منصور نریمان: انگشتر (تو سفر رفتی)

منصور نریمان انگشتر

انگشتر (تو سفر رفتی) (با صدای سوسن)
خوانندگان: منصور نریمان و پروین مقصدی

امیر رسایی ـ پوران: عشق بی‌فرجام

امیر رسایی پوران عشق بی فرجام

عشق بی‌فرجام
شعر: هدایت‌الله نیرسینا
آهنگ: رضا ناروند
خوانندگان: امیر رسایی و پوران
اجرا: ۱۳۴۲

امیر رسایی: 
ز من مخواه از تو رو نهان کُنم
به گوشه ای تنها آشیان کُنم
پوران: 
برو که میترسم با نوازشی
غم تو را در دل ، جاودان کنم
امیر رسایی: گرچه در آتش کِشی‌ام
تو عاقبت می‌کُشی‌ام
مگو تو با ما
پوران: ز من بپرهیز ، ز من تو بگریز
که آتشم، آتش سوزان
امیر رسایی: ز اشک و آهم ببین که خواهم
دلی ز عشق تو فروزان
پوران: زین فتنه تو بگذر رنج خود چو خواهی
امیر رسایی: دور از تو مرا کو جز اشکی و آهی؟!
پوران: بهتر که شود در تو عشق من فراموش
امیر رسایی: جز با تو نیفروزد این شعله خاموش
. . .
. . .
امیر رسایی: هرگز مگو از برم بگریز
پوران: شد سینه از عشق تو لبریز
. . .
. . .

* * *
«رضا ناروند» و نغمه‌های ماندگار او

* * *

ویگن: مرغ طوفان

ویگن مرغ طوفان

مرغ طوفان
شعر: ناصر صفا الهی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷

در غوغای طوفانها، در اوج آسمانها
پَر کِشد آسان مرغک طوفان
می‌تازد بر زمانه، خندد بر این افسانه
در دل طوفان، شاد و نوا خوان
کی ترسد از جان، کی گردد نالان در قلب آسمان
نه بیم از طوفان، نه خوف از باران، مغرور وشادان
بر دریا، شه‌پرها بشکسته در موج آب
بس مرغان، هراسان بنشسته روی گرداب
چون مرغ طوفان، کی ترسم از جان
در اوج محنت، باشم من خندان
مانم شاد و بی‌پروا در دست غمها
چون سنگ خارا در زندگانی
هر دم با ناامیدی، من در نبردم
عمری سر آرم با شادمانی

♫  LP Cover  ♫

* * *

روانبخش: نفرین

روانبخش نفرین

نفرین
شعر: بامداد جویباری
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
خواننده: روانبخش

* * *
در بارهٔ «اسفندیار منفردزاده» در این سایت:

یادمان هفتاد سالگی «اسفندیار منفردزاده»

* * *

پروین: بیابان تا بیابان

پروین بیابان تا بیابان

بیابان تا بیابان
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین

پوران: شعله‌ی سرکش (شاخه گل ۲۸۲)

پوران شاخه گل ۲۸۲ شعله سرکش

شعله سرکش (شاخه گل ۲۸۲)
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: حبیب‌الله بدیعی
خواننده: پوران

الهی اگر عاشق شود
روزی چو من دیوانه‌اش کُن
چو دیوانه شد، همدرد من
در گوشه‌ی میخانه‌اش کُن

به غم یارش کُن، گرفتارش کُن
تا ز دل آهی کشد و اشکی بِفِشانَد
تا چو من بر آتش غم، دل را بِنِشانَد

ز نامُرادی باید اکنون سویِ صحرا رو کُنم
به سنگِ خارا نیمه‌شب‌ها شِکوه‌ها از او کُنم

داده از کف روشنی را
فانوسِ چشمم در جوانی
قصه‌ها گوید نگاهم
با این زبانِ بی‌زبانی

شُعله در کاشانه‌ام
سر می‌کشد از آهِ درد آمیزم
روز و شب توفان کُند
دور از رُخش این اشکِ سیل انگیزم

* * *
معینی کرمانشاهی، شاعر ترانه‌های ماندگار

* * *

مرضیه: شیرین شیرین

مرضیه شیرین شیرین

شیرین شیرین
شعر: منیر طه
آهنگ: علی تجویدی
خواننده: مرضیه

شیرین‌بر و شیرین‌لب و شیرین‌دهنم
شیرین‌حرکاتم من و شیرین‌سخنم
شیرینم و شیرینم و شیرین‌شِکَرم
شیرینیِ هر مجلس و هر انجمنم

شرابم و مستی آرَم
به ساغر هر مِی‌خوارم
سبوکش شیرین‌کارم
بکِش به دوشم، بِبَر! که نوشم
که راحت هر آغوشم

به دست تو همچون جامم
به کامِ تو شیرین‌کامم
بیا که امشب من رامم
بکِش به دوشم، بِبَر! که نوشم
که راحت هر آغوشم

من شرابم و مستی آرَم
سبوکش افسون‌کارم
در سبوی خود جادو دارم
به ساغرِ هر مِی‌خوارم
به آسمانها اگر نهم پا به شور و غوغا
فرشته‌ام ساغر گیرد
خدای عشقم برگیرد
شراب و شهدم درگیرد
. . .

* * *

عهدیه: پریشان مکن (ترانه فیلم)

عهدیه پریشان مکن

پریشان مکن (دل پریشان)، (بوسه غم)، (مرا رها کن)
شعر: محمدعلی شیرازی
آهنگ: همایون خرم
خواننده: عهدیه
ترانه فیلم: دنیای پر امید

مرا که با تو شادم پریشان مکُن
بیا و سیل اشکم به دامان مکُن
بیا، بیا به خاطر عشقم
دل مرا یک دم، ز غم جدا کُن
من عاشقم به پای این پیمان
اگر ندادم جان، مرا رها کُن

رمیده جان و دل‌شکسته
منم به پای تو نشسته
منم به ماتم جوانی
نشسته ناامید و خسته

شکسته‌ای دل مرا، بگو چرا به سنگ غمها!؟
از این قفس کجا گریزم که همچو مرغی شکسته‌بالم
نمی‌دانم ز غم چه گویم اگر بپرسد کسی ز حالم

فلک به سنگ کینه‌ها، شکسته قامت مرا
مگر چه کرده‌ام خدایا!؟
شکسته‌سر، شکسته پا، ز عشق و زندگی جدا
کنون کجا روم خدایا!؟

مرا که با تو شادم پریشان مکُن
بیا و سیل اشکم به دامان مکُن
بیا، بیا به خاطر عشقم
دل مرا یک دم، ز غم جدا کُن
من عاشقم به پای این پیمان
اگر ندادم جان، مرا رها کُن

* * *

گوگوش: قلب من گریه کن

گوگوش قلب من گریه کن

قلب من گریه کن
شعر:‌ پوری بنایی [ایرج جنتی‌عطایی]
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده:‌ گوگوش
انتشار: پاییز ۱۳۴۹

گریه کن ای قلب من، دیوانه شو او می‌رود
بعد از این با هر کسی بیگانه شو، او می‌رود
گریه کُن این گریه‌ها پایان ندارد
جز تو کس در ماتمم اشکی نبارد

خاطر آور قصه‌ی ما قصه‌ی عشق و وفا بود
روزگاری هر کسی با قصه‌ی ما آشنا بود
این زمانه قلب من با داغ غمها مانده‌ است
چون درخت تیره‌بخت تنهای تنها مانده‌ است

● بر روی این ملودی، دو ترانه دیگر به نامهای «با تو بدرود» سروده هوشنگ توفیقی، با صدای عارف (۱۳۴۸) (در اینجا) و «شکوه« سروده رضا شمسا با صدای امیر رسایی (۱۳۴۸) (در اینجا) اجرا شد.

*‌ * *
♫  LP Cover  ♫

* * *
حکایت ترانه «قلب من گریه کن» (پوری بنایی ـ گوگوش)

* * *