
دل منتکش
آهنگساز: صدرالدین مهوان
ترانهسر: رضا میرفخرایی
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۵۱
ای دلِ منتکش، نازشو نکش
حرفشو نزن، دیگه اَشک براش نریز
نذار بدونه شبها تو رُسوا زار و بیقراری
نذار بدونه جز او تو دنیا آرزو نداری
دلِ منتکش، نازشو نکش
حرفشو نزن، دیگه اَشک براش نریز
هر چی وفا کردی، بَلا کشیدی
چیزی بهجز رنگ و ریا ندیدی
هر چی ازش «بیا بیا» شنیدی
چیزی بهجز جور و جفا ندیدی
چقدر تو خواری میکِشی
شبا بیداری میکِشی
نازشو نکِش، حرفشو نزن
فکرِ دیگه کُن، گریه کمتر کُن
ای دلِ منتکش، نازشو نکش
حرفشو نزن، دیگه اَشک براش نریز
. . .
♫ LP Cover ♫
* * *

آشتیکنان
ترانهسرا: عبدالله الفت
آهنگساز: زاون اوهانیان
تنظیمکننده: زاون اوهانیان
انتشار: ۱۳۴۵
آن یار شیرینکار من آمد به خانهی من
تا بار دیگر بشنوَد شور ترانهی من
از قهر و ناز خود گذشت آن ماهِ موطلایی
گفتم به او چرا دگر به خانهام نیایی؟!
در نگاهش چو دیدم صفای او را
شرم آن چشم سرمَست و فتنهجو را
گفتم بیا آشتی کنیم با یکدگر دوباره!
آخر دو روزِ زندگی، این گفتگو نداره!
خوش آمدی به خانهام که عاشقم به رویَت
دل شکستهام بُوَد اسیر تار مویَت
بیا و از گذشتهها چو من، دگر تو بگذر!
دگر به لب، حدیثی از گذشتهها مَیاور!
. . .
. . .
● متن ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *

بیگانه
ترانه سرا: ایرج جنتی عطایی
آهنگساز: پرویز مقصدی
خواننده: عارف
اجرا: ۱۳۵۰
گریه کن ای آسمان
او با من بیگانه شد
آشیان قلب من ناگهان ویرانه شد
رفت و رنگ غم گرفت عشق من، رویای من
خندهام چون گریه شد، ناله شد آوای من
ای دریغ آن بیمحبت از غم من بیخبر بود
قلب پاک و کوچک او تشنهی عشق دگر بود
بعد از او دیگر دل من در غمش ماتم گرفته
آسمان! این قلبم را غم گرفته، غم گرفته
● این ترانه با صدای پرویز مقصدی (آهنگساز) نیز اجرا شده است. [در اینجا بشنوید.]
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *

زندگی من
شعر: نواب صفا
آهنگ: حبیبالله بدیعی
خواننده: پوران شاپوری

بر آسمان نوشته (با صدای عهدیه)
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: مهستی
ترانه فیلم: بر آسمان نوشته
انتشار ترانه: پاییز سال ۱۳۴۷
آن دل که اَسیرِ بلا نشود
سرچشمهیِ مهر و وفا نشود
آن دل که تهی بُود از غمِ دوست
او را خبری زِ خدا نشود
بر آسمان نوشته که:
«وفا با جانِ ما سرشته»
هر دم یاری به یاری آشنا گردد
باغِ هستی پُر از گُلِ وفا گردد
اَشکِ حسرت زِ چشمِ آسمان ریزد
هر دم یاری زِ یارِ خود جدا گردد
[برایِ گفتنِ با دوست، شِکوهها به دلم بود
دریغ و درد که در روزگار دوست ندیدم من]
دانی که به ما زِ چه دل داده خدا
دل داده خدا که کُنی مهر و وفا
تو ای کسی که دل به غمِ دگری ندهی
درختِ بیبری که دگر ثمری ندهی
آن دل که اَسیرِ بلا نشود
سرچشمهیِ مهر و وفا نشود
آن دل که تهی بُود از غمِ دوست
او را خبری زِ خدا نشود
بر آسمان نوشته که:
«وفا با جانِ ما سرشته»
♫ LP Cover ♫
* * *

باور کن (ای برده از یادم)
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ: سلیمان اکبری
خواننده گوگوش
انتشار: پاییز ۱۳۴۸
باور کن جز عشق تو در سینه ندارم من!
جز چشمان مست تو آیینه ندارم من!
گرچه شکستی این دل سرمستِ عشقم
از تو خدا داند در دل، کینه ندارم من!
این رفتن تو، چه بیخبر بود
تقدیر ما در دست سفر بود
ای بُرده از یادم
خواهم که همچون ابر بهاری
باران شادی بر من بباری
ای داده بر بادم
باور کن جز عشق تو در سینه ندارم من!
جز چشمان مست تو آیینه ندارم من!
گرچه شکستی این دل سرمستِ عشقم
از تو خدا داند در دل، کینه ندارم من!
تو آن آرزو پردازی
مست حُسن و نازی
شعر دلنوازی!
همچو مرغک شبخوانم
بیتو سرگردانم
موج بیسامانم!
. . .
* * *

ارمغان
ترانهسرا: تورج نگهبان
آهنگساز: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۴۲
آمدم من ز سفرها به دیار تو باز!
به بَرَت آمدم از آن رَه دور و دراز!
همه جا یاد تو بودم بهخدا، روز و شب!
که ز خاک تو جدا نام تو باشد به لب!
خورشید و ماه روشنِ تو
نور خود فِشاند تا بر دامن تو
جانم را خاکت میکِشاند
ارزَد در جهانی، یکدَم دیدن تو
آهنگی خوش است در چنگ من
باشد ارمغان، آهنگ من!
● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *

قصه ما
شعر: جهانبخش پازوکی
آهنگ: جهانبخش پازوکی
خواننده: مهستی
قصه ما
آهنگساز: جهانبخش پازوکی
ترانهسرا: جهانبخش پازوکی
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: پاییز سال ۱۳۵۲
قصّهیِ ما، قصّهیِ ما
گفته نشده تموم شد، تموم شد
برگایِ گُل جون دارن، سَر و سامون دارن
دلهایِ ویروون شده، اُمیدِ درمون دارن
دشتهایِ خشکِ بیجون، اُمیدِ بارون دارن
اما قصّهیِ ما، قصّهیِ ما
گفته نشده تموم شد، تموم شد
در عین بیپناهی به تو اُمیدها داشتم
تو سینه آرزو رو، رو هم رو هم میذاشتم
ساز بازم ناله داره، قصّهیِ صد ساله داره
حدیثِ عشق و عاشقی یه عُمره دنباله داره
اما قصّهیِ ما، قصّهیِ ما
گفته نشده تموم شد، تموم شد
. . .
. . .
♫ LP Cover ♫
* * *

صد آفرین
خواننده: غلامعلی روانبخش

فراموشم مکن
آهنگساز: آندره دُشی ـ رُلان ژُله (فرانسوی)
تنظیمکننده: زاون اوهانیان
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۷
تو که اشکم ندیدی، رفتی؛ خداحافظ!
ز من دامن کشیدی، رفتی؛ خداحافظ!
ببین از غم سرشکم را، دگر بیا، بیا!
بیا تا در دل شب، مهتاب من باشی
بیا تا شاخهای گل در این چمن باشی
به ساز دل کِشم آواز، بیا، بیا، بیا!
لای لالای لالای، لای لالای لالای
ماندهام چو مویَت پریشان، پریشان
میدَرم چو گلها گریبان، گریبان
تو که چون جان شیرین بودی در آغوشم
چرا پیمان شکستی کردی فراموشم؟!
چه جز حسرت بُوَد بر جا از آن گذشتهها
تو که همآشیانم بودی کجا رفتی؟
تو که شیرینزبانم بودی کجا رفتی؟
ببین از غم، سرشکم را، دگر بیا، بیا!
* * *