شبهای تهران
شعر: کریم فکور
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: پروانه (نامور)
شبهای تهران، میکند پنهان
صحنۀ بسیار، از چشم انسان.
زین شبهای تار، مانده یادگار
راز بیشمار، بهر عاشقان.
هرشب این سرزمین پر ز ماجراست
یکسو عیش و طرب، یکسو رنج و تعب
برخیزد همه شب غوغای تهران
قلب یار بیقرار، کام او رواست
عاشق در همه حال، باشد فکر وصال
بر او داده مجال، شبهای تهران
یاران جام باده بر دست دارند
هر شب چون ماه و پروین بیدارند
ای که چون من بیداری
مستی خود یاد آری
چون شنوی بانگ مستان
منتظری روز آید، عقدۀ دل بگشاید
این شب غم یابد پایان.
شبهای تهران، میکند پنهان
صحنۀ بسیار، از چشم انسان.
زین شبهای تار، مانده یادگار
راز بیشمار، بهر عاشقان.
* * *
باز خوانی ترانهٔ «شبهای تهران» با صدای «پروانه»
* * *
دختر دانشسرا
خوانندگان: عزتالله انتظامی ـ پروانه [نامور]
بام بلند
شعر و آهنگ: محلی
ارکستر: مبشری
خواننده: پروانه [نامور]
چیک و چیک
شعر: هدایتالله نیرسینا
آهنگ: عبدالله جهانپناه
خواننده: پروانه [نامور]
لبخند گل
شعر: کریم فکور
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: پروانه [نامور]
نگار شوخ
شعر: محمد شبپره
ارکستر: عادل آخوندزاده
خواننده: پروانه [نامور]
چه خطا کردم ای زیبا که دل از من وا کندی
به روان خستهٔ زارم شرر غم افکندی
آه که نالم از بیدادت، نمیبرم از یادت
خوشم که بینم شادت
نگار شوخ و چون ماهم، نَبوُد دلبر گناهم
به جهان کی جز تو خواهم
همه شب با فکر و خیالت منم ای گل، هماغوش
ز چه رو از خاطرت اینسان شدهام من فراموش
آه چه بیوفایی ای یار، ز من جدایی ای یار
چه دلربایی ای یار
* * *
نمیگذاری بخوابم
شعر و آهنگ: محلی
ارکستر: عبدالله جهانپناه
خواننده: پروانه [نامور]