امیر رسایی: باور مکن!

امیر رسایی باور مکن

باور مکُن
ترانه سرا: کریم محمودی
آهنگساز: محمود قراملکی
تنظیم کننده: ناصر چشم‌آذر
خواننده: امیر رسایی
اجرا: ۱۳۵۳

آن قدر میخوام گریه کنم تا مثل ابرا بشم
سری به کوها بزنم، خیمه‌ٔ صحرا بشم
آن قدر می‌خوام به انتظار عشق تو بمونم
تا پیرتر از عاشقای تموم دنیا بشم

گفتم که دوستت دارم!
نخواستی، باور نکُن!
من گل باغ عشقم، این گل‌و پرپر نکُن

آن‌قدر بخند تا آسمون دوباره مهتاب بشه
آن قدر نگام کن تا چشام جادو بشه، خواب بشه
آن قدر برام قصه بگو از شب شادی‌هامون
تا آسمون عشقمون دوباره آفتاب بشه

گفتم که دوستت دارم!
نخواستی، باور نکُن!
من گل باغ عشقم، این گل‌و پرپر نکُن

* * *

ایرج: ای که داری قصد جانم

ایرج ای داری قصد جانم

ای که داری قصد جانم
شعر: مشفق کاشانی
آهنگ: اسدالله ملک
خواننده: ایرج

ای بهار جاودانم، گل‌فروز آشیانم
از جدایی‌ها بلا خیزد
ای که داری قصد جانم، قصد جان ناتوانم
زآشنایی هم بلا خیزد
کردی ای گل باده‌نوشم، بی قرار از جام دوشم
زآن لب نوشین، مست و مدهوشم
ای فریبا رو! کِش در آغوشم
غنچه‌ی گل در چمن‌ها
از لبت گوید سخنها
با زبانِ بلبل گویا
چون نسیم ای جانِ جانان
بگذری از باغ و بُستان
با من بیدل ساعتی بنشین
تا به وجد آید این دلِ غمگین
بشنو نغمه از بلبلان
پیمان مشکن آرام جان
پیمان مشکن! جانم بیا
بشنو یکدم راز مرا
که جز از وصل تو در دنیا
آرزویی نبود ما را
دارم نازیننا آرزویت در جوانی
بی‌تو دلستانم کی توانم زندگانی
که جز از وصل تو در دنیا
آرزویی نبوَد ما را

* * *

گوگوش: بگو بگو بگو، چرا تنهام گذاشتی!؟ (ترانه فیلم)

گوگوش بگو چرا تنهام گذاشتی

بگو بگو بگو، چرا تنهام گذاشتی!؟
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: حسین واثقی
خواننده: گوگوش
ترانه فیلم: جنجال عروسی ـ تابستان ۱۳۴۹

تو را قسم به این ناز نگاهم
به این زلفِ بلند و سر به راهم
قسم به این دلی که بیقراره
به چشمونم که گرم انتظاره
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟

تا که با یک خنده‌ی من
از سر و جون می‌گذشتی
بر لب من قصه‌های
بوسه‌ها را می‌نوشتی
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟

حال که لبم غنچه‌ی خندون شده
قامت من سرو خرامون شده
حال که دل خسته و لرزون من
بر سر یک بوسه پریشون شده
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟
بگو، بگو، بگو چرا تنهام گذاشتی!؟

♫  LP Cover  ♫

* * *

عارف: بازی سرنوشت

عارف بازی سرنوشت

بازی سرنوشت
ترانه‌سرا: کریم فکور
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۸

شبهای سرد زمستان
افسرده از برف و باران
من با این حال پریشان
بودم دور از جمع یاران

می‌دیدم هر شب به رویا
تصویری از آرزوها

یار من غم‌های من بود
بی‌حاصل، دنیای من بود

ناگه با لطف خداوند جانم شد آسوده از بند
آمد به پایان، شب‌های هجران!

می‌لرزد در سینه‌ی من
این قلب بی‌کینه‌ی من
می‌یابد رنگ حقیقت
رویای دیرینه‌ی من

رنگ غم رفت از نگاهم
شد روشن روز سیاهم
من امشب بی‌باده، مستم
دست او باشد به دستم

گشتم دور از آن‌چه بودم
خرسندم از آن‌چه هستم
شبهای هجران آمد به پایان

♫  LP Cover  ♫

* * *

منوچهر سخایی: عروسی

منوچهر سخایی عروسی

عروسی
شعر: وحید ادبی
آهنگ: کامبیز مژدهی
ارکستر: آلوارو سباستیان
خواننده: منوچهر سخایی

خُنچه‌ها پُر از آلوچه
مطرب و ساز و کمونچه
عروس می‌برند از کوچه
ساز و نقاره
شمع و شراره
آسمون پُر ستاره
فصل بهاره
دل بیقراره
دنبال یاره
ببین چه ماهه عروس گردن بلوری
لباسهاش سفید و توری
چه ماهه! چه ماهه!
خدایا چشم بد دور
خدایا چشم بد دور

* * *

گوگوش:‌ اشاره

گوگوش اشاره

اشاره
ترانه‌سرا: کریم محمودی
آهنگساز: سورن
تنظیم‌کننده: واروژان
خواننده: گوگوش
ضبط: پاییز ۱۳۵۰
انتشار صفحه: پاییز ۱۳۵۲

کاشکی من و تو بودیم ستاره!
با گریه‌هامون، ابر بهاره
با خنده‌هامون پُر از اشاره
مهتاب، ما رو آشتی می‌داد باهم دوباره!
شبا همیشه با دل بی‌تاب
قایم‌موشک بازی باهم رو طاق مهتاب!

کاشکی همیشه قول تو، قول بود!
لب تو گلدون‌، حرف تو گُل بود
هی گُل می‌گفتیم، گُل می‌شنُفتیم
غنچه بودیم تو باغ عشق، تا می‌شکفتیم!
رو بال ابرا یه خونه داشتیم
تو باغچه‌ی ستاره‌ها بوسه می‌کاشتیم!

کاش می‌دونستم قصّه و رازت!
تو دست من بود دستای نازت!
آسمونو تو کوچه‌ها صدا می‌کردیم!
سکه‌های قلبمونو پیدا می‌کردیم!

♫  LP Cover  ♫

* * *

امیر رسایی: آی دختر

امیر رسایی آی دختر

آی دختر
ترانه‌سرا: آذر صراف‌پور
آهنگساز: ترکی استانبولی
تنظیم کننده: آندرانیک آساطوریان
خواننده: امیر رسایی
اجرا: ۱۳۵۱

آی دختر! من اگه بی تو باشم
آی دختر! زندگیم سیاه میشه
از لبام خنده‌هام پّر می‌کشه
شبام دیگه صبح نمی‌شه

آی دختر! من اگه بی تو باشم
آی دختر! اشک تو چشمام اسیره
آی دختر خونمو غم می‌گیره
غصه میاد، شادی میره

اتاق سردم می‌شه تو غصه زندون
خورشید قلبم می‌میره توی بارون

آه، آه، آه، آه، آه، آه

آی دختر! تو گل خواب منی
آی دختر! توی گلدون چشام
مهربون، شب جوونه میزنی
خوب می‌دونم تو با منی

آی دختر! با تو مهربونه شب
آی دختر! توی باغ این اتاق
آی دختر! زندگیم زنده میشه
می‌ره دیگه غم همیشه

اتاق سردم میشه تو غصه زندون
خورشید قلبم میمیره توی بارون

آه، آه، آه، آه، آه، آه

آی دختر! خونه چشات کجاست
آی دختر! دل پاکت می‌دونه
آی دختر! بی تو عمر من سیاست
لبای من چه بی‌صداست
وای اگه خدا تو رو بگیره
آی دختر! تو رو میخوام از خدا
آی دختر! اشک من داد میزنه
خدا! کجاست؟ خدا! کجاست؟

● این ترانه با دو اجرای متفاوت ـ اجرای اول بر روی صفحه گرام، و اجرای دوم با شعری متفاوت تر بر روی نوار کاست ـ منتشر شد. (ترانه و توضیح برگرفته از: کانال تلگرامی (ترانه‌شناسی امیر رسایی)

♫  LP Cover  ♫

* * *

عارف: مرد زیر باران (ترانه فیلم)

عارف مرد زیر باران

مرد زیر باران
شعر: اردلان سرفراز
آهنگ: هاملت میناسیان
خواننده:‌ عارف
ترانه فیلم:‌ شهر آفتاب | ۱۳۵۱

کاشکی تا وقت رفتن آدم خواب بمونه
چشماش هیچی نبینه، هرگز هیچ ندونه

وقتی که آدم بیدار م‌یشه
از هرچی که هست بیزار می‌شه

هرچی که می‌بینه مثل خواب می‌مونه
عمر خواب کوتاهه، بیداری گرونه

آه ، آه ، دنیا سرده!
آه ، آه ، موندن درده!

رنگ غربت می‌شینه پشت پنجره‌ها
وقتی چشما می‌بینه مرگ خاطره‌ها

وقتی که آدم بیدار م‌یشه
از هرچی که هست بیزار می‌شه

♫  LP Cover  ♫

* * *

گوگوش: عاشقانه

گوگوش عاشقانه

عاشقانه
ترانه‌سرا: شهیار قنبری
آهنگساز: واروژان
خواننده: گوگوش
ضبط: زمستان ۱۳۴۸
انتشار صفحه: اواخر بهار ۱۳۴۹

آمدی، از من گريزان، آشنا با من، صدايت
گفته بودم وقت رفتن می‌کُند روزی رهايت!
ديدی آخر باوفايت قصّه گفت از بی‌وفايی
از كنارت رفت و گفتی: ای دريغ از آشنايی!
با دلی آكنده از غم آمدی مات و پشیمان
در نگاهت می‌درخشد آن قرار و عهد و پيمان
گرچه از عشقم گذشتی، خسته‌دل ماندم به راهت
تا بيايی شايد از رَه، اين‌زمان بخشم گناهت!
همچو دوران گذشته سر دهم بهرت ترانه
سر به روی شانه‌ی تو می‌گذارم عاشقانه!

* * *

امیر رسایی: دامن صحرا

 

امیر رسایی دامن صحرا

دامن صحرا
ترانه‌سرا: کریم فکور
آهنگساز: زاون اوهانیان
خواننده: امیر رسایی
اجرا: ۱۳۴۶

چشم و دل گلشن، از گل شده روشن
پرورده بهاران گل در دامن
گلبن شده گویا چون چنگ نکیسا
گردیده چراغان دشت و صحرا
آن ابر گوهرزا، افشانده به هر جا
الماس درخشان، دامن دامن
در هر گذر و کو، هر برزن و هر سو
افشانده صبا گل خرمن خرمن

شد دامن صحرا از لاله و گلها همچون مینو
دنیا شده خندان در بزم بهاران
سیل گل و ریحان بینی هر سو
ای مایه هستی، شد موسم مستی
هنگام گل آمد، بازآ! بازآ!
ای روی تو گلشن اندر نظر من
ای جلوه‌نمایم، بازآ! بازآ!
. . .
. . .

* * *