رفته بودی

ای دریغا! دل‌سپردن به عشقِ تو بیهوده بود
وعده‌ها و خنده‌های تو به نیرنگ آلوده بود

ای ز خاطر بُرده عشقِِ آتشینم
رفتی اما من فراموشت نکردم
چلچراغ روشنِ بیگانه بودی
سوختم و بیهوده خاموشت نکردم

رفتی اما قلب من راضی نشد
بر تو و بر عشقِ خود نفرین کُنم
بی‌تو شاید بعد از این افسانه‌ها
ترکِ عشق و این غمِ دیرین کُنم

* * *

چی میشه (چی می‌شد)
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: شیر تو شیر

خسته و دربدر شهر غمم
شبم از هر چی شبه سیاه‌تره
زندگی زندونِ تلخ کینه‌هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره

چی می‌شد اون دستای کوچیک و گرم
رو سرم دستِ نوازش می‌کشید
بسترِ تنهایی و سردِ منو
بوسه‌ی گرمی به آتش میکشید

چی می‌شد تو خونه‌ی کوچیک من
غنچه‌های گل غم باز نمی‌شد
چی می‌شد هیچکسی تنهام نمی‌ذاشت
جز خدا هیچ کسی تنها نمی‌شد

من هنوز دربدر شهر غمم
شبم از هر چی شبه سیاه‌تره
زندگی زندونِ تلخ کینه‌هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره

♫  LP Cover  ♫

* * *

بن‌بست
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: داریوش اقبالی

میونِ اینهمه کوچه که به‌هم پیوسته
کوچه‌ی قدیمی ما، کوچه‌ی بُن‌بسته

دیوار کاهگلی یه باغِ خشک
که پُر از شعرایِ یادگاریه
بین ما مونده و اون رودِ بزرگ
که همیشه مثلِ بودن جاریه

صدای رودِ بزرگ، همیشه تو گوشِ ماس
این صدا لالایی خوابِ خوبِ بچه‌هاس
کوچه اما هر چی هست، کوچه‌ی خاطره‌هاس
اگه تشنه‌اس، اگه خشک، مالِ ماس، کوچه‌ی ماس

توی این کوچه به‌دنیا اومدیم
توی این کوچه داریم پا می‌گیریم
یه روزم مثلِ پدربزرگ باید
تو همین کوچه‌ی بُن‌بست بمیریم

اما ما عشق رودیم، مگه نه؟
نمی‌تونیم پشتِ دیوار بمونیم
ما یه عمره تشنه بودیم، مگه نه؟
نباید آیه‌ی حسرت بخونیم

دستِ خسته‌مو بگیر
تا دیوارِ گِلی رو خراب کنیم
یه روزی، ـ هر روزی باشه ـ دیر و زود
می‌رسیم با هم به اون رودِ بزرگ
تنای تشنه‌مونو
می‌زنیم به پاکیِ زلالِ رود.

[از کتاب: زمزمه‌های یک شب سی ساله، گزیدۀ اشعار، نشر نکیسا ـ آمریکا، ص ۳۸ و ۳۹]

♫  LP Cover  ♫

* * *

بوی خوب گندم
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: واروژان
خواننده: داریوش اقبالی

اهل طاعونی این قبیله‌ی مشرقی‌ام
تویی این مسافر شیشه‌ایی شهر فرنگ
پوستم از جنس شبه، پوستِ تو از مخمل سرخ
رختم از تاوله، تن‌پوش تو از پوست پلنگ

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو

تو به فکر جنگل آهن و آسمون خراش
من به فکر یه اتاق اندازه‌ی تو واسه خواب
تن من خاک منه، ساقه‌ی گندم تن تو
تن ما، تشنه‌ترین تشنه‌ی یک قطره‌ی آب

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو

شهر تو، شهر فرنگ
آدماش ترمه قبا
شهر من، شهر دعا
همه گنبداش طلا

تن تو، مثل تبر
تن من، ریشه‌ی سخت
تپش عکس یه قلب
مونده اما روی درخت

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو

نباید مرثیه‌گو باشم واسه خاکِ تنم
تو آخه مسافری، خونِ رگِ این‌جا منم
تن من دوست نداره زخمی‌ی دستِ تو بشه
حالا با هر کی که هست، هر کی که نیست، داد میزنم:

بوی گندم مالِ من، هر چی که دارم مالِ من
یه وجب خاک مالِ من، هر چی می‌کارم مالِ من

تهران، ۱۳۵۳

* * *

دستای تو
شعر: اردلان سرفراز
آهنگ: حسن شماعی‌زاده
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: دشنه

دستای تو
شعر: اردلان سرفراز
آهنگ: حسن شماعی‌زاده
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: دشنه

دستای تو
(به: برادرانم حسن، ساسان و افشین)

ای که بی‌تو خودمو تک و تنها می‌بینم
هر جا که پا می‌ذارم تو رو اونجا می‌بینم
یادمه چشمای تو پُرِ درد و غصه بود
غُصه‌ی غُربتِ تو قدِ صد تا قصه بود

یادِ تو هر جا که هستم با منه
داره عمرِ منو آتیش می‌زنه

تو برام خورشید بودی، توی این دنیای سرد
گونه‌های خیسمو دستای تو پاک می‌کرد
حالا اون دستا کجاس، اون دوتا دستای خوب
چرا بی‌صدا شده لبِ قصه‌های خوب

من که باور ندارم اون همه خاطره مُرد
عاشقِ آسمونا پشت یک پنجره مُرد
آسمون سنگی شده، خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها گریه‌هامو ندیده

یادِ تو هر جا که هستم با منه
داره عمرِ منو آتیش می‌زنه

داراب ۱۳۷۱ ـ ۱۳۷۰
[صفحات ۳۹ تا ۴۰ «از ریشه تا همیشه، گزینه‌ی سی سال ترانه‌های اردلان سرفراز»، نشر البرز ـ آلمان]

♫  LP Cover  ♫

* * *

خار
شعر: مسعود هوشمند
آهنگ: حسین واثقی
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: جنوبی

ای خدا من به کسی کاری ندارم
ولی زخم از همه خوردن شده کارم
از غریب و کسی که وصله‌ی جونه
پُشت پا خوردن و مُردن شده کارم

کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد
باعث رنج و فریبم نمی‌شد
آخه هُشیاری غم بزرگیه
کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد

بعضی‌ها قیدِ همه چی رو زدن
بعضی‌ها اسیرِ اقبال بدن
اون بالا نشستی، گوش کُن ای خدا
چه عذابیه به دنیا اومدن

کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد
باعث رنج و فریبم نمی‌شد
آخه هُشیاری غم بزرگیه
کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد

هر کجا پا میذارم، هر جا که می‌رم
پیش چشمام می‌بینم حلقه‌ی داری
ای خدا من خودمم هیچ نمی‌دونم
چرا هر گُل پیش چشمام می‌شه خاری

کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد
باعث رنج و فریبم نمی‌شد
آخه هُشیاری غم بزرگیه
کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد

مرگِ تدریجی شده هستی برام
نقشِ خنده دیگه مُرده رو لبام
ای خدا هر کسی از راه می‌رسه
می‌کَنه چاهِ دورنگی پیشِ پام

کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد
باعث رنج و فریبم نمی‌شد
آخه هُشیاری غم بزرگیه
کاشکی هُشیاری نصیبم نمی‌شد

♫  LP Cover  ♫

* * *

زندگی یه بازیه
شعر: مینا اسدی
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: داریوش

زندگی یه بازیه، کی از عمرش راضیه
ابر گریونه دلم، چشمه‌ی خونِ دلم
نمی‌تونم دلمو راضی کنم
این دلِ دیوونه رو راضی به این بازی کنم

یه بهونه برای بودن و موندن ندارم
تو گلوم بغضِ غمه، هوای خوندن ندارم
همه جا سرد و سیاه، رو لبهام ناله و آه
سر من بی‌سایه‌بون، نگه‌ام مونده به راه
دست من غمگین و سرد، تو دلم یه گوله درد
نه بهاری، نه گُلی، پاییزه، پاییز زرد

دلی که دلدار نداره با زندگی کار نداره
غریب این دیارم، یه آشنا ندارم
سرم بی‌سایبونه، دلم یه پارچه خونه
غم تو دلم نشسته، بال و پرم شکسته

♫  LP Cover  ♫

* * *
«مینا اسدی» (شاعر) و ترانه‌های او

* * *