ویگن ـ پوران: هفت‌ هشت تا

هفت هشت تا
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خوانندگان: ویگن و پوران

پوران:
دلم می‌خواست
شب عروسی‌مون، شب روبوسی‌مون
روز پاتختی‌مون، روز خوشبختی‌مون
هر ساعت، یک ماه می‌شد
هر ماهی، یک سال می‌شد
نه یک، نه دو، نه سه، نه چهار
بلکه هفت، هشت سال!

ویگن:
دلم ‌می‌خواست
بچه‌های تپُلی، لُپ‌هاشون برگ گُلی
لُپ‌هاشون برگ گُلی، با موهای سُنبلی
خاک پاشون توتیا، قَد و نیم‌قَد، تا به تا
نه یک، نه دو، نه سه، نه چهار
بلکه هفت، هشت تا!

همخوان:
دلم می‌خواست
پولامون مثال ریگ می‌رفت از پارو بالا
جینگ و جینگ و جینگ می‌کرد
زیر پاهامون طلا
نه یک، نه دو، نه سه، نه چهار
بلکه هفت، هشت بار!
. . .
. . .

* * *