
از زوجهای هنری در موسیقی ایرانی، یکی هم «داریوش رفیعی» و «الهه» بود. آنها در دورهی همکاریشان با هم شانزده ترانهی دوصدایی اجرا کردند. بیشتر این ترانهها با شعری از «کریم فکور» و آهنگی از ساختههای «مجید وفادار» بود. از جمله ترانههای «بیم و امید»، «یار سیهچشم»، «یار نازنین» و مشهورترین آنها «ملکه گلها».
از دیگر مثلثهای هنری عالم موسیقی در این سایت:
● مثلث هنری: عطاالله خُرم، پرویز وکیلی، ویگن
● مثلث هنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی و حمیرا
● مثلث هنری: علی تجویدی، معینی کرمانشاهی و دلکش
* * *

من آن سبوی بیمیام که مست باده بودهام
ترانهی «بگو که هستی!؟» را اگرچه دلکش خوانده است؛ اما بیژن ترقی ـ سرایندهی آن ـ میگوید: این شعر بازتاب تاثر من از حال و روز داریوش رفیعی و توصیف روزهای تنها ماندن و فراموششدگی او است.
ادامه خواندن حکایت ترانه «بگو که هستی» به روایت «بیژن ترقی»

گلنار
شعر: کریم فکور
آهنگ: مجید وفادار
گلنار! گلنار!
کُجایی که از غمت ناله میکُند عاشقِ وفادار
گلنار! گلنار!
کُجایی که بی تو شد دل اسیرِ غم، دیدهام گُهربار
گلنار! گلنار!
دمی اولین شب آشنایی و عشق ما به یاد آر
گلنار! گلنار!
در آن شب تو بودی و عیش و عشرت و آرزوی بسیار
چه دیدی از من، حبیبم گلنار
که دادی آخر فریبم گلنار
نیابی ایکاش نصیب از گردون
که شد ناکامی نصیبم، گلنار
بود مرا در دل شبِ تار، آرزوی دیدار
تا به کی پریشان، تا به کی گرفتار!؟
یا مده مرا وعدهی وفا، راز خود نگه دار
یا به روی من خندهها بزن،قلب من بدست آر
چه دیدی از من، حبیبم گلنار
که دادی آخر فریبم گلنار
نیابی ایکاش نصیب از گردون
که شد ناکامی نصیبم، گلنار
لبِ خود بگشا به سخن گلنار
دل زارم را، مشکن گلنار
نشدی عاشق، ز کجا دانی
چه کشد هر شب دلِ من گلنار
* * *
از دیگر ترانههای بازخوانی شدهٔ «داریوش رفیعی»
● «شب انتظار» (شب به گلستان تنها منتظرت بودم)
● «شمع شبانه» (من شمعم، شمع شبانه)
● «به سوی تو» (بگو کجایی؟)
● «زهره»
● «گلنار»
* * *

شاید صدای «داریوش رفیعی» به گوش جوانان نسل امروز آنچنان که باید جذاب نباشد. برای میانسالگان و بزرگترها هم چه بسا داستان زندگی این خواننده است که بیشتر بهخاطر مانده تا متن ترانههایی که خواند. ترانهخوانی که چندی خوش درخشید، ولی دولت مستعجل بود. پایان حکایت زندگی کوتاه او را «پرویز یاحقی» و «بیژن ترقی» روایت کردهاند که اینجا و آنجا آمده و شاید هم خود خوانده و میدانید.
ادامه خواندن داریوش رفیعی: شب انتظار (مجموعه ترانهها)

تصنیف «بهسوی تو»، با سرودهای از «عبدالله الفت» و آهنگی از «مجید وفادار» در دههٔ ۱۳۳۰ ساخته و با صدای «داریوش رفیعی» اجرا شد. پنجاه و چند سال بعد، در سال ۱۳۸۴ این ترانه در تیتراژ سریال تلویزیونی «اولین شب آرامش» (احمد امینی) با صدای «مهران زاهدی» بازخوانی و پخش شد.
ادامه خواندن داریوش رفیعی: به سوی تو (بازخوانی ترانهها)

شمع شبانه
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
از دیگر ترانههای بازخوانی شدهٔ «داریوش رفیعی»
● «شب انتظار» (شب به گلستان تنها منتظرت بودم)
● «شمع شبانه» (من شمعم، شمع شبانه)
● «به سوی تو» (بگو کجایی؟)
● «زهره»
● «گلنار»
* * *

به یاد آن گل
شعر: نظام فاطمی
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
گل رفت و گلستان ویران شد
در سینهام از غم طوفان شد
داد از جور زمان
باز سرد و غمافزا شد شبها
زد مُهر خموشی بر لبها
مرغ از بیم خزان
این فصلِ محنتزا، پنداری آتشها، به گل و به گلستان زد
شد ویران بُستانها، دست غم پیکانها به نشانه دل و جان زد
ای بلبل خاموشی، بیرُخ گلها خاموشست نغمه و آوا میسوزی
چون من شیدا آتش پنهان بر دل و جان داری
چون آید باز از ره پیک بهاران گل خندد بر رخ یاران شادان کُن
دل به امیدی بهر چه بیم از جور خزان داری
اگر خزان دارد دنیا بیا که دل خُرم سازیم به یاد فروردینش
دلی که میسوزد زین غم دهیم ازین پس ای بلبل به یاد گُل تسکینش
روزی که خزان گردد طی شادی به تو میبخشد گُل با خندهی شیرینش
* * *

مرگ عشاق
شعر: حسینقلی مستعان (بیدل)
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
از فراقت ای دوست جان به لب رسیده
تا به کی فشانم خونِ دل ز دیده
یاد آور آن روزی که دل بربودی از من
وان عهد و پیمانبستن، این پیمان شکستن
رسم عاشقی اگر این باشد مرگ عاشقان چه شیرین باشد
خوش که دل ز مهر تو برگیرم خستهجان بمیرم
جانم سوزد از غم چون ناامیدم
جز نومیدی از عشق آخر چه دیدم
به نگاهی مفتون گشتم
به خیالی مجنون گشتم
به نویدی خندان بودم
به امیدی شادان بودم
از تو دلبرم، ستمگرم، ندیدهام ز بس لطف و مهربانی
دلم ز ناامیدی آمده به تنگ از این عمر و زندگانی
اگرت در دل باشد هوسی
نکنی زین پس با من ستمی
فکنی از بُن بنیان جفا
نکنی با من جز مهر و وفا
تا از عشقت باشم در کامرانی
* * *

گلنار
شعر: کریم فکور
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
گلنار! گلنار!
کُجایی که از غمت ناله میکُند عاشقِ وفادار
گلنار! گلنار!
کُجایی که بی تو شد دل اسیرِ غم، دیدهام گُهربار
گلنار! گلنار!
دمی اولین شب آشنایی و عشق ما به یاد آر
گلنار! گلنار!
در آن شب تو بودی و عیش و عشرت و آرزوی بسیار
چه دیدی از من، حبیبم گلنار
که دادی آخر فریبم گلنار
نیابی ایکاش نصیب از گردون
که شد ناکامی نصیبم، گلنار
بود مرا در دل شبِ تار، آرزوی دیدار
تا به کی پریشان، تا به کی گرفتار!؟
یا مده مرا وعدهی وفا، راز خود نگه دار
یا به روی من خندهها بزن، قلب من بدست آر
چه دیدی از من، حبیبم گلنار
که دادی آخر فریبم گلنار
نیابی ایکاش نصیب از گردون
که شد ناکامی نصیبم، گلنار
لبِ خود بگشا به سخن گلنار
دل زارم را، مشکن گلنار
نشدی عاشق، ز کجا دانی
چه کشد هر شب دلِ من گلنار
* * *
«گلنار» بازخوانی ترانهها
* * *
مجموعهای از نام دختران در ترانههای ایرانی
* * *