جمشید شیبانی از اولین خوانندگان ترانههای «نشاطانگیز» بود. ترانههایی که بعدها به «پاپ ایرانی» شهرت یافت. او با ترانهای به نام «بیتو» با شعر و آهنگی از ساختههای نعمت مینباشیان و بهعنوان خواننده شروع به فعالیت کرد. ترانهی بعدی باز در همین سبکِ تازه «دلبر نیکو» نام داشت. این ترانه با نام «زندگی خوب است» هم شناخته میشود و در سالهای اخیر خوانندگانی نیز آن را باز خوانی کردهاند. گفته شده شعر ترانه را هم جمشید شیبانی سروده است؛ در شناسنامهی ترانه اما شاعر و آهنگساز را نعمت مینباشیان نوشتهاند.
جمشید شیبانی البته دستی نیز در سرودن شعر و ساختن آهنگ داشت. او همچنین در عرصهی سینما از تهیهی اخبار سینمایی و کارگردانی گرفته تا تهیهکنندگی و نوشتن فیلمنامه فعال و نامی شناختهشده بود. با اینوجود، آنچه یادآور نام و اوج کارنامهی فعالیتهای هنری اوست، اجرای ترانهی «سیمینبری» است و همین هم خواهد بود.
زندگی خوب است که گیری دلبری نکو
تا فروشی هر دو جهان بر یک تار مو
خندهاش عشق است و روح است و جان است
رویش آمیز هر دو جهان است
چون نگاهش یکسو، روی ماهش بر او
تاب سنبل بوی گل دارد این گیسو
یک نگاه یار من میبَرد صبر و قرار من
کُند شکار دل و جان من مثال شیر نر
دیدم چشم مستِ یار، روی مهوش نگار
با خود بُرده دل و دینم نموده چنینم
بر دیدهی گریانم دلتنگ است آن مهرو
دمی جبران کُن با رویش بیمهری او
* * *
در فیلمهای علی حاتمی موسیقی، تصنیف و ترانه جایگاه خاص خود را دارد. از «حسن کچل» و «باباشمل» که هر دو فیلم موزیکال بودند تا «دلشدگان» که داستان سفر گروه نوازندگان ایرانی برای ضبط تصنیف و موسیقی است.
ادامه خواندن ترانههای سکانس تصنیففروش در فیلم سوتهدلان
امروز (۲۵ اردیبهشت ماه) در تقویم ایرانی «روز بزرگداشت فردوسی» نامگذاری شده است. مناسبتی شایسته که به بهانهی آن یک بار دیگر داستان بهگوش آشنای «رستم و سهراب» را به نقل و تفسیر «دکتر محمدجعفر محجوب» و با صدای گرم او بشنویم.
ادامه خواندن محمدجعفر محجوب: داستان «رستم و سهراب»
در تاریخ شعر معاصر ایران از «حسین منزوی» بهعنوان شاعری غزلسرا نام برده میشود. در سالهای دور اما او در تلاش معاش ترانه هم میسرود و بیشتر با اسم مستعار «مهرداد» از آنجمله یکی هم ترانهی «آروزها» با صدای گرم و خاطرهانگیز «محمد نوری» (نمیشه غصه ما رو یه لحظه تنها بذاره).
ادامه خواندن ترانههای «حسین منزوی» و اشعار او در ترانهها
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که با وسعت و حرکتی چشمگیر در روال گسترش فرهنگ و ادب فارسی و زبان و هنر مردمی با انتشار مرتب کتاب، تهیه فیلم و جمعآوری داستانهای متکی به فرهنگ مردم از اقصی نقاط کشورمان، رکنی ار ارکانِ دارای امکانات و پُرکار و پیگیر در راستای جمعآوری و انتشار مایههای فرهنگی اجتماعی این فولکور است.
ادامه خواندن «کانون پرورش فکری» و اهمیت به قصههای فلکلور ایرانی
و اما هر از چندی در جهان موسیقی ترانهای چنان از حسن استقبال عمومی برخوردار میشود که ترانهسرایی در کشورهای دیگر هم شعری به زبان خود بر همان آهنگ میگذارد و خوانندهای آن را اجرا میکند. در پیشینهی ترانههایی از ایندست «پرویز وکیلی» نامی آشناست و جایگاهی خاص دارد. توضیحی بیشتر و نمونههایی از این ترانهها را در ادامه بخوانید و بشنوید.
ادامه خواندن با «پرویز وکیلی» از «یکشنبهها هرگز» تا «بوی فریاد»
دکتر محمد جعفر محجوب در دانش و اشراف بر ادبیات کهن ایران استاد تمام بود. آنچنانکه در فرهنگ و ادب عامه سوادی کامل داشت. از ویژگیهای او توضیح و تفسیر هر مقوله و موضوعی به کلامی روان و زبانی ساده و همهفهم بود. گرمی لحن و سخنی که زنگ و رنگ کلام نقالان شاهنامهخوان را داشت.
ادامه خواندن محمدجعفر محجوب: داستانهای شاهنامه
امروز سالگشت سرایش «دوباره میسازمت وطن» از زندهنام سیمین بهبهانی است. این شعر در ۲۰ اسفندماه سال ۱۳۶۰ با یاد سیمین دانشور سروده و به او تقدیم شده است.
ادامه خواندن سیمین بهبهانی: دوباره میسازمت وطن (تاریخچه)
عروس گل (با صدای مهرآفاق خانم)
شعر: ملکالشعرای بهار
آهنگ: غلامحسین درویشخان
بازسازی و تنظیم: فریدون ناصری
ترانهخوان: سیما بینا
ادامه خواندن سیما بینا: عروس گل
برای بسیاری از ما نام ترانهی «نماز»، یادآور اجرای آن توسط. دو خوانندهی نامآشناست. یکی «فریدون فروغی»؛ و دیگری با صدایی که بهقول شهیار قنبری ـ سرایندهی شعر ترانهی نماز ـ مثل هیچ صدایی نیست. صدای رامش.
ادامه خواندن ترانههایی با صدای «رامش» و دیگران