«هفته خاکستری» را «کمپانی آونگ» منتشر کرد. با طرحی از «امیر نادری». خطاطی روی جلد خاکستری رنگِ آن کار «مصطفی اوجی» است. هفت روز هفته در قالبی تایپوگرافیک و خطاطی شده، در چیدمانی در هم و کلاف شده بههم. بازتاب بیحوصلگی و کلافه بودنی که در شعر ترانه است و به نوعی یادآور چاقوهای برهنۀ آویزان از سقف، کار مرتضی ممیز.
در سال ۱۳۸۴ سالی پس از درگذشت فرهاد مهراد مجموعهای منتشر شد که در آن کارهایی او از زمان همکاریش با گروه بلککتز (ضبط شده در کلاب کوچینی) تا دکلمههایی به هنگام درمان در پاریس، گنجانده شده بود.
امروز (۹ شهریور) مصادف است با سالروز درگذشت «فرهاد مهراد»، مردی که با صدایی تلخ میخواند و یادش در خاطرات ما شیرین و روشن است.
از سرودههای مشهور «احمد شاملو» یکی هم آن دو «شبانه»ای است که بعدها «اسفندیار منفردزاده» بر آنها موسیقی نوشت و ما آنها را با صدای «فرهاد مهراد» به یاد میآوریم.
ایده و کار این روی جلد از «اسفندیار منفردزاده» بود. همزمان با اولین شبانه از احمد شاملو (کوچهها باریکن)، «شبانۀ دوم» هم با مطلع (یه شب مهتاب) ساخته و اجرا شده بود؛ گرچه این انتشار آن پنج سالی طول کشید تا در سال ۱۳۵۷ به شکل کاست به بازار آمد. «شبانۀ دوم» با آن کلام و خطاب به «عمو یادگار» و جوشش و پویهای که در آهنگ آن بود، انگار که باید میماند تا در شهریور آن سال منتشر شود و حرف شهریور امسال هم باشد.
شبانه (یه شب مهتاب)
احمد شاملو
از مجموعۀ: «هوای تازه»
سال پس از فروپاشی. سال درهم ریختگی. سال از هم گسیختگی. سالی که تقریبا هیچ چیز در جای خودش نیست. از هنرمندان گروهی میروند، عدهای میمانند. از مثلث هنری: «اسفندیار منفردزاده ـ شهیار قنبری ـ فرهاد مهراد»، ترانۀ «نجواها» آخرین کار نیمه ماندهای است که از دوران همکاری و رفاقتشان با هم بهیادگار میماند.
آوار
شعر و دکلمه: شهیار قنبری
آهنگ: فرهاد مهراد
تنظیم آهنگ: آندارنیک آساتوریان
ترانهخوان: فرهاد مهراد
«مرد تنها» سرودهی «شهیار قنبری» از معدود ترانههاییست که تاریخ تولد دارد. ۲۷ مرداد ماه سال ۱۳۴۹ تهران؛ و اولین شعر بدون قافیه که ترانه میشود. آهنگ آن از «اسفندیار منفردزاده» و اولین ترانهی «فرهاد مهراد» است. «مرد تنها»، اولین ترانهی متن فیلم در تاریخ سینمای ایران است که با بر صحنههایی از فیلم «رضا موتوری» ساختهی «مسعود کیمیایی» خوانده میشود.
