برچسب: پرویز یاحقی

89 نوشته

الهه: پناهم ندادی

الهه پناهم ندادی

پناهم ندادی
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: الهه

* * *
در رهگذر عمر با «تورج نگهبان»

* * *

منوچهر سخایی: شیدای که‌ای!؟

منوچهر سخایی شیدای که ای

شیدای که‌ای؟
شعر: صائب تبریزی
ویلون: پرویز یاحقی
خواننده: منوچهر سخایی

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟
ای تماشاگاه عالم، در تماشای که‌ای؟

عالمی را روی دل در قبله ابروی توست
تو چنین حیران ابروی دلارای که‌ای؟

شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواند
ای بهار زندگی آخر تو شیدای که‌ای؟

نعل در آتش ز سودای تو دارد آفتاب
ای سمن سیما تو سرگردان سودای که‌ای؟

چون دل عاشق نداری یک نفس یک جا قرار
سر به صحرا داده زلف چلیپای که‌ای؟

تلخی زهر از حلاوت‌های عالم می‌کِشی
چاشنی‌گیر لبِ لعل شکرخای که‌ای؟

چشم می‌پوشی ز گلگشتِ خیابان بهشت
در کمینِ جلوه‌ی سروِ دلارای که‌ای؟

نشکنی از چشمه‌ی کوثر خمار خویش را
از خمارآلودگان جام صهبای که‌ای؟

نیست غمازی طریق عاشقان پرده‌پوش
ورنه صائب خوب می داند که رسوای که‌ای

* * *

الهه:‌ فتنه‌ دوران

الهه فتنه دوران

فتنهٔ دوران
شعر: هدایت‌الله نیر سینا
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: الهه

حمیرا: مرا تنها نگذاری (گلهای رنگارنگ ۵۳۸)

حمیرا گلهای رنگارنگ ۵۳۸ مرا تنها نگذاری

مرا تنها نگذاری
(گلهای رنگارنگ ۵۳۸)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
تنظیم آهنگ: جواد معروفی
خواننده: حمیرا
انتشار: پاییز سال ۱۳۴۹

گفتم که بعد از آن همه محنت
آن عشق و آن دنیای محبت
آن سر به زانو بُردن و زاری
آن عشق و آن دلداری و یاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

گفتم پس از آن بی‌خبری‌ها
آن گریه‌ها، دیوانه‌گری‌ها
گر جان ز شیدایی به لب آری
جز من، به یاری دل نسپاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

تا دلم مست و مدهوش تو شد
گلشن عشقم آغوش تو شد
گفتم که به یاری
تو مرا تنها نگذاری
تو مرا تنها نگذاری

هر زمان بُردی نام دگران
چون مرا دیدی از غم نگران
گفتی که به‌جز من به جهان دلداده نداری
تو مرا تنها نگذاری

گمان ندارم مرا به درد و غمِ جدایی بسپاری
ز غم بمیرم اگر که تنها و بی‌پناهم بگذاری
مرو که ترسم خدا نکرده، دگر نیایی به برِ من
ندانی آن دَم، که بی‌تو هستم، دلم چه آرد به سر من

♫  LP Cover  ♫

* * *

حمیرا:‌ می عاشقانه

حیمرا می عاشقانه

می عاشقانه (دل من ترانه می‌زد)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: حمیرا
انتشار ترانه: بهار سال ۱۳۵۱

به کنار لاله و گل زغمت چنان خموشم
که نسیم نوبهاری مگر آورد به هوشم
گل و لاله بود و عشقی به دلم جوانه می‌زد
به ترنم نسیمی دل من ترانه می زد
نگهم ز جام چشمت می عاشقانه می‌زد

تو بیا که عشق و شادی من تو بودی
تو ز دل، قرار و صبر مرا ربودی
چو ز دل بهانه‌ی تو را گرفتم
ز صبا نشانه‌ی تو را گرفتم
به کنار لاله‌ها و یاسمن‌ها
رهِ آشیانه‌ی تو را گرفتم

آشیان عشق خود را بی‌رخت در بسته ببینم
بی‌تو مرغ آرزو را خسته و پر بسته دیدم
. . .

♫  LP Cover  ♫

* * *