به یادِ جوانهایی که نورِ چشمِ پدر و مادر، عزیزی از خانواده و آرام جانِ کسی بودند و در این سال پیش چشمشان پر کشیدند و رفتند.
پنجاه سالگی فیلم «خاک»
۲۱ شهریور ماه امسال، نیمقرن از نمایش فیلم «خاک» ساختهی «مسعود کیمیایی»، بازی «بهروز وثوقی» و موسیقی «اسفندیار منفردزاده» گذشت. در پنجاهمین سالروز نمایش این فیلم، خاطرهی بهروز وثوقی را از صحنهی چال کردن او در خاک ـ به نقل از زندگینامهی او ـ بخوانید و آن صحنه را هم ببنید.
حکایت آن برنوی دسته نقرهای!
اینکه در ترانههای ملل دیگر آیا «تیر» و «تفنگ» هم به کار رفته یا نه را نمیدانم. در ایران اما بسیاری نوجوانی را با ترانهی کودکانهی «اما تفنگم توش یه فشنگه»، و جوانی را با «تفنگم را بده تا ره بجویم» و شور «تفنگ و گل و گندم داره میاره» طی کردهاند. داستان «برنوی دسته کوتاه و نقرهای» اما حکایت دیگریست.
فرهاد مهراد: بازم صدای نی میاد!
در سال ۱۳۸۴ سالی پس از درگذشت فرهاد مهراد مجموعهای منتشر شد که در آن کارهایی او از زمان همکاریش با گروه بلککتز (ضبط شده در کلاب کوچینی) تا دکلمههایی به هنگام درمان در پاریس، گنجانده شده بود.
اندر حکایت حذف آن بطری مشکوک! از روی میز
در ادامهی حکایت سانسورهای تصویری در ایران، اینبار حذف یک عدد بطری مشکوک! از روی میز کشتیگیران ایرانی را در سفرشان به سوئد در سال ۱۳۳۳ خورشیدی ببینید و بخوانید.
«داشآکل» در سینما، تئاتر و ترانههای ایرانی
داش آکل نام یکی از داستانهای کوتاه مجموعهی سه قطره خون به قلم صادق هدایت است که با این جمله شروع میشود: «همهی اهل شیراز میدانستند که داشآکل و کاکا رستم سایهی یکدیگر را با تیر میزدند.»
صد سالگی «هادی شفائیه» و یادگارهای ماندگار او.
دکتر هادی شفائیه را پدر عکاسی نوین در ایران مینامند. هنرمندی خودآموخته که به مقام استادی صاحبسبک رسید. یادگارهای او از دیدارهایش با هنرمندان و چهرههای نامآشنای هنر و ادبیات معاصر ایران، کسانی چون نیما یوشیج، و احمد شاملو تا امروز و همیشه ماندگار است.
ادامه خواندن صد سالگی «هادی شفائیه» و یادگارهای ماندگار او.
به یاد «پرویز شاپور» کاریکلماتوریست معاصر
شهرت پرویز شاپور نه فقط از پیوندش با فروغ فرخزاد که از جملات طنزی نیز هست که احمد شاملو عنوان «کاریکلماتور» را بر آنها گذاشت.
نشریه «دفتر هنر» که با تلاش و مدیریت بیژن اسدیپور در آمریکا منتشر میشود در سال ۱۳۸۸ شمارهی ویژهای در معرفی سه چهرهی مشهور طنز (پرویز شاپور، عمران صلاحی، بیژن اسدیپور) منتشر کرد که یک سیدی تصویری نیز پیوست آن بود. در بخشی از آن آیدین پوری با امکانات فیلمبرداری در آن سالها چند صحنه از یک روز زندگی پرویز شاپور همراه با تنها پسرش کامیار ضبط و مستند کرده بود. برگرفتهای از آن فیلم بلند را در کلیپ پایین ببنید. یادش گرامی.
● پانویس:
بیژن اسدیپور در شرح فیلم مستندی که به پیوست دفتر هنر منتشر شد، مینویسد:
این فیلم کار آیدین پوری است که همکلاس کامیار شاپور بود. «گردش جوانانه» ـ قدم زدن با برخی جوانها بود که عصرها شاپور انجام میداد که آیدین از آن هم فیلم گرفته است. ـ پرویز شاپور عاشق راه رفتن بود ـ هرگز اتومبیل نداشت ـ از منزلش در خیابان کسری را تا وزارت دارایی (جایی که کار میکرد ـ نزدیک خیابان ناصرخسرو) همهروزه پیاده میرفت و برمیگشت. من آن موقع در دانشکده حقوق بودم ـ به ما کارآموزی میدادند ـ پیشنهاد وزارت دارایی را که دادند بهخاطر پرویز شاپور قبول کردم! دههی چهل بود. دو سالی آنجا هم با هم بودیم!
* * *
● «افق روشن» شعری از «احمد شاملو» برای «کامیار شاپور»
● «دیو شب» شعری از «فروغ فرخزاد» برای پسرش «کامیار»
● «شعری برای تو» شعری از «فروغ فرخزاد» برای پسرش «کامیار»
● حکایت رفاقت «شاملو» و «پرویز شاپور» به روایت «دکتر هادی شفائیه»
* * *
قمرالملوک وزیری: دلی آتشین بر سینهی مزار او
از شاعران معاصر بودهاند کسانی که پیش از مرگ برای سنگ مزار خود شعری سرودهاند. پروین اعتصامی، (این که خاک سیهش بالین است، اختر چرخ ادب پروین است)، ایرج میرزا، (این که خفته است در این خاک منم، ایرجم ایرج شیرینسخنم)، رهی معیری (در اینجا شاعری غمناک خفته، رهی در سینهی این خاک خفته).
ترانهشناسی محمد نوری (محمد سریر ـ آهنگساز)
محمد نوری هنرمندی گزیدهکار بود. از نغمهپردازنی که بر ترانههای این خوانندهی شاخص ملودی و آهنگ ساختهاند یکی هم دکتر «محمد سریر» است. مجموعه ترانههایی که حاصل همکاری این دو هنرمند است را در جعبه موسیقی زیر بشنوید.