برچسب: شهیار قنبری – راوی حکایت باقی

عارف: پونه

عارف پونه

پونه
شعر: شهیار قنبری
تنظیم آهنگ: واروژان
خواننده: عارف
اجرا: ۱۳۴۹

پونه! پونه! دل بستن چه آسونه!

اون وقتا، اون قدیما
خوش بودیم تو این دنیا
رو دیوار چشم میذاشتم
می‌شمردم ده تا، ده تا

پونه! پونه! دل بستن چه آسونه!
پونه! پونه! اون پاکی نمی‌مونه!

اون روز که بستیم پیمون
رفتی تا بشی پنهون
برداشتم چشم از دیوار
رفتم هر جا هراسون

پونه! پونه! رفته بودی از خونه!
پونه! پونه! چشمم بی تو گریونه!

موند از تو به یادگار جای دستی رو دیوار
دیوارو به یاد تو می‌بوسم هزارون بار

پونه! پونه! قهر کردن چه آسونه!
پونه! پونه! دل بی تو سرگردونه!

* * *

رامش: کوچه‌ها

رامش کوچه ها

کوچه‌ها
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: رامش

کوچه‌ها! ای کوچه‌ها! کوچه‌های آشنا
بشنوید بهر خدا، قصه‌ٔ درد مرا
می‌کِشم بر دوش خود بار درد و غصه را
با غمی بی‌انتها، او مرا سازد رها
خاطرم آید که شبها، با تمام آرزوها
بوسه بر لبهای تشنه می‌زدیم، اما دریغا
می‌روم غمگین و خسته، با دلی سرد و شکسته
می‌روم اشکی بریزم از دل در خون نشسته
کوچه‌ها! شاید نداند اینچنین دلگیرم امشب
با همین افسرده‌حالی تا سحر می‌میرم امشب

♫ LP Cover ♫

* * *

گوگوش:‌ مست مستم کُن (ترانه فیلم)

گوگوش مست مستم کن شاپرک کوچولو

مست مستم کُن
کلام: شهیار قنبری / خواننده:‌ گوگوش
بر آهنگ: Lata Mangeshkar / Chhod Mera Haath Mujhe Peene De

ترانه‌سرا: شهیار قنبری
آهنگساز: Laxmikant-Pyarelal
خواننده: گوگوش
ترانه فیلم همای سعادت

تا سحر با مِی مست مستم کُن که دلم تنگه!
بی مِی و مستی، دنیا بی‌رنگه
مست مستم کُن، که دلم تنگه!

جا گرفته غم، توی سینه
بیزارم از دنیا که چه ننگینه
لحظه‌ی مستی، خوب و شیرینه!

امشب با این جام شراب
می‌بَرم از خاطر، این‌همه عذاب
نمی‌کِشم عذاب و رنج دیگه شب در خواب!

صبح که بیدار شم، دیگه باز رسوام
می‌میره رویا، می‌بینم تنهام!
من تشنه‌لب، تو بی‌قرار
منم جامی شکسته دست روزگار

غم یه کوهه سرنوشتم غم و اندوهه!
بیا که مِی بنوشیم، آخه دلگیرم
من بی مستی، دیگه می‌میرم!

دنیا پُر از بی‌رنگی‌ها
می‌نوشم تا بشم از درد و غم، جدا
مُرده صدا
مُرده صدا در منِ تنها!
تا سحر از مِی، منو دریا کُن!
قفل تنهایی از دلم وا کُن!

جا گرفته غم، توی سینه
بیزارم از دنیا که چه ننگینه
این سرمستی، خوب و شیرینه!

● در سال ۱۳۴۹ پروژه‌ی نخستین فیلم مشترک سینمای ایران و هندوستان به نویسندگی «سعید مطلبی»، کارگردانی »تاپی چاناکیا»، تهیه‌کنندگی »عباس شباویز» و با حضور «محمدعلی فردین» کلید خورد. این فیلم که در سینمای هند با نام Subah-O-Shaam اکران شده بود، در ایران با نام «همای سعادت» روی پرده‌ی سینما رفت.
طبق رسوم آن سالها که در زمان دوبله، ترانه‌ها را نیز با شعری فارسی و خواننده‌ای ایرانی جایگزین می‌کردند، به دعوت و انتخاب مرحوم فردین اجرای ۳ ترانه از این فیلم به «گوگوش» که پیشینه‌ی حرفه‌ای در اجرای ترانه‌هایی در سبک و سیاق هندی داشت، واگذار شد. ملودی این اثر برگرفته از ترانه‌ی Chhod Mera Haath Mujhe Peene De می‌باشد که با صدای Lata Mangeshkar در این فیلم اجرا شده است‌. (برگرفته از: کانال تلگرامی ترانه‌شناسی گوگوش)

* * *
♫ LP Cover ♫
*‌ * *
نمونه‌ی فارسی شده‌ی ترانه‌های مشهور

* * *

فریدون فروغی: همیشه غایب

فریدون فروغی همیشه غایب

همیشه غایب
تقدیم به «امیر نادری»
برای «تنگسیر»
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: ویلیام خنو / تنظیم: واروژان
خواننده: فریدون فروغی

یک‌نفر میآد که من منتظر دیدنشَم
یک‌نفر میآد که من تشنه‌ٔ بوییدنشَم
خالی سفرمون‌و پُر از شقایق می‌کُنه
واسه موج‌های سیا، دستا رُ قایق می‌کُنه

مثل یک معجزه اسمش تو کتابا اومده
تن اون شعرای عاشقانه گفتن بلده

همیشه غایب من، زخمام‌و مرهم میذاره
همیشه غایب من گریه‌هام‌و دوست نداره
نکنه یه وقت نیآد، صداش به دادم نرسه
آینه‌ها سیا بشه، کور بشه چشم ستاره

مثل یک معجزه اسمش تو کتابا اومده
تن اون شعرای عاشقانه گفتن بلده

زخم این حنجره‌ٔ خسته، همیشه غایبه
کلید صندوق در بسته، همیشه غایبه
نعره‌ٔ اسب سفید قصه‌ٔ مادر بزرگ
بهترین شعرهای سر بسته، همیشه غایبه

مثل یک معجزه اسمش تو کتابا اومده
تن اون شعرای عاشقانه گفتن بلده

شاید این «همیشه غایب» تو باشی
تو اگه اومدنی نیستی بگو
اگه ما رُ خواستنی نیستی بگو!

تهران ۱۳۵۴

استودیو ال‌کوردوبس. عباس‌آباد.
داریوش را شبی که باید برای خواندن این ترانه به استودیو می‌آمد، به زندان اوین بردند. من و آهنگ‌ساز، بی‌خبر و خشمگین از بدقولی، ساعت‌ها انتظار کشیدیم. وقتی دلگیر به خانه می‌رفتم، نمی‌دانستم که فردایش، ساعت یک بعدازظهر، آنان به سراغ من می‌آیند تا دوستان در اوین تنها نباشند.
[دریا در من، گزینۀ ترانه‌های شهیار قنبری، نشر نکیسا (آمریکا)، چاپ اول ۱۹۹۵، ص. ۶۸]

♫ LP Cover ♫

* * *
«همیشه غایب» سروده و صدای «شهیار قنبری»

*‌ * *

فرهاد: جمعه (ترانه فیلم)

فرهاد جمعه

جمعه
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
خواننده: فرهاد مهراد
ترانه فیلم: خداحافظ رفیق

توی قابِ خیسِ این پنجره‌ها
عکسی از جمعه‌ی غمگین می‌بینم،
چه سیاهه به تنش رختِ عزا
تو چشاش ابرای سنگین می‌بینم

داره از ابر سیا، خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

نفس‌ام در نمی‌آد
جمعه‌ها سر نمی‌آد
کاش می‌بستم چشامو
این ازم بر نمی‌آد

داره از ابر سیا، خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

عمر جمعه به هزار سال می‌رسه
جمعه‌ها غم دیگه بی‌داد می‌کُنه
آدم از دست خودش خسته می‌شه
با لبای بسته فریاد می‌کُنه

داره از ابر سیا، خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

جمعه وقت رفتنه
موسمِ دل‌کندنه
خنجر از پشت می‌زنه
اون که هم‌راه منه

داره از ابر سیا، خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

تهران، ۱۳۵۰

در یک عصر جمعه، ترانۀ جمعه را در خانۀ اسفندیار نوشتم. روبروی سازمان سینما پیام. بلوار الیزابت دوم. ترانه را به امیر نادری و فیلم خداحافظ رفیق‌اش، دوستانه پیشکش کردیم. روی جلد صفحۀ چهل و پنج دور، سه تصویر سپید و سیاه از جوانی‌ی ما. پشت جلد. دستانی چروکیده. پیر. سیاه. گرسنه. پای این تصویر نوشتم:
ـ نازنین، هدیه‌‌یی به تو که هر روزت، جمعه است. ترانۀ آمنه، با صدای آغاسی، همزمان منتشر شد.
می‌گفتند: جمعه بیش از آمنه گل کرده است!
جمعه، پیروزی ترانۀ نوین بود.

[دریا در من، گزینۀ ترانه‌های شهیار قنبری، نشر نکیسا (آمریکا)، چاپ اول ۱۹۹۵، صفحه ۵۶ و ۵۷]

♫ LP Cover ♫

* * *
از «جمعه» تا «جمعه» تاریخچهٔ ترانهٔ «جمعه»

* * *
یادمان هفتاد سالگی «اسفندیار منفردزاده»

* * *
یادنامه‌ی «فرهاد مهراد» در این سایت

* * *