مرضیه: وعده دیدار (عاشق شیدا)

مرضیه وعده دیدار

وعده دیدار (عاشق شیدا)
شعر: پرویز خطیبی
آهنگ: علی تجویدی
خواننده:‌ مرضیه

عاشق شیدا من، واله و رسوا من
نوگٔلِ رعنا تو عزیزم، آفتِ دلها تو
بر تو نظر دارم، دیده به در دارم
تا به در آیی تو عزیزم‌، ای گٔلِ گلزارم
سایه از سر برگرفتی تا که رفتی نگار من
شد نصیبم بی‌‌نصیبی؛ غم فضا شد بهار من

نگرفتی‌ دستم ز وفا که ز پا افتادم
نکُنی‌ گر یادم به‌خدا، نروی از یادم
ننشستی در خلوت ما که دهی‌ بر بادم
نشوی گر یارم غم تو فکند بنیادم

آتش دل‌ من ننشاندی
کار ما به جنون تو کشاندی
جام غم ز کفت بگرفتم
شهدِ جان ز لبت نچشاندی

به خدا که غمت کُشدم، کُشدم
به خدا ستمت کُشدم، کُشدم
چه کُنی‌ نومیدم؟ که تویی امیدم
ز پی‌ دل‌ رفتم ثمرش را دیدم

* * *

رویا: خوشه‌ی سرخ ارغوان (ترانه فیلم)

رویا خوشه سرخ ارغوان

خوشه سرخ ارغوان
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: حبیب‌الله بدیعی
خواننده: رویا
ترانه فیلم: ببر مازندران

خوشه‌ی سرخ ارغوان، گوشه‌ی سبز سایبان
لرزش نرم شاخه‌ها، گل و سبزه و صبا
دارد انتظار ما را
ای که ز من گسسته‌ای، با دگران نشسته‌ای
بی‌تو کجا روم؟ کجا؟
به کنار من بیا، آتشم مزن خدا را
به خدا، به خدا عشق تو را به دل نهان دارم
تو که از دل من بی‌خبری بیا به دیدارم
درون آتشم تنها، ببین چه می‌کشم تنها
در چشم سیاهم،‌ به فریاد نگاهم
تمنای نهان بود نمایان
پرورده‌ی عشقم، بگو با تو چه کردم
که نامم نبری چو بی‌وفایان
ای دنیای من،‌ هستی من
عشق من، مستی من بگو کجایی؟
مستم، مستِ چشم سیهت
جان فدای نگهت، بگو کجایی؟
همه شب، فغانِ دل شکسته‌ام در گلو
همه شب به پای خُم نشسته‌ام چون سبو
تو بیا تا به تو بگویم گله‌ها مو به مو
چه کوته ای بی‌وفا به تو دست آرزو
دل بیقرار من چه کُند؟ بگو! بگو!

♫  LP Cover  ♫

* * *

رامین ـ رامش: دختر ترکمن

رامین رامش دختر ترکمن

دختر تُرکمن
شاعر: کریم فکور
آهنگ: عطاالله خُرم
خوانندگان: رامین ـ رامش
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۴۴ ‌

رامش:
ای که اسب کهر داری
چه سودایی به سر داری
توی خورجین خوش رنگت
طلا داری، گوهر داری
نمی‌دانم اسم تورا
کجا روی تک و تنها؟

رامین:
من که اسب کهر دارم
سودای تو به سر دارم
پلنگ این بر و بومم
که در دامت گرفتارم
خواهی چکار اسم مرا
تو را خواهم از این دنیا
از کوه و صحرا اومدم
بی‌خبر، تنها اومدم
آمده‌ام زن بگیرم
دختر ترکمن بگیرم
گر بزنی با بکُشی
بی تو از اینجا نمیرم

رامش:
از چه پریشان شده‌ای
خسته و نالان شده‌ای
منم مهرت به دل دارم
تو را از جان خریدارم
نخواهم کس به غیر از تو
تویی یارم، تویی یارم

رامین:
اسب و کلاه و ایل و تبارم فدای تو
رامش:
از زر و زیور هر چه که دارم فدای تو

* * *

عارف: سوز و ساز (ساز سینه)

عارف سوز و ساز

سوز و ساز (ساز سینه)
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: پرویز مقصدی
تنظیم‌کننده: ارکستر آلبوم رنگی
خواننده: عارف
انتشار: ۱۳۴۶

ای خدا ویرانه شد تا این دل دیوانه‌ام
دل ز من بیگانه شد، با عالمی بیگانه‌ام
ای فلک! داد دلم بستان ز یارم
طاقت این حسرت و هجران ندارم

دیگر آن لبخند شادی بر لبم رنگی ندارد
این شکسته ساز سینه دیگر آهنگی ندارد

با خیالِ روزگارانی که رفت
چشم من خیره بر این ویرانه‌هاست
دل من بیهوده می‌کوشی خموش
این جدایی بهر تو بی‌انتهاست

دیگر آن لبخند شادی بر لبم رنگی ندارد
این شکسته ساز سینه دیگر آهنگی ندارد

* *‌ *

فریدون فرخزاد: چرا هیچکس نمی‌خواد حرفامو باور بکنه

فریدون فرخزاد چرا هیچکس نمی خواد حرفمو باور بکنه

چرا هیچکس نمی‌خواد حرفامو باور بکنه
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: فریدون فرخزاد

ای خدا به کی‌ بگم؟ به کی‌ بگم؟
که داره تنهایی آبم می‌کُنه
حیفه من زندونی غم بمونم
غم داره خونه‌خرابم می‌کُنه
چرا هیچکس نمی‌خواد حرفامو باور بکُنه
بار این تنهایی رو برام سبک‌تر بکُنه
کی‌ میاد و کی‌ میاد اون که چشاش
واسه من شب‌و چراغون بکُنه
دستِ گرمش‌و تو دستم بذاره
خلوتِ دستام‌و ویرون بکُنه
چرا هیچکس نمی‌خواد حرفامو باور بکُنه
بار این تنهایی رو برام سبک‌تر بکُنه

♫  LP Cover  ♫

* * *

روانبخش: بدگمان

روانبخش بدگمان

بدگمان
شعر: محمدعلی شیرازی
آهنگ: پرویز مقصدی
تنظیم آهنگ: واروژان
خواننده: غلامعلی روانبخش

ای همسر آزرده‌ی من
ای لاله‌ی پژمرده من
آخر لبت آمد به فریاد
از رشک من، نفرین به من باد!
آخر دل پاکت شکستم
با سنگِ غم، ای داد و بیداد

گر بر تو کردم بدگمانی
بر من ببخشا ای که دانی
آتش این عشق سوزان
شعله زد بر دشتِ من

اکنون خریدار وفایت
پوزش به‌لب، افتم به پایت
تا نخندی، من نخندم، گر بخشکد اشک من
آن نازنین دست تو کو بر سر من، همسر من
تا شوید این خونابه‌ از چشم تر من

* * *

ایرج مهدیان: برنمی‌گردم

ایرج مهدیان برنمی گردم

برنمی‌گردم
شعر: ایرج طاهری
آهنگ: ایرج طاهری
خواننده: ایرج مهدیان

می‌روم دیگر، چون پرستوها
می‌کُنم ترکِ آشیان دیگر
برنمی‌گردم زین رهِ رفته
چون نمی‌گردی مهربان دیگر
خسته از تاریکیِ شبها
می‌روم افسرده و تنها
پَر کِشم تا قصر رو یاها
تا ببینم طلوع فردا را
به جز اشک غم تو بارانی
به کویر دلم نمی‌ریزد
چو نوای غم‌و پریشانی
ز دل ساز من نمی‌خیزد
روم آهسته از سرِ راهت
برو دستِ خدا به همراهت

*‌ * *

داود مقامی: منصوره

داود مقامی منصوره

منصوره
شعر و آهنگ: سعید مهناویان
خواننده: داود مقامی

دیشب که به یادت به میخانه نشستم
با یاد لبت توبه‌ی می بشکستم
دیدم رخ زیبات در آن جام بلورین
گویی همه‌ی عمر به سودای تو مستم
منصوره بیا، بیا بهر خدا
بر این دلِ زارِ و مُبتلایم رحمی بنما

منصوره مکُن بهانه‌گیری
هجر تو کشانده‌ام به پیری
منصوره کجایی
منصوره کجایی

از جورِ تو یارِ نازنینم
دردی‌ست به جان آتشینم
بگذار به جایِ حسرت و غم
از مهر تو خوشه‌ای بچینم
افسوس چکید اشک چشمم
در جام و دگر تو را نبینم
منصوره کجایی
منصوره کجایی

(امشب تو طبیبانه به بالین من آی
تا پاک شود از دلِ من درد جدایی)

* * *
مجموعه‌‌ای از نام دختران در ترانه‌های ایرانی

* * *
ترانه‌شناسی «داود مقامی» در این سایت

* * *

امیر رسایی: هزار وعده

امیر رسایی هزار وعده

هزار وعده (با صدای عارف و نارملا)
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: خسرو ظهیرالدینی
خواننده: امیر رسایی

هزار بار با من ای گل وعده تو بستی
هزارون بار وعده شکستی،‌ شکستی

هزارون ماه در اومد، هزارون شب سر اومد
هزار بار آفتاب غروب کرد و در اومد
سر وعده‌گاه تو موندم چشم به راه تو
زیر پای من گل و سبزه در اومد

هزار بار با من ای گل وعده تو بستی
هزارون بار وعده شکستی،‌ شکستی

دو صد بوسه گرفتی با اون لب گداخته
هزارون گیسو بر هزار شونه نشوندی
قرار از دلم رفته، عمری هفته به هفته
من خسته را بر سر وعده نشوندی

هزار بار با من ای گل وعده تو بستی
هزارون بار وعده شکستی،‌ شکستی

♫  LP Cover  ♫

* * *

ویگن: حلقه گل

ویگن حلقه گل

حلقه گل
شعر: پرویز وکیلی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۴۰

تو چون گل نورسی، من باغبانت
تو سبزه‌ی خرمی، من سایبانت
تویی چون شاخه‌ی گل، منم گیاهی
کنون کشیده دامن به آستانه‌ت
کنون کبوترانِ یک آشیانیم
دو مرغ آشیانیم، دو مهربانیم

ازاین سحر تا اون سحر
به چشم هم نظر کنیم
میون کوه و دشت و در
نظر به همدگر کنیم
روی سبزه صفا کنیم
بر بنفشه گذر کنیم

خوش آنکه دامنی زگل ریزم به روی دامنت
خوش آنکه حلقه‌ای ز گل بیفکنم به گردنت
چه خوش که ما دو غنچه‌ی یک شاخه بودیم
به خنده همچو گل، به هم لب می‌گشودیم

* * *