فیلم «قیصر» چنین روزی (دهم دیماه سال ۱۳۴۸) در سینماهای تهران به نمایش درآمد. در سالگرد نمایش این فیلم، مجموعهای نوشتاری، دیداری و شنیداری در بارهی فیلم «قیصر» را بخوانید، ببیند و بشنوید.
افسانهی تلخ مردی که رنج میبرد!
حکایت ترانهی «افسانهی تلخ» سرودهی «فروغ فرخزاد» با صدای «الهه» و «مینو جوان» در فیلم «مردی که رنج میبرد» ساختهی «محمدعلی جعفری» در دههی سی خورشیدی.
احمد شاملو: اشعار «ژاک پرور»
اشعار ژاک پرِوِر
ترجمه و صدای: احمد شاملو
موسیقی: امیر صادقی کُنجانی
حکایت ترانه «شانه» (پوران شاپوری)
در دنیای موسیقی هر از چندی در جایی از جهان آهنگ ترانهای از حسن استقبال مردم به شهرت میرسد؛ چنانکه ترانهسرایانی در کشورهای دیگر هم شعری به زبان خود بر همان آهنگ میگذارند و خوانندهای هم آن را اجرا میکند. در ایران پیشینهی بسیاری ترانههایی از ایندست به آهنگهای عربی و یونانی میرسد. ترانهی «شانه» با صدای پوران از آنجمله است.
حمید مصدق: من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی (صدای شاعر)
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
شعر و صدای: حمید مصدق
آهنگ: سیمون
خواننده: ستار
ادامه خواندن حمید مصدق: من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی (صدای شاعر)
فریدون مشیری: دوستی (صدای شاعر)
دو «شبانه» و «مُحاق» برای «ساعدی»
از سرودههای مشهور «احمد شاملو» یکی هم آن دو «شبانه»ای است که بعدها «اسفندیار منفردزاده» بر آنها موسیقی نوشت و ما آنها را با صدای «فرهاد مهراد» به یاد میآوریم.
محمدرضا شجریان: پر کن پیاله را
سرودهٔ «جادوی بیاثر» از زندهیاد «فریدون مُشیری» را بیشتر با مطلع آن [پُر کُن پیاله را] میشناسیم. این شعر اولینبار در اوایل دههٔ ۵۰ در برنامهٔ شمارهٔ ۷۷ «گلهای تازه» [به سرپرستی هوشنگ ابتهاج]، با آهنگی از ساختههای «فریدون شهبازیان» و صدای «محمدرضا شجریان» اجرا شد. تکنوازی و جواب آواز در این اجرا از «حبیبالله بدیعی» [نوازندهٔ ویولُن] و دکلمهٔ شعر با صدای «آذر پژوهش» است.
حکایت ترانهی «آزاده» (هایده)
ترانهی آزادهام با آهنگی از ساختههای علی تجویدی و صدای هایده را آخرین اثر رهی معیری میدانند. رهی معیری که سالهای پایانی عمر خود را با بیماری سرطان درگیر بود یکی دو ماهی بعد از ضبط و اجرای این ترانه در ۲۴ آبانماه ۱۳۴۷ درگذشت.
شفیعی کدکنی: بوسههای باران (مجموعه ترانهها)
«محمدرضا شفیعی کدکنی» در گسترهی ادبیات پژوهشگر است و در سرودن شعر نیز دستی توانا دارد. ترانهسرا نیست. به کلام دیگر، او تا به حال شعری برای اجرا به شکل ترانه نسروده است. آنچه بر اساس سرودههای او توسط خوانندگان مختلف خوانده شده، همه از سر انتخاب و ذوقِ هنرمندانی بوده است که کلام کدکنی را برای ترانهشان برگزیدهاند. سرودهی «بوسهی باران» از آن دست است.