پستچی (نامهرسان)
ترانهسرا: کریم فکور
تنظیم آهنگ: ارکستر رادیو
خوانندگان: ویگن ـ پوران
انتشار: ۱۳۴۰
ـ ببخشین! منزل خانم نسترن اینجاست؟
+ بفرمایین، چیکار داشتین؟!
ـ پُسته!
+ آهان، درسته!
ـ من پیکم، پیک امید و آرزویَم
روز و شب چشم کسان باشد به سویم
ای گل زیبا ز آن سوی دنیا
این نامه از بهتر تو آرَم!
مانده پریشان در غم هجران
من هم دلی دیوانه دارم!
+ ای نامهرسان، ای نامهرسان
ای قاصد دیرینهی من!
از عشق مَهی گویی که بُوَد
دل شعلهور در سینهی من!
گر این نامه از او باشد
بانگ نشاط از دل برآرَم
صدها بوسه از آن گیرم
آن را به چشم خود گذارم
+ اون کاغذ که مال من نیست!
ـ ولی به اسم شما نوشته شده.
+ بله، اما تو این خونه دونفر به این اسم هستن.
ـ خیلی عجیبه!
+ ای پیک شوق و شادی، چشم انتظارم
من چرا یک نامه از یارم ندارم؟!
هفتهها طی شد؛
اما نیامد نامهای از سوی یارم!
بُرده از یادم؛
بیخبر از او، ناامید و بیقرارم!
ـ شاید روزی بر تو در دولت گشاید
+ شاید بر من بخت رَمیده رو نماید
ـ هفتهی دیگر، نامهای از او
شاید، شاید، شاید بیاید!
+ خود به بَرِ من، آن مَه دلجو
شاید، شاید، شاید بیاید!
● از سری ترانههای دوصدایی ویگن و پوران که با سوژهی مشاغل، در قالب نمایشنامههای فکاهی اما با مضمونی عاشقانه در رادیو اجرا شد.
● متن ترانه و توضیحات برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *
کار و کسب و مشاغل در ترانههای ایرانی
* * *