
رفتم که رفتم
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: مرضیه
* * *
معینی کرمانشاهی، شاعر ترانههای ماندگار
* * *

رفتم که رفتم
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: مرضیه
* * *
معینی کرمانشاهی، شاعر ترانههای ماندگار
* * *

عطاالله خرم از جمله هنرمندانی بود که در آهنگسازی با استفاده از ماندولین و گیتار ریتمهای شاد و پر تحرک موسیقی غربی را به کار میگرفت. هنرمند پُرکاری بود و ساختن بیش از ۴۵۰ قطعه آهنگ و ترانه را در کارنامهی خود دارد. برگزیدهای از مجموعه آثار او را با صدای خوانندگان مختلف در جعبه موسیقی زیر بشنوید.

یدالله رویایی ترانهسرا نبود، گرچه چند شعر هم برای ترانه شدن سروده و تقریبا همه را «محمد نوری» خوانده است. یادشان شاد و گرامی باد.
از «محمد نوری» در این سایت:
● ترانه «افسانه دریا» (نگاهنگ)
● ترانهشناسی محمد نوری (محمد سریر ـ آهنگساز)
از «یدالله رویایی» در این سایت:
● ترانه «در خموشیهای ساحل» به روایت «محمدعلی سپانلو»
● «شعرهای یدالله رویایی» با صدای شاعر (کانون پرورش فکری)
● «پرنده چه گفت» داستانی برای نوجوانان (کانون پرورش فکری)
* * *

مرضیه از خوانندگانی بود که با اکثر آهنگسازان مطرح در سالهای فعالیت هنری خود همکاری داشته است. از آن جملهٔ آنها جواد لشگری که در آن سالها سرپرستی ارکستر بزرگ رادیو ایران را به عهده داشت.
● ترانهشناسی جواد لشگری (الهه)
● ترانهشناسی جواد لشگری (مرضیه)
● ترانهشناسی جواد لشگری (دلکش)
● ترانهشناسی جواد لشگری (سیمین آرین)
● ترانهشناسی جواد لشگری (مجموعه ترانهها)
* * *

تعدادی از آهنگهایی که الهه در شروع فعالیت خود اجرا کرد از ساختههای جواد لشگری است. ترانههایی که بیشتر سرودهٔ کریم فکور بود.
● ترانهشناسی جواد لشگری (الهه)
● ترانهشناسی جواد لشگری (مرضیه)
● ترانهشناسی جواد لشگری (دلکش)
● ترانهشناسی جواد لشگری (سیمین آرین)
● ترانهشناسی جواد لشگری (مجموعه ترانهها)
* * *

پیشینهی سرودهای انقلابی در ایران به سالهای آغازین دههی پنجاه خورشیدی و سرودهای «کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی» میرسد که روی چند صفحهی گرامافون باقی مانده است.

در جلد یازدهم از مجموعهی «کتاب کوچه» ـ کار سترگ احمد شاملو ـ رسیدم به مدخل «صبر و جخت». خرافهای قدیمی در باورهای مردمی که حتما با آن آشنا هستید. یادم آمد از ترانههایی که به این موضوع پرداختهاند. (به راستی چیزی هست در این دنیا که ایرانی باذوق در بارهی آن شعر و ترانهای نسروده باشد!؟) چند تایی از آنها را در جعبه موسیقی این صفحه گذاشتم. شنیدنشان خالی از لطف نیست.

جمشید شیبانی از اولین خوانندگان ترانههای «نشاطانگیز» بود. ترانههایی که بعدها به «پاپ ایرانی» شهرت یافت. او با ترانهای به نام «بیتو» با شعر و آهنگی از ساختههای نعمت مینباشیان و بهعنوان خواننده شروع به فعالیت کرد. ترانهی بعدی باز در همین سبکِ تازه «دلبر نیکو» نام داشت. این ترانه با نام «زندگی خوب است» هم شناخته میشود و در سالهای اخیر خوانندگانی نیز آن را باز خوانی کردهاند. گفته شده شعر ترانه را هم جمشید شیبانی سروده است؛ در شناسنامهی ترانه اما شاعر و آهنگساز را نعمت مینباشیان نوشتهاند.
جمشید شیبانی البته دستی نیز در سرودن شعر و ساختن آهنگ داشت. او همچنین در عرصهی سینما از تهیهی اخبار سینمایی و کارگردانی گرفته تا تهیهکنندگی و نوشتن فیلمنامه فعال و نامی شناختهشده بود. با اینوجود، آنچه یادآور نام و اوج کارنامهی فعالیتهای هنری اوست، اجرای ترانهی «سیمینبری» است و همین هم خواهد بود.
زندگی خوب است که گیری دلبری نکو
تا فروشی هر دو جهان بر یک تار مو
خندهاش عشق است و روح است و جان است
رویش آمیز هر دو جهان است
چون نگاهش یکسو، روی ماهش بر او
تاب سنبل بوی گل دارد این گیسو
یک نگاه یار من میبَرد صبر و قرار من
کُند شکار دل و جان من مثال شیر نر
دیدم چشم مستِ یار، روی مهوش نگار
با خود بُرده دل و دینم نموده چنینم
بر دیدهی گریانم دلتنگ است آن مهرو
دمی جبران کُن با رویش بیمهری او
* * *

از بودن و سرودن
محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک)