
اون بالا
شعر: سعید دبیری
آهنگ: واچیک بابایان
خواننده: استیو مایک

اون بالا
شعر: سعید دبیری
آهنگ: واچیک بابایان
خواننده: استیو مایک

برو برو دیگر نمیخواهمت
خواننده: رامین

پرتو زندگی
شعر: عبدالله الفت
آهنگ: سیروس شهردار
خواننده: رامش
جلوهٔ آرزو در فروغ نگاه تو بینم
پرتو زندگی در دو چشم سیاه تو بینم
ناز لبخندِ گل در لبِ بوسهخواه تو بینم
تو از عشقِ سرکش نشاندی بر آتش
وجودِ مرا همچو پروانه
تو آن مستِ نازی، تو آن نغمهسازی
که مستم کُنی با ترانه
از تو جز مهربانی جان من آرزویی ندارد
عاشقم بر تو از جان، این دگر گفتگویی ندارد
دختر شهر رؤیا توئی، تو!
بیخبر از دلِ ما توئی، تو!
گرچه هستم پریشانتر از تار گیسویت
یک گل است و نظرها به سویش
هر دلی میکُند آرزویش
ای دل من بیا بگذر از آرزویش
جلوهٔ آرزو در فروغ نگاه تو بینم
پرتو زندگی در دو چشم سیاه تو بینم
ناز لبخندِ گل در لبِ بوسهخواه تو بینم
به تار وجودم، تو در تار و پودم
فکندی شررها ز آوایت
تو آن نغمهسازی که با دلنوازی
دلم میبری با نوایت
پینوشت:
● دسترسی به این نسخه از ترانهٔ «پرتو زندگی» به لطف آقای مرتضا نامنژاد میسر شد. ایشان که پایهگذار و گردانندهٔ صفحهٔ معتبر و مرجع شهر ترانه در اینستاگرام هستند در معرفی این آهنگ و نسخهٔ کامل آن نوشتهاند:
«در سال ١٣۴۵ «رامش» ترانهای اجرا کرد با نام «پرتو زندگی»؛ با شعری از «عبدالله الفت» و آهنگ فوقالعادهی «سیروس شهردار». اما تا کنون نسخهی کامل این ترانه منتشر نشده بود و تمام نسخههای موجود ۴ دقیقهی نخست از این ترانهی هشت دقیقهای را ندارند. این در حالیاست که اُورتور (پیشدرآمد) این ترانه به تنهایی یک شاهکار است. متاسفانه هنوز عدهای به نقش مهم پیشدرآمد در آمادهسازی ذهن برای شنیدن متن ترانه واقف نیستند، و حتی دیده شده که گاهی شنونده، پیشدرآمد را با دور تند رد میکند تا به صدای خواننده برسد!»
● صفحهٔ اینستاگرام شهر ترانه را در اینجا ببنید.
* * *

گریه کند دل من
شعر: رضا شمسا
خواننده: نارملا

علی گویم
(برگ سبز شماره ۲۰۰)
خواننده: ملوک ضرابی

درخت دوستی بنشان
شعر: حافظ
خواننده: ایرج
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن، که رنج بیشمار آرد
چو مهمان خراباتی، به عزّت باش با رندان
که دَردِ سَر کِشی جانا! گرت مَستی خُمار آرد
شب صحبت غنیمت دان، که بعد از روزگار ما
بسی گردش کُند گردون، بسی لیل و نهار آرد
عَماریدارِ لیلی را که مهدِ ماه در حُکم اس
خدایا! در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد
بهار عمر خواه ایدل! وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بُلبل هَزار آرد
خدا را چون دلِ ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعل نوشین را که جانش با قرار آرد
درین باغ ار خدا خواهد دگر پیرانهسر حافظ
نشیند بر لب جویی و سروی در کنار آرد
ز کار افتادهیی ایدل! که صد من بارِ غم داری
برو می یکمَنی دَر کِش،که فیالحالت به کار آرد
* * *
قول و غزل «حافظ» در ساز و نوای نغمهپردازان
* * *

عروس دوماد
آهنگ: عطاالله خرم
خوانندگان: ضیاء ـ تیلا

به یار بیوفا
شعر: نوذر پرنگ
آهنگ: حسین صمدی
خواننده: جمال وفایی
♫ LP Cover ♫
* * *
نوذر پرنگ ـ از «اسب سُم طلا» تا «کلاغ پر سیاه»
* * *

یاد گذشته
آهنگ: ابراهیم سلمکی
خواننده: قاسم جبلی