روانبخش: نیشکر

روانبخش نیشکر

نیشکر
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: روانبخش

شاخه‌ی نیشکرم
نور چشمون ترم
خوابِ شیرین منی
تو مرو از نظرم

ماه ابرو کمونم
همدم مهربونم
نیاد اون روزی که من
بی‌تو یک‌دم بمونم

شب سیاه،‌ سفید میشه
ماه بره خورشید میشه
جدایی‌ها مثل ابر
میره ناپدید میشه

به خدا اگر بشی
ستاره‌ی هفت آسمون
من می‌شم ابر و می‌شینم
روی تختِ کهشکون
دست بذار رو شونه‌هام
عزیز دل،‌ عزیر جون
بوس بدیم، بوس بستونیم
تو سبزه‌ها خنده‌زنون

ماه ابرو کمونم
همدم مهربونم
نیاد اون روزی که من
بی‌تو یک‌دم بمونم

طوطی رنگین پرم
نگین انگشترم
ز خیالت نگذرم
اگر از جون بگذرم

* * *

روانبخش: پیرهن گلی

روانبخش پیرهن گلی

پیرهن گلی
شعر: نوذر پرنگ
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: روانبخش

* * *
نوذر پرنگ ـ از «اسب سُم طلا» تا «کلاغ پر سیاه»

* * *

روانبخش ـ بهشته: دختر رامشگر

روانبخش بهشته دختر رامشگر

دختر رامشگر
شعر: کریم فکور
آهنگ: عطاالله خرم
خوانندگان: روانبخش ـ بهشته

عارف: خطا

عارف خطا

خطا
شعر: حسین سرفراز
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۸

خطایی اگر رفت از ما، ببخش
که ما دفتر زندگی بسته‌ایم
رها کرده دامان آمال خویش
سر آورده در زیر پَر، خسته‌ایم

فراموش کُن ای خطا‌دیده یار
کسی را که پیوند یاری گُسست
که طرح دگر دست تقدیر ریخت
که باد خزان شاخ رویا شکست

کنون در ورای کهن‌کوه دور
غنوده است شهری به دامان دشت
که بر سینه‌اش سینه‌ای می‌تپد
که او را و من شد یکی سرگذشت!

ولی از تو و از گذشته دریغ!
دریغا که خشکیده آن تازه‌کِشت!
دریغا که از هم جداییم و باز
ورق می‌خورَد دفتر سرنوشت!

● متن و ترانه برگرفته از کانال: «ترانه‌شناسی عارف»

* * *
♫  LP Cover  ♫

* * *

ویگن: دو کبوتر

ویگن دو کبوتر

دو کبوتر
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۹

روزی من و تو ای جان، همچون کبوتر ها
سر می‌نهادیم با هم در بسترِ پَرها

پَر گُشاده همرهِ مُرغانِ خوش‌آواز
گه به کوهستان و گه به صحرا در پرواز

جلوه‌ی زندگی را در چشم هم می‌دیدم
چو به شب می‌رسیدیم کنار هم می‌آرمیدیم

تا نسیمی می‌وزید، آشیانه می‌لرزید
ما ز بیمِ جانِ خود بر سَرِ هم پَر می‌کشیدیم

اکنون از هم رو گردانیم،
نه من، نه تو نمی‌دانیم
چه شد که آشنا گشتیم
روز دگر جدا گشتیم

آه! آه! هر کس که دلدار مرا
از من جدا کرد، ای خدا
خواهم بسوزانی دلش
سازی ز دلدارش جدا

* * *

ویگن: درو

ویگن درو

درو (با صدای پوران)
شعر: سیروس آرین‌پور
آهنگ: عطاالله خرم
تنظیم‌کننده: آندره گلاتا
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۹

خوشه‌های کاکل طلایی
زری‌پوشای خدایی
بگین با دلبر من
نگین انگشتر من
چقدر سخته جدایی

خوشه‌های گندم دسته، دسته، دسته، دسته
جونم به جون‌تون بسته، بسته، بسته، بسته

شاخ گلم، برگ هِلم
جون دلم، حبه نباتم
نیشکرم، نقلِ تَرم
تاج سرم, آبِ حیاتم

یکی یک دونه‌ی من
عزیز دردونه‌ی من
دلم بونه‌ی تو داره
هوای خونه‌ی تو داره
چراغ خونه‌ی من

بیام خونه‌ت خسته، خسته، خسته، خسته
دلم به مهر تو بسته، بسته، بسته، بسته

شاخ گلم، برگ هلم
جون دلم، حبه نباتم
نیشکرم، نقلِ تَرم
تاج سرم, آب حیاتم

بیا تا مثل بلبل
روی برگای سنبل
میون شاخه‌ی گل
در این دور و زمونه
ببندیم آشیونه

* * *
کار و کسب و مشاغل در ترانه‌های ایرانی

* * *

ویگن: چوپان

ویگن چوپان

چوپان
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگساز: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷

به روی تپه‌ها چوپان
شده آشفته و حیران
میان گلّه، سرگردان
در دشت و صحرا
به لب دارد نیِ محزون
دلش باشد از غصه خون
سرش شوریده چون مجنون
بی یار و تنها
به دشت و صحرا ز سوز غم‌ها
نِی چوپان کُند فغان‌ها
امان ز جور آسمان‌ها

چوپان بی‌نوا
خواهد دلت چرا دختر کدخدا
تو کجا، او کجا؟

کُنَد هر زمان شِکوه‌ها با خدایش
رسد تا به گوش فلَک شِکوه‌هایش

چوپان بی‌نوا
خواهد دلت چرا دختر کدخدا
تو کجا، او کجا؟

● متن و ترانه‌ها برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

* * *
♫  LP Cover  ♫

* * *

ویگن: فنجون طلا (ترانه‌ فیلم)

ویگن فنجون طلا

فنجون طلا
شعر: نوذر پرنگ
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
ترانه فیلم: عروسک پشت پرده (۱۳۳۹)

دو چشمونت مثل چشم غزاله
نمی‌پُرسی دل من در چه حاله!
شنیدُم باز دلت یار کرده پیدا
سر زلفت خریدار کرده پیدا
تو فنجون طلام بودی و افتادی ز دستُم
دونه‌ی پُر بهام بودی و افتادی ز دستُم

مگه تو آهوی صحرا شدی جونُم
مگه تو ماهی دریا شدی جونُم
مگه باد صبا بودی
مگه مرغ هوا بودی
که ناپیدا شدی جونُم
که ناپیدا شدی جونُم
تو فنجون طلام بودی و افتادی ز دستُم
دونه‌ی پُر بهام بودی و افتادی ز دستُم

● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

* * *

پوران: تنها (ترانه فیلم)

پوران تنها

تنها
آهنگساز: عطاءالله خرم
ترانه‌سرا: نوذر پرنگ
خواننده:‌ پوران
ترانه فیلم: قانون زندگی
اجرای ترانه: زمستان سال ۱۳۴۲
انتشار ترانه: بهار سال ۱۳۴۳

‌ای خدا این آسمون یک‌دم به کام ما نشد
شد به کام دیگرون به کام ما چرا نشد
یارب تو را تا به کی صدا کنم،
خدا، خدا، خدا کنم؟

ناله می‌کُنم مگر که بشنوی صدای من
در دلت اثر کُند مگر که ناله‌های من
تو ای خدا، درد منو دوا بکُن!
منو ز غم رها بکُن!

آواره‌ی صحرا شدم، خار بیابون‌ها شدم
بی‌قدر و قیمت ای خدا، مثال سنگِ راه شدم
بی‌همدم و بی‌هم‌زبون تنها شدم، تنها شدم

● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
● این ترانه اولین ترانه‌ی رامش است که در اواخر این سال با صدای پوران بازخوانی شده و در برنامه‌ی یک شاخه گل شماره ۲۶۰، ویژه نوروز سال ۱۳۴۴ منتشر شد.

* * *