گلپا ـ پوران: دستی نگیرد دست من (گلهای رنگارنگ ۵۰۵)

پوران دستی نگیرد دست من

دستی نگیرد دست من (گلهای رنگارنگ ۵۲۲)
گلهای رنگارنگ ۵۰۵
شعر و آهنگ: جهانبخش پازوکی
خواننده: گلپا و پوران شاپوری

یارب در این غوغای هستی
دنیای عشق و شور و مستی
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

در پایِ رفتن خارِ ناکامی شکسته
یارب دلِ غمدیده‌ام در خون نشسته
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

هر آرزویی در دل افسرده‌ام پا می‌گذارد
از دست غم می‌میرد و راه فرار را می‌سپارد
حالا که بیدادِ زمان از حد گذشته
حالا که دل زین فتنه‌ها آزرده گشته
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

♫  LP Cover  ♫

* * *
ترانه‌شناسی جهانبخش پازوکی (پوران)

* * *

اکبر گلپایگانی: خسرو شیرین

گلپا خسرو شیرین

خسرو شیرین
(برگرفته از: گلهای رنگارنگ ۱۹۷ ب)
شعر: صائب تبریزی
تار: جلیل شهناز
تنبک: امیرناصر افتتاح
دکلمه: روشنک
آواز: علی‌اکبر گلپایگانی

تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل؟
تا کی به سینه سنگ زنم ز آرزوی دل؟

افتد ز طوف کعبه و بتخانه در به در
سرگشته‌ای که راه نیابد به کوی دل

ساحل ز جوش سینهٔ دریاست بی‌خبر
با زاهدانِ خشک مکُن گفتگوی دل

در هر شکست، فتح دگر هست عشق را
پُر می‌شود ز سنگ ملامت سبوی دل

طفل بهانه‌جو جگر دایه می‌خورد
بیچاره آن کسی که شود چاره‌جوی دل

میخانه است کاسهٔ سر، فیل مست را
صائب ز خود شراب برآرد سبوی دل

* * *

حمیرا: دیگر چه خواهی!؟ (گلهای رنگارنگ ۴۱۷)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۴۱۷ دیگر چه خواهی

دیگر چه خواهی
(گلهای رنگارنگ ۴۱۷)
شعر: رهی معیری
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: حمیرا
انتشار: پاییز سال ۱۳۴۵

وفا با تو ای مه روا نبود
که سنگین‌دلان را وفا نبود
تا با تو بودم، شادم نکردی
رفتم ز کویت، یادم نکردی

چه شود اگر نگاهی
فکنی به خاک راهی
کُشتی من دلداده را
بر خاک و خون افتاده را
دیگر چه خواهی

تو که یار دیگرانی،
غم و درد من چه دانی
بُردی دلِ حسرت‌کِشم،
افکنده‌ای در آتشم،
دیگر چه خواهی

به غیر از محبت گناهی ندارم
به جز اشک لرزان گواهی ندارم
یا با اسیران وفا نداری
یا چشم لطفی به ما نداری
کُشتی من دلداده را
بر خاک و خون افتاده را
دیگر چه خواهی

بی رُخت، به شام غم
ندیده‌ام جلوه‌ی صبح شادی
حاصلی ازین چمن
نچیده‌ام جز گل نامرادی
ای غافل از افسرده‌جانان
نامهربان با مهربانان

تا با تو بودم، شادم نکردی
رفتم ز کویت یادم نکردی
کُشتی من دلداده را
بر خاک و خون افتاده را
دیگر چه خواهی

* * *
از «رهی معیری» در این سایت:

«رهی معیری» کاروان‌سالار ترانه‌سرایان سبک کلاسیک
«خزان عشق» رهی معیری (مجموعه ترانه‌ها)
امضاء کتاب «سایهٔ عمر» برای «نواب صفا»
خط، صدا و چند ترانه از «رهی معیری»

* * *

حمیرا:‌ شهنشاها (گلهای رنگارنگ ۴۴۸)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۴۴۸ شهنشاها

شهنشاها
گلهای رنگارنگ ۴۴۸
شعر: رهی معیری
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: حمیرا
انتشار: پاییز سال ۱۳۴۶

شهنشاها جان و دلت از فیض حق بهره‌ور بادا
گل رویِ شهبانویت از روی گل تازه‌تر بادا
روشن‌دل از نور خدایی
در علم و دین رهبر مایی
باشد زنان را آزادی از تو
ایران‌زمین را آبادی از تو
شهنشاها

به دیهیم دارا تو زینت‌فزایی
که شاهنشه آریامهر مایی
مبارک بُوَد تاج شاهی تو
همه شهریاران سپاهی تو
روشن‌دل از نور خدایی
در علم و دین رهبر مایی
باشد زنان را آزادی از تو
ایران‌زمین را آبادی از تو
شهنشاها

ایمن ز چشم فاسدان
آسوده‌جان مانی الهی
با دولت و بختِ جوان
در این جهان مانی الهی
شاها! جاودان تویی
شاهِ مهربان تویی

* * *

حمیرا: مرا تنها نگذاری (گلهای رنگارنگ ۵۳۸)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۵۳۸ مرا تنها نگذاری

مرا تنها نگذاری
(گلهای رنگارنگ ۵۳۸)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده: حمیرا
انتشار: پاییز سال ۱۳۴۹

گفتم که بعد از آن همه محنت
آن عشق و آن دنیای محبت
آن سر به زانو بُردن و زاری
آن عشق و آن دلداری و یاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

گفتم پس از آن بی‌خبری‌ها
آن گریه‌ها، دیوانه‌گری‌ها
گر جان ز شیدایی به لب آری
جز من، به یاری دل نسپاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

تا دلم مست و مدهوش تو شد
گلشن عشقم آغوش تو شد
گفتم که به یاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

هر زمان بُردی نام دگران
چون مرا دیدی از غم نگران
گفتی که به‌جز من به جهان دلداده نداری
تو مرا تنها نگذاری

گمان ندارم مرا به درد و غمِ جدایی بسپاری
ز غم بمیرم اگر که تنها و بی‌پناهم بگذاری
مرو که ترسم خدا نکرده، دگر نیایی به برِ من
ندانی آن دَم، که بی‌تو هستم، دلم چه آرد به سر من

♫  LP Cover  ♫

* * *

حمیرا: محبت (گلهای رنگارنگ ۴۹۰)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۴۹۰ محبت

 محبت (بلا دیدم از دل)
گلهای رنگارنگ ۴۹۰
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: حمیرا
انتشار: بهار سال ۱۳۴۸

(از محبت بس‌كه دیدم رنج و محنت
فرقِ محنت را ندانم از محبت)
خدایا تو دانی كه در زندگانی چه كرده به من مهربانی من
خدایا تو دانی كه این مهربانی شده دشمن جاودانی من
كسی كه دلم را كشیده خدایا در آتش غم
نگفته كه با او به غیر محبت چه كرده دلم

بلا دیدم از دل، خطا دیدم از دل
نخواهم دلی را، دل غافلی را كه شد باعث ناتوانی من
به عشقی اسیرم، به دردی دچارم
كه از محنتِ آن قراری ندارم، سیه شد از آن زندگانی من

خدایا تو دانی كه در زندگانی چه كرده به من مهربانی من
خدایا تو دانی كه این مهربانی شده دشمن جاودانی من
به جُرمِ محبت، غم و درد و محنت، دلی پُر ز حسرت
زمانه چرا كرده قسمت من؟
ز من بی‌ریاتر، ز تو بی‌وفاتر، ندیده زمانه
كه عشق تو را كرده قسمتِ من
اگر دل دادم وفا كردم، خدا می‌داند خطا كردم
اگر بی‌تو گریه‌ها كردم، خدا می‌داند خطا كردم
. . .

* * *
مثلث هنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی، حمیرا

* * *

حمیرا: هدیه‌ی عشق (گلهای رنگارنگ ۴۶۰)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۴۶۰

هدیهٔ عشق
گلهای رنگارنگ ۴۶۰
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: حمیرا

با دل من این ندیده وفا، این نكرده خطا
از برای خدا، یار من! تو مهربان شو
تا كه خدا عشق و مهر و وفا
هدیه كرده به ما، در زمانه مرا همدم و هم‌آشیان شو
بیا كه به زاری، چو ابر بهاری بگریم و دامان تو بگیرم
اگر كه به یک‌دم نمیرم از این غم، ندیده رُخت ترسم كه بمیرم
بیا كه نگاهت، دو چشم سیاهت
كشیده مرا در عالم مستی
تو نور امیدی، تو صبح سپیدی
بیا كه روَد از دل غم هستی

چو ابر بهاری تو عقده گشایی
به سوزِ دلِ من تو ساز و نوایی
به گلشنِ عشقم تو شبنم پاكی
تو بادِ صبایی، چه جانفزایی!
بیا كه نگاهت، دو چشم سیاهت
كشیده مرا در عالم مستی
تو نور امیدی، تو صبح سپیدی
بیا كه روَد از دل غم هستی

دلِ من مشكن! به خدا تو ز من
گر جدا بشوی، بی‌وفا بشوی
رفته با دگران آشنا بشوی
چه كُنم منِ تنها، من و این دلِ رسوا
بیا كه نگاهت، دو چشم سیاهت
كشیده مرا در عالم مستی
تو نور امیدی، تو صبح سپیدی
بیا كه روَد از دل غم هستی

* * *
مثلث هنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی، حمیرا

* * *

مرضیه: دور از آشیان (حدیث مهر و وفا) (گلهای رنگارنگ ۴۱۹)

مرضیه گلهای رنگارنگ ۴۱۹

دور از آشیان (حدیث مهر و وفا)
گلهای رنگارنگ ۴۱۹
شعر: نواب صفا
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: مرضیه

در صحراها هر چه بگذرم حاصلی نمی‌بینم
بر دریاها هر چه بنگرم ساحلی نمی‌بینم
ستاره‌ای از دیار دورم
که کس نشد بهره‌ور ز نورم
فروغ غم‌پرورِ خزانم
پرنده‌ی دور از آشیانم

یارب، یارب! کُشته‌ی غمم، مژده ز یارم ده
یارب، یارب! در چِنین غمی صبر و قرارم ده
به سینه جز داغ او ندارم
به غیر او آرزو ندارم
صفایِ اهلِ صفا منم من
حدیث مهر و وفا منم من

زندگی را بهانه‌ای باید
آرزو را کرانه‌ای باید
ای مرا زندگی، نمی‌دانی
کآرزوی مرا تو پایانی

به سینه جز داغ او ندارم
به غیر او آرزو ندارم
صفای اهل صفا منم من
حدیث مهر و وفا منم من

* * *

اکبر گلپایگانی: خیز و غنیمت شمار (یک شاخه گل ۲۴۵)

گلپایگانی خیز و غنیمت شمر

خیز و غنیمت شمار
شعر:‌ سعدی
سنتور: منصور صارمی
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی
یک شاخه گل شماره ۲۴۵

ویگن: ساری گلین ۱ (ارمنی)

ویگن ساری گلین ارمنی

ساری گلین ۱ (ارمنی)
(گلهای صحرایی شماره ۵۰)
شعر: محلی ارمنی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده: ویگن