ویگن: علی‌بابا

ویگن علی بابا

علی‌بابا
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگساز: عطاالله خرم
ترومپت: منوچهر بیگلری
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷

آه، معشوق تو کنیزکی چون ماه است!
آه، کِی تو را در حریم آن گُل راه است؟!
تو که عاشق بی سر و پایی
بدان که فنای وفایی!

گل ناز تو در حرمسرا
دل خواجه رُبایَد، تو اسیر بلا
دیوانه‌ی رسوا، علی بابا
ز چه رو بنشستی به امید وفا؟

به (چه) شب‌ها که تنها
سر شوریده را بر خاک رَه می‌‌گذاری
به غیر از مرغ شب کِی همدمی داری؟

نبینی تو او را
مگر یک شب به (ز) شب‌ها که در خواب تو آید
ولی کِی همچو رویا لحظه‌ای پایَد؟
. . .
. . .

● چهار ورژن از این اثر که علاوه بر تغییرات جزئی در متن ترانه، در سازبندی‌، نحوه‌ی اجرا و تحریرهای مورد استفاده خواننده، باهم تفاوت دارند.
● متن و ترانه‌ها برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانه‌شناسی ویگن»)

* * *
♫  LP Cover  ♫

* * *

عارف: چهره عشق

چهره عشق
ترانه‌سرا: ابوالقاسم زارعی
آهنگساز: حسن لشگری
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۸

آن شب، ندانسته گفتم غم دل، تو را
غمگین شدی اشکت از مژگان چکید!
شد چشمه‌ی جوشان چشمان زیبای تو
قطره‌های ژاله بر دامان چکید!

آزرده از رنجم شدی
شد گونه‌ی همچون گُلت از اشک چشمان تو تَر
دیگر نگویم راز خود
خواهم نبیند چشم من آزرده‌ات بار دگر!

دیگر نگویم من با تو غم دل را
جانم چه پرسی از روز و روزگارم
بگذار به دل‌، غم‌های من باشد نهان!

بهتر که راز دل با تو، من نگویم
تا همچو گل، خندان باشی در کنارم
ترسم شوی بار دگر آزرده‌جان!

♫  LP Cover  ♫

* * *

ویگن: عیادت

ویگن عیادت

عیادت
ترانه‌سرا: پرویز وکیلی
آهنگساز، نوازنده گیتار و آواز: ویگن
تنظیم‌کننده: عطاالله خرم
انتشار: ۱۳۳۷

(شعر ترانه در اجرای اول)

در شب بیماری من، آن که چون بختم رمیده
می‌رسد از ره پریشان، چاک پیراهن دریده
می‌نشیند در کنارم، می‌دمد سپیده
خم شود بر بالینِ من چون شاخه‌ی گل خمیده

آن که بُرده رنج بسیار از پی آزردن من
این زمان لرزد دلِ او از خیالِ مُردن من

گویم: «ای مَه تا سپیده دمد، از وفا بنشین کنارم
گو چه حاصل گر نشینی دمی بعد مرگم بر مزارم»

گویمش ای نازنینم خوش نشستی در کنارم
کرده‌ای از من عیادت، ای طبیب غمگسارم
سر به دامن تو امشب سوزد از آتش تن من
ابر چشمم می‌فشاند ژاله‌ها بر دامن من

آن که بُرده رنج بسیار از پی آزردن من
این زمان لرزد دلِ او از خیالِ مُردن من

(اجرای دوم با تغییراتی در بعضی ابیات)

در شب بیماری من، آن که چون بختم رمیده
می‌رسد از ره پریشان، چاک پیراهن دریده
می‌نشیند در کنارم، گویی بنشیند سپیده
سر به بالینم گذارد چون شاخه گل خمیده

آن که بُرده رنج بسیار از پی آزردن من
این زمان لرزد دلِ او از خیالِ مُردن من

گویم: «ای مَه تا سپیده‌دمان، از وفا بنشین کنارم
گو چه حاصل گر نشینی دمی بعدِ مرگم بر مزارم»

گویمش: ای نازنینم! خوش نشستی در کنارم
کرده‌ای از من عیادت، ای طبیب غمگسارم
سر به بالین تو امشب، سوزد از آتش تن من
اشک چشمانت ببارد ژاله‌ها بر دامن من»

آن که بُرده رنج بسیار از پی آزردن من
این زمان لرزد دلِ او از خیالِ مُردن من

♫  LP Cover  ♫

* * *

گوگوش: مکن فراموشم

گوگوش مکن فراموشم

مکُن فراموشم
شعر: کریم فکور
آهنگ:‌ محلی
تنظیم آهنگ: ارکستر رادیو
خواننده: گوگوش
انتشار: ۱۳۴۴

مکُن فراموشم، که من عمری زجان و دل خریدار تو بودم
مکُن فراموشم، مبر هرگز تو از خاطر که من یار تو بودم
چنین از دیده چون اشکم میفکن
مشو بهر خدا بیگانه با من
بیا ای جان شیرین، به پاس عشق دیرین
به روی دیده من، قدم بگذار و بنشین
مده این سان به بادم، من از یاد تو شادم
مبر هرگز ز یادم، مرو ای جان شیرین
مکُن فراموشم، که من عمری زجان و دل خریدار تو بودم

● بازخوانی ترانه‌ای به همین نام با صدای دلکش است.

* * *

ویگن: از تو می‌پرسم

ویگن از تو می پرسم

از تو می‌پرسم
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: سلیمان اکبری
خواننده: ویگن

از تو می‌پرسم بیوفای من
آشنایِ ناآشنایِ من
من شکسته‌ام عهد، یا تو!؟
شاهدِ من این دلِ من
خود تو می‌دانی چه کردی
با دلِ بی‌حاصلِ من
من اگر پیمان شکسته‌ام
یا که مهر تو گسستم
از تو می‌پرسم بیوفای من
ای که در خوبی و پاکی
خوشتر از آینه هستی
از چه رو آن عهد و پیمان را شکستی
تو چنان بوی گلها، بر سیاهی شبها
وسوسه‌انگیزی
با دو چشم دروغین، با آن نگاه غمگین
وه! چه رویاخیزی
. . .

* * *

عارف: چه آرزویی!

عارف چه آرزویی

چه آرزویی
آهنگ: زاوان اوهانیان
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۸

ای مَهِ تابان، ای شب روشن
ای لاله‌های وحشی کو امید دل من؟!
آهسته مگذر ای صبا طوفان بر پا کُن!
عالمی را با خبر از افسانه‌ی ما کُن!

ای عشق سوزان، ای شرار جاویدانم
در دل من شعله افکن، آتش زن بر جانم!

در وجود من، تار و پود من
آرزویی پرورده تار موی او
آرزوی محالی، آرزوی او

* * *

پوران: یه روزی ما را فراموش می‌کنی

پوران یه روزی ما را فراموش می‌ کنی

یه روزی ما را فراموش می‌کنی
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: بابک افشار
خواننده: پوران شاپوری

تو‌ و اون دل که مثل شبها سیاهه
تو و اون چشمها که سر تا پا گناهه
تو با اون مهر و وفایی که نداری
قسمتِ ما همه اشکِ همه آهِ

می‌دونم قلبم‌و خاموش می‌کُنی
یه روزَم مارو فراموش می‌کُنی

تو که می‌دونی تو این دنیا غریبَم
از تو و از همه عالَم بی‌نَصیبَم
نشو راضی دلم‌و بازی بگیری
نخواه از من که دلم را بِفَریبَم

می‌دونم قلبم‌و خاموش می‌کُنی
یه روزَم مارو فراموش می‌کُنی

تو که می‌دونی برای تو هلاکَم
عاشقِ رویِ تواَم عاشقِ پاکَم
اگه امروز به کنارَم ننشینی
بی‌گمون فردا می‌آیی سرِ خاکَم

می‌دونم قلبم‌و خاموش می‌کُنی
یه روزَم مارو فراموش می‌کُنی

♫  LP Cover  ♫

* * *

عارف: بگذار و بگذر

عارف بگذار و بگذر

بگذار و بگذر
آهنگساز: گوسان آشُت (ارمنی)
تنظیم‌کننده: زاون اوهانیان
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۴

آزرده شد دل، از تو فسونگر
مرا به دست غم بسپار و بگذر
برو ای بی‌خبر، منگر پشت سر
مرا دگر با این دو چشم تَر
بگذار و بگذر

برو که رفتی وفا نکرده
شوی پشیمان خدا نکرده!
از غم، سرشکم بگذشته از سر
در سیل اشکم بگذار و بگذر

خانه به دوشم، بی‌آشیانه
گاه از تو می‌نالم، گاه از زمانه
برو ای بی‌خبر، منگر پشت سر
مرا دگر با این دو چشم تَر
بگذار و بگذر
. . .
. . .

*‌ * *

ویگن: بابا کرم

ویگن بابا کرم

بابا کرم (اجرای حسین همدانیان)
از اشعار فولک ایرانی
تنظیم آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن

هر قدَر ناز کُنی و ناز کُنی
باز تو دلدار منی!
هر قدَر عشوه کُنی و عشوه کُنی
نوگُل بی‌خار منی!
هر قدَر چِک بکِشی و سَفته بدی
باز بدهکار منی!
حالا دیگه مال منی!
یار منی و عشق منی!
دیگه و دیگه و بازم دیگه
قلب منی!
قلب منی و روح منی
شیشه‌ی بابا رو نشکنی
نمی‌شکنم و نمی‌شکنم!

باباکرم، باباکرم دوستت دارم!
دوستم داری و دوستت دارم!

ای دریغا که ندانسته، گرفتار شدم
اول عیش و خوشی
نزد تو، من خوار شدم!

باباکرم، باباکرم، باباکرم
آخه دوستت دارم و
دوستت دارم و دوستت دارم!
دوستم داری و دوستت دارم!

* * *
نام‌ پسران در ترانه‌های ایرانی

* * *

گوگوش: گفتم نرو به غربت

گوگوش گفتم نرو به غربت

گفتم نرو به غربت
شعر: کریم فکور
آهنگ: ناصر زر آبادی
خواننده: گوگوش
انتشار: ۱۳۴۴

گفتم نرو به غربت، ترک سفر کُن
فکر سفر تو دیگر از سر به در کُن
از دوری و جدایی گفتم حذر کُن

رفتی به شهر غربت بی‌یار و همسر
از بام من زدی پَر، همچون کبوتر
ترسم تو را نبینم یکبار دیگر

ترسم خدا نکرده از این سفر نیایی
من مانم با رنج جدایی

من و تو کبوتر یک لانه بودیم
من و تو در عاشقی افسانه بودیم
من و تو از عشق هم دیوانه بودیم

پر زدی سوی صحرا از آشیانم
من مانده‌ام دور از تو زار و ندانم
عزم سفر کُنم یا اینجا بمانم؟

ترسم خدا نکرده از این سفر نیایی
من مانم با رنج جدایی

*‌ * *