پوران جان
شعر: مهدی
آهنگ: سعید رمضانی
خواننده: امیری

* * *
مجموعه‌‌ای از نام دختران در ترانه‌های ایرانی

* * *

گله‌مند
آهنگ: منوچهر گودرزی
خواننده: سوسن

* * *
یادمان «سوسن» به روایت «راوی حکایت باقی»

* * *

فلانی
خواننده: امان‌الله تاجیک

ز کویت رفتم و الماسِ طاقت بر جگر بستم
برو با یار خود بنشین که من بار سفر بستم
ز بعدِ رفتنم جانا هزار افسوس خواهی خورد
«فلانی» یار خوبی بود و من، قدرش ندانستم

* * *

دیگه عشق فایده نداره
شعر: صمد نوریان
آهنگ: پرویز جهان‌پناه
خواننده: مریم روحپرور

دیگه بسه اینهمه از عشق و دل گفتن و خوندن
گوشه‌ی میخونه‌ها دنبال دل رفتن و موندن
دیگه عشق فایده نداره، آدمو تنها میذاره
هر بلا بگی تو دنیا به سر آدم میاره

هر که یارش بی‌وفاست میگن که تقصیر دله
هر کی قلبش باصفاست، میگن که پاگیره دله
آخه این یه ذره دل با اینهمه غم چه کُنه؟
به ساز کی برقصه، یا گوش به حرفِ کی کُنه؟
دیگه عشق فایده نداره، آدمو تنها میذاره

* * *

بر مزار مریم
شعر: مهرداد افشین
آهنگ: منوچهر گودرزی
خواننده: قاسم جبلی

بر مزار مریم قلب من پُر از غم
می‌تپد خدایا که بوده‌ام زمانی اسیر تار مویش
کنون نشسته‌ام من کنار سنگ گورش
یادگار مریم، سایه‌ای ز ماتم، مانده در خیالم
ز شام تیره‌ی من، نشستی در کنارم
که بی‌وجود او من، جز این کسی ندارم

ای مریم من در دل خاک است که بستر نمودی
ناگه به سفر رفتی و خاکم تو بر سر نمودی
من ماندم و این، آغوش زمین
بگذشتی و این زندگیم را تو آخر نمودی

[بر سنگ مزار مریم چو خانه گیرم
شویم به سرشکم این خانه تا بمیرم]

بر مزار مریم قلب من پُر از غم
می‌تپد خدایا که بوده‌ام زمانی اسیر تار مویش
کنون نشسته‌ام من کنار سنگ گورش
یادگار مریم، سایه‌ای ز ماتم، مانده در خیالم
ز شام تیره‌ی من، نشستی در کنارم
که بی‌وجود او من، جز این کسی ندارم

* * *
نام «مریم» در ترانه‌های ایرانی

* * *

دختر شیرازی
شعر و آهنگ: محلی
خواننده: منوچهر شفیعی

دلم ترا می‌خواد (مست راه گم‌کرده)
شعر و آهنگ: سعید مهناویان
خواننده: داود مقامی

ای غنچه‌ی خندان، ای لعبت فتان
امشب چه کُند این دل نالان
بی روی تو با حسرت و حرمان
تا کی ز فراق رخ ماهت
باشد همه شب دیده به راهت

بنگر به نگاهی، بر خسته‌ی راهی
راهی که تو افسونگر زیبا
آنجا بکشانی دل ما را
تا کی ز فراق رخ ماهت
باشد همه شب دیده به راهت

بازآ که دل من ز غم هجر تو خونه
دیوانه‌ی بی‌نام و نشونه
مستم من و گم کردم اکنون ره خونه
پس کی منو منزل می‌رسونه

دل من می‌کُنه همیشه فریاد
می‌گیره بونه هر دم تو رو میخواد
چو لبهام با شکر آلوده میشه
ز شیرینی لبهات می‌کُنه یاد

[رفتی و غمت در دلِ من مسکن کرد
برو، برو که غمت از تو وفادارتر است]

* * *
ترانه‌شناسی داود مقامی در سایت راوی حکایت باقی

* * *

دختر چوپان
شعر: مسعودی
آهنگ: ابراهیم سلمکی
خواننده: نرگس سلکمی

* * *
کار و کسب و مشاغل در ترانه‌های ایرانی

* * *

فرشته‌ها
شعر و آهنگ: ابوالفضل ادبی
خواننده: پرویز خسروی

بگو چرا
شعر: بامداد جویباری
آهنگ: منوچهر پازوکی
خواننده: حسن نصری