برچسب: گلهای رنگارنگ

گلهای رنگارنگ ۱۹۶
شعر: اسماعیل نواب صفا
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: الهه

به او چه بگویم!؟
گلهای رنگارنگ ۵۷۰
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده: حمیرا

جدا ز تو ای رفته از بر من
نمانده دگر جان به پیکر من
شکفته گل و من جدا ز تو‌ام
کجا شود این قصه باور من!؟

غمت ز وجودم نرفته برون
دانم این‌که کنون
بی‌خبر ز من و روزگار منی
بود چه نیازی به باغ و گلم، ای امید دلم
آن زمان که تو گل در کنار منی

جواب دلم را بگو چه بگویم!؟
اگر ز تو پرسد، به او چه بگویم!؟
بگو چه بگویم!؟
بگو چه بگویم!؟

♫  LP Cover  ♫

* * *
مثلث هنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی، حمیرا

* * *

خوبِ من
گلهای صحرایی ۶۱
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: خاچاطور آداویسیان
تنظیم برای گلها: جواد معروفی
خواننده: الهه

تا در گوشم قصه‌ی تو، در چشمم چهره‌ی تو
در سینه‌ی من آتش تو پنهان شد
در لبهایم، سوز بیان، در قلبم، شور نهان
در دیده‌ی من اشک روان جوشان شد
با این مستی کجا بروم
از کویت چرا بروم
که بی‌وفا نباشم

تا در گوشم قصه‌ی تو، در چشمم چهره‌ی تو
در سینه‌ی من آتش تو پنهان شد
از دریای تو برکنارم، در موج تو ره ندارم
که آشنا نباشم
تو افشاندی موی سیه بر دوش و روی چو مَه
گلزار جهان در نظرم توفان شد

* * *

دل هوس سبزه و صحرا ندارد
شاخه گل ۲۳۰
شعر: عارف قزوینی
آهنگ: عارف قزوینی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده:‌ سیما بینا

درد آشنا
گلهای رنگارنگ ۳۸۱
شعر: بهادر یگانه
آهنگ: ابوالقاسم عارف
خواننده: الهه

بی‌بهانه
گلهای رنگارنگ ۴۷۹
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: همایون خرم
خواننده: الهه

ای نكرده وفا، رفته راه خطا
از شكسته‌دلان بی‌بهانه چرا می‌شوی تو جدا
در زمانه مرا كرده‌ای تو رها
از شكسته‌دلان بی‌بهانه چرا می‌شوی تو جدا
مبتلای توام ای ندیده بلا
آرزوی منی، می‌روی به كجا؟
رفتی و موی خود، تاب گیسوی خود
جلو‌ه‌ی روی خود از دو چشمم نهفتی
از غمت خون شده قلبِ ناشاد من
شب ز فریاد من، چشم گردون نخفتی
آرزوی منی می‌روی به كجا؟
ای نكرده وفا رفته راه خطا
بی‌بهانه چرا می‌شوی تو جدا
گفتم اگر خواهی بمیرم، روزی مرا تنها رها كُن
كی گفته‌ام در واپسین‌دم جانم تو با غمها رها كن
بازآ

* * *

وای از شب من
گلهای رنگارنگ شماره ۳۹۵
شعر: رهی معیری
آهنگ: همایون خرم
خواننده: الهه

گلهای رنگارنگ ۳۷۵
شعر: بهادر یگانه
آهنگ: نصرالله زرین پنجه
خواننده: عهدیه

خاموش
برنامه گلها شمارهٔ ۳۱۹ ب
شعر: کیومرث وثوقی
آهنگ: رضا محجوبی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده: الهه

خاموش ای مرغ سحر، کی دارد ناله اثر
که خموشی ترانه‌ی جان است
غزل عاشقانه‌ٔ جان است
بُوَد از بانگُِ نِی خوش‌آواتر
ز هر سخن گویاتر ـ سکوتِ گویایی ـ
یکدم ای سینه خموش
تا چند این بانگ و خروش
که خموشی زبانِ جان باشد
چه سخن‌ها در آن نهان باشد
به نگاهی عیان شود راز دل
شود چو دمساز دل ـ غم دل‌آرایی ـ

شمع سَحر مُرده دگر، مُرده دگر شمع سَحر
آن که بود آتش‌زبان، مانده خموشِ جاودان
چشم خود چنان به آتشم فروزد
که ز آن شرر به یک نظر مرا بسوزد ـ شمع جان ـ
گل‌بدنی، نسترنی، جان و تنی، یار منی
عشق توام، یار توام، نوگل گلزار توام
گریه‌ٔ بی‌شیون، شعله به دامن، پروانه گشتم
کز تو فراموشم، سوزم و خاموشم من
از تو بُوَد گلشن، از تو شود روشن
گر بپذیری، جانِ روشن

* * *

ای خدا چه‌ کُنم!؟
(گلهای رنگارنگ ۴۲۸)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
تنظیم‌کننده: جواد معروفی
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: زمستان سال ۱۳۴۵

چه‌ کُنم، ای خدا چه کُنم؟!
آن‌که رفته و دل داده بر دگری
یک‌بار دگر با جلوه‌گری شادم بنماید
چه شود، ای خدا چه شود؟
آن‌که هم‌‌ره خود برده جانِ مرا
یک‌بارِ دگر با مهر و وفا یادم بنماید

از آن زمان که چَشمِ او می‌ام دهد سبو، سبو
داغِ دگر به دل نهاده‌ام من
کنارِ هر شقایقی به یادِ چَشمِ مستِ او
گریه‌کنان زِ پا فتاده‌ام من

دلم که بر دو زلفِ یارم بسته
زِ هر طرف رهِ فرارم بسته

به یادِ تارِ موی او سازِ دلم چه دلنشین زند ترانه
به شعله‌یِ محبتی کز دلِ من می‌کشد زبانه

که عشق پاکِ من نخواهد
به‌جز هلاکِ من، نخواهد
. . .
. . .

● دومین و آخرین همکاری مهستی با پرویز یاحقی.

* * *