تو مرو (گلهای رنگارنگ ۱۸۲)
شعر: منوچهر معین افشار
آهنگ: مرتضی محجوبی
خواننده: مرضیه
یار، تو مرو! تو مرو! تو مرو! تو مرو!
صنما چو ز دام تو دل نرهد
چه غم ار سر و جان برود
یار، تو مرو! تو مرو! تو مرو!
بُتِ من!
تو و جلوهی آن رخ ماه
من و شکوهی بختِ سیاه
به خدا تو به چهره مَهی
چه هراسم از این سیهی
تو مرو! تو مرو! تو مرو!
نه به جُز وصلت، هوسی
نه جز تو دل سپارم به کسی
مَه من!
ز کنارم، یگانه دلدارم
تو مرو! تو مرو! تو مرو!
تو نویدی
نویدِ دولت، فروغِ هستی
شَرَنگ ساغر، نشاطِ مستی
نور مِهری، رَشکِ ماهی، بوی گلی
تو سروری
سرور دلها، صفای بُستان
سَرَشک شبنم، نوای مُرغان
شور عشقی، بانگ نایی، سوز دلی
بهخدا
در کمند زلفت چِنان اسیرم
که بیرُخت از زمانه سیرم
میمیرم
ز کنارم، یگانه دلدارم
تو مرو! تو مرو! تو مرو!
من فدای چَشم مستت تو مرو
جان کجا بَرم ز دستت
تو مرو! تو مرو! تو مرو!
* * *
طلیعه بهار
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: الهه
آرد، آرد صبا از بّر تو، عطر گل از بستر تو
زان مرمرین پیکر تو
نرگس شود خیره بر آن، چشمان افسونگر تو
بنفشه شرمنده شود، زان عطر جانپرور تو
آرد صبا خرمن گل، ریزد ز پا تا سر تو
آرد صبا خرمن گل، ریزد ز پا تا سر تو
تو امیدی که من گریز از تو دمی نتوانم
نتوانم، که جان به پیش قدمت نفشانم
جلوهگر تو چو گوهری، همچو نورِ سَحری
قبلهگاه هنری
آرد، آرد صبا از بّر تو، عطر گل از بستر تو
زان مرمرین پیکر تو
نرگس شود خیره بر آن، چشمان افسونگر تو
بنفشه شرمنده شود، زان عطر جانِ پرور تو
آرد صبا خرمن گل، ریزد ز پا تا سر تو
آرد صبا خرمن گل، ریزد ز پا تا سر تو
تو بخت پیروز منی، بهار و نوروز منی
نمیروی از دل من، که مایهی سوز منی
خوش فارغ از من، در خواب نازی، رویت چه جلوهها کُند
بگشا دو چشمت، تا جام باده، میخانه را رها کُند
امید من، قرار من، ای عشق پایدار من،
باشد روی نکوی تو، طلیعهی بهار من
* * *
خزان عشق (گشته خزان)
شعر: محمد شبپره
آهنگ: عباس شاپوری
خواننده: عزت روحبخش
گشته خزان نوبهارِ من، بهارِ من
رفت و نیامد نگارِ من، نگارِ من
سپری شد شبِ جدایی
به امیدی که تو بیایی
آخر ای امیدِ قلبم با من از چه بیوفایی؟
من اگر از غمِ گیسویِ تو برهم
در جهان دل به عشقِ دگری ندهم
آه چه خوشا که دمی ز وفا نظر به ما کُنی
آه چه شود صنما به خدا ترکِ جفا کُنی
ای آرامِ دلِ من، آسان کُن مشکلِ من
آخر شد بر سرِ کویتِ منزلِ من
گشته خزان نوبهارِ من، بهارِ من
رفت و نیامد نگارِ من، نگارِ من
* * *
چشم به راه
شعر: وحید ادیبی
آهنگ: کامبیز مژدهی
خواننده: منوچهر سخایی
روز و شبِ من سیاهه، همیشه چشمم به راهه
خداوندا نمیدونم مگه عاشقی گناهه؟
گل همین دو روز مهمونه
ولی یارم نمیدونه تنها عشقه که میمونه
شب چه سیاهه، چشمم به راهه
دوباره پیدا شد سحر، تو نیومدی
پرستو آمد ز سفر، تو نیومدی
روز و شب من سیاهه، همیشه چشمم به راهه
کلبهام امشب خاموشه،
بیچاره دلم در جوشه، یارم تو کدوم آغوشه؟
شب چه سیاهه، چشمم به راهه
دوباره پیدا شد سحر، تو نیومدی
پرستو آمد ز سفر، تو نیومدی
روز و شب من سیاهه، همیشه چشمم به راهه
♫ LP Cover ♫
* * *
همره بهار
شعر: لعبت والا
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: عهدیه | دلکش
همره بهار بیا، بیا کنارم
دل به من سپار که جان تو را سپارم
از گذشتهها سخن مگو خدا را
زان همه خطا به من نگو خدا را
سخنی نو سر کًن با دل من به سرود چشمانت
به سراپای من شعله فکن ز نگاه نغمهخوانت
تو بهار نو، من باغ خزان؛ به کنار من بازآ
تو نسیم و من چون بار گران؛ تو رها از هر تمنا
منم مرغ بشکستهپَر، تو شهباز رویا
تویی آسمان بهار، منم دشت تنها
دریغا که پیمان ما نپاید، دریغا
♫ LP Cover ♫
* * *
عیدت مبارک
شعر: محمدعلی شیرازی
آهنگ: زاون اوهانیان
خواننده: ویگن
انتشار: نوروز ۱۳۴۷
ای مرغک گُلآشیون
بالی بزن تو آسمون
بگو به اون شیرینزبون
عیدت مبارک!
بگو اگه نیای پیشم
میرم عمو نوروز میشم!
میام در خونهات میگم
عیدت مبارک!
به او بگو دوری ز من کمتر کُن!
عید و بهار من تویی، باور کًن!
بیا که مثل گُل تماشا داری
چو گُل بیا و جلوهای دیگر کُن!
حالا که توی آسمون
پیدا شده رنگینکمون
ای گُلرخ شیرینزبون
عیدت مبارک!
حالا که از دست صبا
ریختن زمین، شکوفهها
ای دلبر شیرینادا
عیدت مبارک!
* * *
شکوفهها
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۹
شکوفه میرقصد از باد بهاری
شده سر تا سرِ دشت سبز و گُلناری
شکوفههای بیقرار، روزِ آفتابی
به صبا بوسه دهند با لبِ سُرخابی
ای شکوفه خندهی تو جلوهها دارد
آن روی زیبا نظری سوی ما دارد
دلداده بُلبُل دارد سخنها
آراید از ساز و سخن بزم چمنها
پروانه در بزم طرب آمده تنها
بادِ بهاری با بیقراری
شکوفه پَرپَر کُند و لاله پریشان
به هر طرف دستِ صبا گشته گُل افشان
شکوفه میرقصد از باد بهاری
شده سر تا سرِ دشت سبز و گُلناری
عطر جانپرور گُل میبرد هوشم
نغمهی مُرغِ چمن کرده خاموشم
ای شکوفه خندهی تو جلوهها دارد
آن روی زیبا نظری سوی ما دارد
* * *
گفتگوی بهاری
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: کامبیز مژدهی
خوانندگان: منوچهر سخایی ـ الهه
الهه:
نسیم بهاری وزد از صحرا
دست نوازش کشد بر روی گلها
منوچهر:
بیا سوی صحرا تا گل بچینیم
چون ژاله بر دامنِ گلها نشینیم
همخوان:
روی گل، نشانِ روی تو دارد
لالهی آتشین، خویِ تو دارد
منوچهر:
من چو نسیم دلکشِ بهارم
با تو بیقرار و بیتو بیقرارم
الهه:
بهر تو کردم پُر ز گل دامانم
با امیدی که بر پای تو بیفشانم
* * *
ترانهشناسی «کامبیز مژدهی»
* * *
ترانهی «نسیم فروردین» اولین ترانهی بهاریهای است که به مناسبت نوروز از رادیو پخش شده است. بیژن ترقی خود در این باره مینویسد:
«نسیم فروردین» شعری بود که در سال ۱۳۳۷ روی آهنگ دوست عزیزم پرویز یاحقی گفتم و به عنوان اولین ترانه نوروزی با صدای مرضیه از رادیو پخش شد و از آن به بعد بود که ساخت ترانههای بهاریه رایج شد.»
نسیم فروردین
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: مرضیه
نسیمِ فروردین وزان به بُستان شد
ز نو عروس گل، چمن گلستان شد
بیا به بُستان، ببین گلستان شکوفه باران شد
در این بهار ای گل، تو از جفا بگذر
تو با مِی گلگون دلم بدست آور
چو لاله بگشا، به خنده لبها که لاله خندان شد
نگاهِ نرگس مست، بنفشه خندان است
ز نغمهی بُلبل، به طرف باغ و چمن به عشوه آمد گل
گرفته نیلوفر بنفشه را در بر
چو گیسویِ جانان، عروس گل به چمن بشد عبیر افشان
ساقی بیمِی یک دم منشین
(ساقی بی مِی یک دم منشین)
ما را به بهار بیمِی مگذار جامی دگر آر
لاله دارد جامی در کف
(لاله دارد جامی در کف)
گلهای بهار بی باده و یار آید به چه کار؟
در جهانِ هستی، ز می پرستی
غم از دل روَد، به دل نشاط آید
در گلزار و چمن،
چون گل خنده بزن ای زیبا گُلِ من
* * *
از «بیژن ترقی»، «پرویز یاحقی» و حمیرا در این سایت:
● حکایت ترانه «باغ گل» به روایت «حمیرا»
● مثلث هُنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی و حمیرا
● حکایت ترانه «صبرم عطا کن» به روایت «بیژن ترقی»
● حکایت ترانه «کعبهٔ دلها» به روایت «بیژن ترقی» و «الهه»
● حکایت ترانه «بهار دلنشین» (بنان) به روایت «بیژن ترقی»
● بیژن ترقی، پرویز یاحقی: اجرای زندهی ترانهی «رقص پروانه»
● حکایت ترانه «بگو که هستی» (دلکش) به روایت «بیژن ترقی»
● حکایت تصنیف «از خون جوانان وطن» (الهه) به روایت «بیژن ترقی»
پیک بهار (رقص لاله)
شعر: کریم فکور
آهنگ: حسین صمدی
خوانندگان: ویگن، پوران، الهه
انتشار: نوروز ۱۳۴۳
پوران:
آمد از راه پیک بهاران
آمد بخشد مژده به یاران
بلبل خوشخبر تا ز سفر آمد
گل روی تو هم پیش نظر آمد
دیشب وقتِ سحر مرغکی از گلستان
گفتا: شد گلِ نو زینتِ باغ و بُستان
خیز ای تازهگل عهد کهن وفا کُن
در باغ و چمن بزم طرب به پا کُن
با من اینهمه عشوه روا نباشد
کم کُن عشوه را یا دلِ من رها کُن
همخوان:
خیز ای تازهگل عهد کهن وفا کُن
در باغ و چمن بزم طرب به پا کُن
با من اینهمه عشوه روا نباشد
کم کُن عشوه را یا دلِ من رها کُن
ویگن:
شبنم شوید چهرهی گل را
پُر شد از گل دامنِ صحرا
به تمنای دل گردش صحرا کُنم
گله در پیش گل از تو فریبا کُنم
آن گلچهره که بر سبزه گره ببندد
بگشاید گره از دلِ من چو به من بخندد
خیز ای تازهگل عهد کهن وفا کُن
در باغ و چمن بزم طرب به پا کُن
با من اینهمه عشوه روا نباشد
کم کُن عشوه را یا دلِ من رها کُن
همخوان:
خیز ای تازهگل عهد کهن وفا کُن
در باغ و چمن بزم طرب به پا کُن
با من اینهمه عشوه روا نباشد
کم کُن عشوه را یا دلِ من رها کُن
الهه:
نوروز آمد خُرّم و پیروز
تبریکِ این جشن دلافروز!
بشنو هر دَم از بلبل آشفته
بنگر بر رُخ نرگس بشکُفته
گُل با زمزمهی باد صبا برقصد
بنگر لاله جدا، سرو جدا برقصد
همخوان:
خیز ای تازهگل عهد کهن وفا کُن
در باغ و چمن بزم طرب به پا کُن
با من اینهمه عشوه روا نباشد
کم کُن عشوه را یا دلِ من رها کُن
● متن و ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *