ساقی و ساغر
شعر: بهادر یگانه
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: پوران شاپوری

تا بهار دیگر
ترانه‌سرا: حسین شاه‌زیدی
آهنگساز: ناصر خدیوی
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۵

آمد بهار و ما را تا نوبهار دیگر
این شور و عشق و مستی بیرون نگردد از سر
هر آنچه جفا کُند زمانه، کوشم به عیش و مستی
شاید به مستی، رها شوم من از رنج خودپرستی

چرا که رَه بدهم به دلم غمِ بود و نبودِ دنیا
که یاد او ننهاده به جا اثری به دلم ز غمها
این شور و عشق آسمانی خدا نگیرد از ما
هرگز وفا و مهربانی خدا نگیرد از ما

خوش نبُوَد باغ و چمن گر نبُوَد نوگل من
او چو نباشد، نبُوَد جلوه به گلشن
. . .
. . .

* * *

کجایی
کلام: کارو / خواننده: ویگن
بر آهنگ: Bobby Vinton – Mr Lonely

امشب ای پری‌پیکر، نازنین دختر، گو کجایی؟
ای سیَه‌گیسو، چشم بی‌خوابم
می‌دوَد هر سو، تا بیایی!

با منِ شیدا، آن شب زیبا
آن‌چه می‌گفتی، شد فراموشم!
گو کجا هستی تا ز سرمستی
بوسه گیرم از روی تو!

کو لب نوشَت، مرمر دوشَت؟
بین، منم امشب مَست و مدهوشَت!

آن‌چه می‌گفتی شد فراموشم
کِی گذارم سر بر دوشَت؟

● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

*‌ * *
نمونه‌ی فارسی شده‌ی ترانه‌های مشهور

* * *

سکوتِ جاودان
آهنگساز: انوشیروان روحانی
ترانه‌‌سرا: اسماعیل نواب‌صفا
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۴۸

سکوتِ شبِ جاودانم من
به شهرِ شما بی‌نشانم من
کبوترِ بی‌آشیانم من
شکسته دل، مهربانم من

نه شوقی که نقش‌آفرین باشد
نه ذوقی که با جان قرین باشد

من از مهربانی خدایا تو دانی
که نام و نشانی ندیدم
در این زندگانی ز بی‌هم‌زبانی
کنون کنجِ خلوت گُزیدم

به راهِ مَحَبت فنا گشتم
سبب‌سازِ افسانه‌ها گشتم
مغنی نوایِ جنون سَر کُن
که بیگانه با هر نوا گشتم

زِ مهربانی نشان ندیدم
نشانِ مهر از جهان ندیدم

* * *

آیینه‌ دل
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگساز: زاون اوهانیان
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۴

به شب تاریک دلم تو شدی آیینه‌ی من
که برقصی خنده‌کنان به مزار سینه‌ی من

اگر این شب‌های سیاه
لب من ز لب تو جداست
بخدا گریَد دل من
که جدایی دست خداست
ای آسمان، ای سرنوشت!
خوشبختی من، دست شماست!

تو کجایی تا بیایی ای بهار من
که کنی گریه به روز و روزگار من

● متن و ترانه برگرفته از کانال: «ترانه‌شناسی عارف»

* * *

خسته (به یاد تو)
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگساز: ناصر حسینی
تک‌نوازی ویلن: سورن [الکساندر مایلیان]
انتشار: ۱۳۴۱

ز تو گر دورم،
شادم به نسیم موی تو، به خیال روی تو
گل سرخ خوشبویی، ز سر زلفت مویی
به برم بر جا مانده
دل و جانی آزرده، به جدایی خو کرده
ز من این تنها مانده

شده‌ای تو چنان آتشکده‌ای
شده‌ام چو خزان غمزده‌ای
گل روی تو به خزانم خنده زند
ز غمت چو پریشان موی توام
همه شب به خیال روی توام
دل غمگین گر نکُند یادت، چه کند!؟

تو امیدی، تو انتظار منی
آرزویی، تو (به) روزگار منی!
کس ندانَد (چه دانَد) چها بی‌تو بر من گذشت

قصه‌ای غم‌فزا باشد این سرگذشت
کس نداند ماجرای دل من
کس نخواند قصه‌های دل من

● دو نسخه‌ از این اثر با تفاوتی جزئی در متن ترانه؛ ورژن اول به همراه ارکستر رادیو، و ورژن دوم با همکاری ارکستر سمفونیک. (متن، توضیح و ترانه‌ها برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

* * *

شاخه به شاخه
شعر: جهانبخش پازوکی
آهنگ: جهانبخش پازوکی
خواننده: پوران

قربون هر چی خوشگله!
ترانه‌سرا: نظام فاطمی
آهنگساز: مهندس همایون خرم
تنظیم کننده: ناصر چشم آذر
خواننده: عارف
ترانه فیلم: قربون هر چی خوشگله | ۱۳۵۲

[دلم برای هر چی خوشگله هلاکه
خدا میدونه دل هلاک عشق پاکه]

کاشکی من صد دل تو سینه داشتم
پیش صد تا یار گرو میذاشتم
کاش از اون صدتا یکیش همون بود
که امید قلب ناتوون بود

[دلم برای هر چی خوشگله هلاکه
خدا میدونه دل هلاک عشق پاکه]

خدای من ، دعای من همینه
که دل بسوزه، خون بشه تو سینه
گره به کار دل زدم خدایا، تو بازش کُن
برای هر محبتی سرا پا نیازش کُن

درد بی‌عشقی درد زمونه‌ست
زندگی عشقه، باقیش بهونه‌ست

[دلم برای هر چی خوشگله هلاکه
خدا میدونه دل هلاک عشق پاکه]

♫  LP Cover  ♫

* * *

خندهٔ مستانه
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگ: خارجی
تنظیم‌کننده: آلوارو سباستیان
انتشار: ۱۳۳۸

شادم امشب گر هشیارم و گر مستم
از غم دل رَستم!
دیگر امشب از پیمانه‌های ساقی
سرخوش و سرمَستم!

من آزاد از این غمهای روزگارم
اگرچه پابندم!
می‌سوزم چون شمعی در سایه‌ی شبها
بر اشکم می‌خندم!

برخیزید ای یاران با نشاط و شادی
تا گُل برافشانیم
مستانه با رقص ساغر و پیمانه
ترانه‌ها خوانیم!

● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

* * *

دوست دارم بعدِ خدا
آهنگساز: اسدالله ملک
ترانه‌سرا: هما میرافشار
خواننده: مهستی
انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۵۱

پیمونه‌یِ چَشمم از گریه لبریزه
اما نمی‌ریزه رو گونه‌ها
می‌خوام ندونی بی‌وفا
دوست دارم بعدِ خدا

با آن‌که می‌دانی تو دگر تنها شده دلم
دور از تو دیگر خونه‌یِ غمها شده دلم

می‌خوام ندونی بی‌وفا
دوست دارم بعدِ خدا

با دیده‌یِ اَفسونگرِ خود
ای آرامِ جان بردی دلِ مرا
آتش زدی بر هستیِ من
ای نا آشنا با عالمِ صفا

گرچه می‌میرم زِ دردی بی‌دوا
گرچه می‌سوزم هنوز ای آشنا
می‌خوام ندونی بی‌وفا
دوست دارم بعدِ خدا

اگرچه دلِ شکسته‌یِ من به‌جز وفا نمی‌شناسد
بمیرد اگر به دیده‌یِ تَر، به‌جز تو را نمی‌شناسد

با آن‌که می‌دانی تو دگر تنها شده دلم
دور از تو دیگر خونه‌یِ غمها شده دلم
. . .

* * *