ملا مصطفی
شعر: محمدعلی شیرازی
آهنگ: مصطفی جاویدان
خواننده: عهدیه
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *
نام پسران در ترانه‌های ایرانی
* * *
شناسنامه ترانه‌ها
پوران: ملا ممد جان
روانبخش: آرزو
آرزو
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: غلامعلی روانبخش
پروین: لیلا
لیلا
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین
* * *
نام «لیلا» در ترانه‌های ایرانی
* * *
مهستی: یاد او
یاد او
آهنگساز: انوشیروان روحانی
ترانه‌‌سرا: معینی کرمانشاهی
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: بهار سال ۱۳۴۹
ترانه فیلم: نسل شجاعان
ای خدای آسمانها من سراپا شور عشقم
شمع پُر سوز محبت شعلهٔ پُر نور عشقم
تا به کی ساکت بمانم من که پُر از آرزویم
قصه‌ای در دل نهفته غصه‌ای شد در گلویم؟
ناله از عشق او، نکُنم، چه کُنم؟
با غمش گفت‌وگو، نکُنم، چه کُنم؟
دل اگر ناله‌ای نکُند، چه کُند
من اگر یاد او، نکُنم، چه کُنم؟
[اگر این غم نهفته در من
گُلِ شادی شکفته در من
به‌خدا دل نهَم به پایش
به‌خدا جان کنم فدایش
زِ جدایی نگریزم که به جایی رسیده کارم
که پُر از غم شدم اما به اُمید و به انتظارم]
● این بخش در اجرای اول این ترانه برای فیلم «نسل شجاعان» خوانده شده است.
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *
ویگن: بی‌نشان (ترانه فیلم)
بی‌نشان
شعر: نظام فاطمی
آهنگ: زاون اوهانیان
خواننده: ویگن
ترانه فیلم: اعتراف (۱۳۴۵)
بیا که با یاری خدا شد ز غم، رها سینه‌ی ما
بیا که از آتش وفا پُر شد از صفا سینه‌ی ما
چو برگ گُل، بعد از این تو را
روی دامنم می‌نشانم
ز شوق دل، بر تو اشک خود
همچو شبنمی می‌فشانم
شرابی از عشق آتشین
بر تو نازنین می‌چشانم!
بیا که با یاری خدا شد ز غم، رها سینه‌ی ما
بیا که از آتش وفا پُر شد از صفا سینه‌ی ما
پرنده‌ی نازنین بیا از شادی، نغمه سر کُن!
سخن بگو، آتش مرا بیش از این شعله‌ور کُن!
بیا که چون روی دلکِشت
در همه جهان، کس ندیده!
خدا تو را بهر شادی قلب عاشقان آفریده!
بیا که با یاری خدا شد ز غم، رها سینه‌ی ما
بیا که از آتش وفا پُر شد از صفا سینه‌ی ما
* * *
الهه: مرو سفر
مرو سفر
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: الهه
ایرج: نفرین
نفرین
شعر: بامداد جویباری
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
خواننده: ایرج
مهستی: رسوایی (مگه نه!؟)
رسوایی (مگه نه)
آهنگساز: صدرالدین مهوان
ترانه‌‌سرا: تورج نگهبان
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۵۳
زندگی یه آرزویِ مبهمه
مگه نه؟! مگه نه؟! مگه نه؟!
یک طلوعه، یک غروبه، یک دمه
مگه نه؟! مگه نه؟!
زندگی یه کوره راهه، یه اُمیده، یک نگاهه
مثلِ یک چراغِ روشن تویِ یک شبِ سیاهه
مگه نه؟! مگه نه؟! مگه نه؟!
قصّه‌یِ حضیض و اوجه
قصّه‌یِ ساحل و موجه
قصّه‌یِ تنهاییه
قصّه‌یِ یأس و اُمیده
یا سیاهه یا سفیده
وصله یا جداییه
قصّه‌یِ نام و ننگه
حرفِ بی‌رنگیه و رنگه
سَر به سَر رسواییه
رو لبِ بسته‌یِ غنچه وقتی پاییز میاد
چه غم‌انگیر میاد
چی بگه! به کی بگه؟
زندگی عاقبتش نبودنه
یه سرودِ ناتموم سرودنه
● این ترانه نخستین‌بار در سال ۱۳۵۱ با صدای «نسرین» به‌عنوان اولین ترانه‌ی او اجرا شد که برای پخش از رادیو توسط شورای ترانه مورد تأیید قرار نگرفت. »تورج نگهبان» پس از ایجاد تغییراتی در شعر، آن را در سال ۱۳۵۲ برای اجرا در اختیار مهستی قرار داد که این اجرا نیز مدتی در نوبت پخش ماند تا این‌که در نوروز سال ۱۳۵۳ منتشر شد. (توضیح برگرفته از: کانال تلگرامی «دیسکوگرافی مهستی»)
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *
در رهگذر عمر با «تورج نگهبان»
* * *
داریوش: بن‌بست
بن‌بست
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: داریوش اقبالی
میونِ اینهمه کوچه که به‌هم پیوسته
کوچه‌ی قدیمی ما، کوچه‌ی بُن‌بسته
دیوار کاهگلی یه باغِ خشک
که پُر از شعرایِ یادگاریه
بین ما مونده و اون رودِ بزرگ
که همیشه مثلِ بودن جاریه
صدای رودِ بزرگ، همیشه تو گوشِ ماس
این صدا لالایی خوابِ خوبِ بچه‌هاس
کوچه اما هر چی هست، کوچه‌ی خاطره‌هاس
اگه تشنه‌اس، اگه خشک، مالِ ماس، کوچه‌ی ماس
توی این کوچه به‌دنیا اومدیم
توی این کوچه داریم پا می‌گیریم
یه روزم مثلِ پدربزرگ باید
تو همین کوچه‌ی بُن‌بست بمیریم
اما ما عشق رودیم، مگه نه؟
نمی‌تونیم پشتِ دیوار بمونیم
ما یه عمره تشنه بودیم، مگه نه؟
نباید آیه‌ی حسرت بخونیم
دستِ خسته‌مو بگیر
تا دیوارِ گِلی رو خراب کنیم
یه روزی، ـ هر روزی باشه ـ دیر و زود
می‌رسیم با هم به اون رودِ بزرگ
تنای تشنه‌مونو
می‌زنیم به پاکیِ زلالِ رود.
[از کتاب: زمزمه‌های یک شب سی ساله، گزیدۀ اشعار، نشر نکیسا ـ آمریکا، ص ۳۸ و ۳۹]
♫ LP Cover ♫
* * *