خوشهچین
کلام: هوشنگ شهابی | خواننده: ویگن
بر آهنگ: Renato Carosone – O sarracino
در تابستونا، تو تاکستونا
خوشهی انگور بر شاخهی رَز
سرخوش و مغرور
میشینه، رنگاش سرخه و سبز
دختره سبد در دستش
دل، مَست از اون چشم مستش
آروم خوشه میچینه
دامنش پُر از چینه!
چارقَد آبی سرش
پیرهن گُلی تنش
خوشه انگورو ریخته تو دامنش!
رو سنگ چشمه، با صد کرشمه
میشینه آروم
میخونه مغموم
افسانهسازه
شب عاشقان چه درازه!
میگمش چنین، با دلی غمین
آهای گلنارم!
من دوستت دارم
به من میخنده
در باغو رو من میبنده!
تو چشمای سیاش، افسون
دل من شد از او پُر خون
حال زارم همچو مجنون
شدهام دیگه دیوونه!
از روی چینه منو میبینه
میگه وقت سحر
میدم من خبر
سبد رو شونهاش
آرومآروم میره به خونهاش!
♫ LP Cover ♫
* * *
نمونهٔ فارسیشدهٔ ترانههای مشهور
* * *
رویا
ترانهسرا: هوشنگ شهابی
آهنگساز: هوشنگ شهابی
تنظیمکننده: آلوارو سباستیان
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۸
هر جا ای گل، گذرم
تو چو رویایی در نظرم
چه کنم با یاد تو، من؟
بر هر زبان تویی، تو
چو به خود آیَم من، تویی، تو
چه کنم با یاد تو، من؟
آه . . . افسونگر فریبا
بر بال آرزوها بینم تو را چون رویا
شبها ز دیدهی تَر بارَم به دامن، اختر
وای از این شبها!
هر جا ای گل، گذرم
تو چو رویایی در نظرم
چه کنم با یاد تو، من؟
بر هر زبان تویی، تو
چو به خود آیَم من، تویی، تو
چه کنم با یاد تو، من؟
[چه کنم؟ چه کنم با یاد تو،
چه کنم با یاد تو من؟
بگو چه کنم؟]
آه. . . دل از کفَم ربودی
بنگر چهها نمودی
با چون منی، ای یارم
در مستی و هُشیاری
آسودهام نگذاری
یک دَم نگارم!
● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
● بر روی این ملودی، ترانهای دیگر با نام «بازآ» با صدای منوچهر سخایی اجرا شده است.
* * *
کنیز
شعر: هوشنگ شهابی
آهنگ« کیومرث سلیمپور
خواننده: گیتی پاشایی
اجرا: ۱۳۵۲
آهای! قبای آبی به برت
کلاه چاکدار به سرت
اون چشمای پُر از غرورت
منو کُشته، میدونی؟
نه والله، نه بالله
شلاق اسب طاغی تو دستای تو چرخون
به یک اشاره کردی خونهٔ دل رو ویرون
شوم من فدای بند تفنگِ دوشِت
صدام کًن که گردم کنیز حلقه گوشِت
اون چشمای پًر از غرورت
منو کُشت، میدونی؟
نه والله، نه بالله
آهای! تپانچهٔ پَر کمرت
اون یال اسبِ کهرت
اون خنجر نقره نشونت
منو کُشته، میدونی؟
نه والله، نه بالله
سُم میکوبه چو اسبت، دلم برات میلرزه
میگن: «نرو جلوتر، یکهسوار مرزه!»
شوم من فدای بند تفنگِ دوشِت
صدام کًن که گردم کنیز حلقه گوشِت
اون چشمای پًر از غرورت
منو کُشت، میدونی؟
نه والله، نه بالله
♫ LP Cover ♫
* * *
گلی جان
شعر: هوشنگ شهابی
آهنگ: عباس شاپوری
خواننده: پوران شاپوری
در چشم تو خواندم گلیجان
افسانههای آشنا گلیجان
خوردم فریب چشم تو گلیجان
آفرین گلیجان، آی گلیجان
لعل هوسبارت گلیجان
در جام جان ریزد هوس گلیجان
گفتی نخواهم جز تو کس گلی جان
بوالهوس گلیجان، آی گلی جان
یاد از آن شبها
و آن شب که تنها
آشفتهحال و رسوا در ساحل دریا آی گلیجان
مویت آشفته، راز دل خفته در آن چشم سیاهت
پنهان شد گناهت آی گلیجان
* * *
مجموعهای از نام دختران در ترانههای ایرانی
* * *
خاطره جنگل
کلام: هوشنگ شهابی / خواننده: ویگن
بر آهنگ: Sophia Loren &Tonis Maroudas – Ti ‘ne afto pou to lene agapi
جنگل پیر خفته به آرامی بر ساحل دریا
میزند بوسهها بر پای او
امواج پُر خشم طوفانها
میزند بال و پَر بر روی آب مرغ شب در سحر
میکُند پرستو با شتاب از شهر ما به حسرت، سفر
بگذشت، بگذشته گر بهارم
اشک حسرت به دامن میبارَم
پژمرده غنچهی آرزویَم
پشتم از غم شکست!
از کف من جوانی شد، آه
بر سرم برف پیری نشست
♫ LP Cover ♫
* * *
نمونهی فارسی شدهی ترانههای مشهور
* * *
الهه نازم (عشق و افسانه)
ترانهسرا: هوشنگ شهابی
آهنگساز: اسپانیایی
تنظیمکننده: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷
در آسمان عشق من ستارهای نو دَمید
چشمان افسونگر وی میدهد بر من نَوید
غنچههای مِهر او در باغ دل، شکُفته شد
سُکرِ بادهی وفا در جامِ جان، نهُفته شد
بشنو نغمهی ساز من
گویَد با تو، او راز من
ای الههی نازم!
بشنو آواز من!
جادوی آن دو چشم مَست
عشق من، افسانه کرد
از کف، صبر و تابم رُبود
باز مرا دیوانه کرد
چون مرغ پَر شکستهای
در دام آن فُسونگرم
گر او دارد قصد جان
از قید جان بگذرم
. . .
. . .
● این ترانه در سال ۱۳۴۵، توسط گروه «اعجوبهها» با تنظیمی متفاوت و با صدای جمشید علیمراد بازخوانی شد. (در اینجا بشنوید).
● نکته قابل توجه در اصلاح متن ترانه، کلمهی سُکر (= مستی، مدهوشی) در ترکیب «سُکر بادهی وفا» است که در اکثر منابع این مصرع را اشتباهاََ «صبح بادهی وفا» در نظر گرفتهاند. (متن و توضیحات برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *
چادر نماز
شعر: هوشنگ شهابی
آهنگ: کیومرث سلیمپور
خواننده: رامش
♫ LP Cover ♫
* * *
آهوی فراری
شعر: هوشنگ شهابی
آهنگ: محلی
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۴۰
لبت به خنده وا رفته ای گل
رو لالهٔ گوش داری یه دسته سنبل
اشکت نبینُم به روی مژگون
دردت به جونُم
ای خدا فدات کنم جون
خونُمت با بیقراری
تو چو آهوی فراری
سر به هامون میگذاری
دونه دونه اشک مو مثال بارون
روی دامونم ریخت
دامونم، دریاچه بی
سامونم، سراچه بی
دل مو تنها چه بی
چه کُنم؟ چه چاره جویم؟
به که درد خود بگویم؟
. . .
پنجره
شعر و آهنگ: هوشنگ شهابی
خواننده: روانبخش
پوزش
شعر: هوشنگ شهابی
ارکستر: آلوارو سباستیان
خواننده: ویگن
پوزش
شعر: هوشنگ شهابی
ارکستر: آلوارو سباستیان
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۸
مَه رخشان در آسمان
در بزم ستارگان
با او، من نشستهام
دل از غم گسستهام
چشمان سیاه او
گویای گناه او
میگویم ای فتنهجو
از رفته، سخن نگو!
. . .
* * *