
بلمرون
ترانهسرا: رضا شمسا
آهنگساز و نوازنده پیانو: اونیک
به همراهی گروه کُر رادیو
خواننده: گوگوش
انتشار: تابستان ۱۳۴۸
بلمرون، بلمرون
برون آروم، میون موج دریا
برون آروم، آرومتر، بلم را!
من اینجا نوگُلی پژمرده دارم
من اینجا آرزویی مُرده دارم
میام هرسال به هنگام بهارون
همون وقتی که گُلها میشه خندون
همونجایی که یارم بوده با من
میام اینجا، میام با چشم گریون
بلمرون، بلمرون
برون آروم، میون موج دریا
برون آروم، آرومتر، بلم را!
بلمرون، نومزد من خواب خوابه
میخوام آفتاب به رخسارش نتابه!
گُل لاله به رویَش میکنم پَر
از اینجا میروی آروم بگذر!
♫ LP Cover ♫
* * *

شلاق
شعر: مسعود هوشمند
آهنگ: حسین واثقی
خواننده: مرتضی برجسته
ترانه فیلم: بوسه بر لبهای خونین
♫ LP Cover ♫
* * *

بارون غم
شعر: کریم محمودی
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: کیوان
♫ LP Cover ♫
* * *

برق نگاهی ۲ (برق نگاهی ۱)
شعر: اسماعیل نواب صفا
خواننده: مرضیه
در آتشم از برق نگاهی بنشاندی، ننشستی
در خلوت شبهای سیاهی بنشاندی، ننشستی
گشتم چو غباری که به دامان تو یکدم بنشینم
چون خاک رهم بر سر راهی بنشاندی، ننشستی
تا رشتهی امید و قرارم نگسستی، ننشستی
تا در به رخ عاشق دلداده نبستی، ننشستی
دیدی که به بال و پر عشق تو پریدم ز سر شوق
تا بال و پر عشق و امیدم نشکستی، ننشستی
از عالم بهدر منم، بیخبر منم
شب ز کوی تو رهگذر منم
بیتو من چه سازم
آه بیاثر منم، چون شرر منم،
شام تیرهدل، بی سحر منم
بیتو من چه سازم
با من همسفر تویی، همسفر تویی
من شکستهپر، بال و پر تویی تو
هر دم در نظر تویی، در نظر تویی
گرچه از دلم بیخبر تویی تو
* * *

برق نگاهی ۱ (برق نگاهی ۲)
شعر: اسماعیل نواب صفا
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: مرضیه
خواهم برق نگاهی
دارم اشک و آهی
بلای ناگهان عشق است
امید بیکران عشق است
فشانم به خاک راهی
اشک بیپناهی
خواهم برق نگاهی
دارم اشکی و آهی
گر چو فتنهای برخیزی
چو سایهای بگریزی ز خلوت من
همه جهان قربانت
شود بلا گردانت محبت من
خواهم برق نگاهی
دارم اشکی و آهی
خدای من چو شمعی تن پر آتشم ده
خدای من چو شمعی تن پر آتشم ده
دهی چو چشم پر آبم
دهی چو جسم بیتابم
دمی بر آتشم نه
دمی بر آتشم نه
خواهم برق نگاهی
دارم اشکی و آهی
* * *

آنشب پیش چشم من (حسادت)
ترانهسرا: ابوالقاسم زارعی
آهنگساز: سلیمان اکبری
خواننده: گوگوش
انتشار: زمستان ۱۳۴۷
آنشب که در پیش چشم من میرقصیدی با دیگری!
با او بودی گرم گفتگو به من نکردی نظری!
آنشب، حسادت آتشی افکنده بود بر جان من
سوز دلم ندیدی و دیدی لب خندان من
گفتم که از تو قهر کنم؛ اما دلم راضی نشد!
از شهر تو سفر کنم؛ اما دلم راضی نشد!
آنشب که در پیش چشم من میرقصیدی با دیگری!
با او بودی گرم گفتگو به من نکردی نظری!
عشق من چون آتش است، بازی مکُن با آتش
که سوزد جان مرا با شعلههای سرکش
بیا چون دو بلبل عاشق به نغمهخوانی
پَر کِشیم با یکدگر به بزم مهربانی!
* * *

ببعی
شعر و آهنگ: منوچهر معین افشار
خواننده: نازی افشار

بیگناه
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: همایون خرم
خواننده: مرضیه
دل پریشانم ز غم گرفته
بیا که دور از تو دلم گرفته
چه کردهام یارب که لحظهای امشب دلم نمیآساید
بیا ببین امشب که جانِ من بر لب ز دست غم میآید
در این شبِ سیه خدایا
گناه من چه بوده آیا
که ماندهام تنها اسیر محنتها سرشکِ غم بر مُژگان
منم در این دنیا چرا چنین رسوا به هر طرف سرگردان
دردِ دوری، دورهی غم تا کی
عمرم ای مَه شد به جدایی طی
دل پریشانم ز غم گرفته
بیا که دور از تو دلم گرفته
چه کردهام یارب که لحظهای امشب دلم نمیآساید
بیا ببین امشب که جانِ من بر لب ز دست غم میآید
* * *

شهر غم
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: ستار
خسته و دربدر شهر غمم
شبم از هر چی شبه سیاهتره
زندگی زندونِ تلخ کینههاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره
چی میشد اون دستای کوچیک و گرم
رو سرم دستِ نوازش میکشید
بسترِ تنهایی و سردِ منو
بوسهی گرمی به آتش میکشید
چی میشد تو خونهی کوچیک من
غنچههای گل غم باز نمیشد
چی میشد هیچکسی تنهام نمیذاشت
جز خدا هیچ کسی تنها نمیشد
من هنوز دربدر شهر غمم
شبم از هر چی شبه سیاهتره
زندگی زندونِ تلخ کینههاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره
♫ LP Cover ♫
* * *

جهیز
آهنگساز: عطاالله خرم
ترانهسرا: نظام فاطمی
تنظیمکننده: عطاالله خرم
انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۴۴
(اولین ترانهی دو صدایی رامش و رامین)
رامین:
آینهی قدی، چراغ بلور
سماور و قلیون، گُلابپاش دو جور
سوزنیِ ترمه، دو تا تُنگ آب
مُتکای مخمل، دو دست رختخواب
همخوان: قطار، قطار با دف و ساز
میارن واسه عروس جهاز
رامین:
کف بزن و دف بزن که غم بشه دور
اسفندو دود بکن، چشم حسود کور
پای هم پیر بشن عروس و دوماد
دو تا برگ گُل و دو شاخ شمشاد
رامین: عروس که ناز میکنه
رامش: ناز به جهاز میکنه
همخوان: قطار، قطار با دف و ساز
میارن واسه عروس جهاز
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
● ترانه جهاز [جهیز] اول بار در سال ۱۳۴۳ با صدای عباس منتجم شیرازی در پایان فیلم دهکده طلایی اجرا شد. این ترانه نوروز ۱۳۴۴ در برنامه یک شاخه گل (شماره ۲۶۰) با همخوانی رامین و رامش بازخوانی شد.
* * *