
انگشتر (تو سفر رفتی) (با صدای سوسن)
خوانندگان: منصور نریمان و پروین مقصدی

انگشتر (تو سفر رفتی) (با صدای سوسن)
خوانندگان: منصور نریمان و پروین مقصدی

عشق بیفرجام
شعر: هدایتالله نیرسینا
آهنگ: رضا ناروند
خوانندگان: امیر رسایی و پوران
اجرا: ۱۳۴۲
امیر رسایی:
ز من مخواه از تو رو نهان کُنم
به گوشه ای تنها آشیان کُنم
پوران:
برو که میترسم با نوازشی
غم تو را در دل ، جاودان کنم
امیر رسایی: گرچه در آتش کِشیام
تو عاقبت میکُشیام
مگو تو با ما
پوران: ز من بپرهیز ، ز من تو بگریز
که آتشم، آتش سوزان
امیر رسایی: ز اشک و آهم ببین که خواهم
دلی ز عشق تو فروزان
پوران: زین فتنه تو بگذر رنج خود چو خواهی
امیر رسایی: دور از تو مرا کو جز اشکی و آهی؟!
پوران: بهتر که شود در تو عشق من فراموش
امیر رسایی: جز با تو نیفروزد این شعله خاموش
. . .
. . .
امیر رسایی: هرگز مگو از برم بگریز
پوران: شد سینه از عشق تو لبریز
. . .
. . .
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *

گل یاس
شعر: اسدالله شهریاری
خوانندگان: ضیاء ـ رامش
ضیاء:
این دسته گُل یاس که چون دست تو زیباست
یک هدیهی ناچیز از این عاشق شیداست
رامش:
اکنون که دم از عشق زدی راست بگو، راست
آیا دل تو شیفتهی مِهر رُخ ماست؟
ضیاء:
آری به خدا دل چو بر این عشق نهادم
افروختم و آتش آن داد به بادم!
رامش:
این یاس نشانی ز صفای دل و پاکیست
برگویی که قصد تو از این هدیه به من چیست؟
ضیاء:
قصدم که تو را عاشق و دلداده چو من نیست
گر نیست، بگو نیست! وگر هست، بگو کیست!
رامش: بهبه که چه خوش کرد دل خسته، گُل یاس
ضیاء: ای جان به فدای تو و این دسته گُل یاس
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
* * *

چرا چرا
شعر: محمدعلی شیرازی
آهنگ: پرویز قیاسی [غیاثیان]
تنظیمکننده و نوازنده کلارینت: پرویز غیاثیان
خوانندگان: امیر رسایی ـ گوگوش
انتشار: پاییز ۱۳۴۶
امیر رسایی:
با من نسازی چرا چرا؟
بُردهای طاقت مرا
گوگوش:
گشتی گرفتار دیگری
من نخواهم دگر تو را
امیر رسایی:
با تو چه کردم به من بگو
ای گل عشق و آرزو
گوگوش:
از خاطر خود مرا ببر
دیگر از من نشان مجو
امیر رسایی:
فتنهجویی مکُن خدا را
مشکن این قلبِ مبتلا را
گوگوش:
شکوه کم کُن فسانه کم گو
من نکردم رها وفا را
امیر رسایی:
شکوهام را مکُن تو باور
که امید دلم تویی
گوگوش:
عشقت از من خدا نگیرد
شادی محفلم تویی
همخوانی:
شکوهام را مکُن تو باور
که امید دلم تویی
عشقت از من خدا نگیرد
شادی محفلم تویی
♫ LP Cover ♫
* * *

جوانی هم عالمی دارد
ترانهسرا: علیرضا طبائی (شهرام)
آهنگ: عطاالله خرم
خوانندگان: عارف ـ عهدیه
ترانهٔ فیلم: جوانی هم عالمی دارد
زمانه شد به کام ما
مِی طرب به جام ما
فتاده مرغ آرزو
به دام ما، به دام ما
دمَد ز عشق و آرزو
ستارهها به شام ما
از آسمان، گویی شکوفه میبارد
جوانیام با تو چه عالمی دارد!
کنون رسد به گوش ما
ز آسمان، سرود مهربانی
شکفته در نگاه ما
سپیدهی بهار زندگانی
بهار آرزو تویی
تو عشق و آرزوی جاودانی
از آسمان، گویی شکوفه میبارد
جوانیام با تو چه عالمی دارد!
♫ LP Cover ♫
* * *

فالبین
آهنگ: ایرج طاهری
خوانندگان: حمید قبنری و پرتو
* * *
شعرهای کودکان و فکاهی با آهنگ ترانههای مشهور ایرانی
* * *

تاکسی
خوانندگان: حمید قنبری ـ گوگوش
زن: تاکسی، تاکسی! نگه دار!
آی تاکسی خالی تو رو به خدا
دِ بیا بیا، شدم بیپا
دارم میافتم وسط خیابون!
مرد: ای خانم طلا بفرما بالا
عشوه نیا، که دیگه میخوام
دوباره بشم شوفر بیابون!
[زن: وایخدا!
آقا خیلی متشکرم که ترمز کردین
باور کنین پام داشت لِه میشد!
مرد: خانمجون آخه ما چه تقصیری داریم؟!
مسافر زیاده، تاکسی کم!
رادیو هم هی بیخودی ما رو دست میندازه
ملاحظه کردین تا مسافر پیاده شد
فورا ما شما رو سوار کردیم!]
زن: راست میگی!
مرد: باور کنین!]
زن: خدا رحمت کنه ننه و باباتو
مرد: خدا رحمت کنه پدرمادر شماهم خانوم!
زن: خدا نگه داره قوم و خویشاتو
مرد: خدا شمارو هم عزت بده!
زن: صبح تا حالا بودم خمار تاکسی
مرد: میدونم، میدونم!
زن: الهی شکر شدم سوار تاکسی!
مرد: خداروشکر، الهی شکر!
[مرد: خانوم جون چیکار کنم؟!
اگه اضافه سوار کنم، جریمه میشم
وگرنه من که از پول بدم نمیاد که،
پول چیز خوبیه دیگه!]
مرد: اگه سوار کنم بنده اضافه
زن: چی میشه؟!
مرد: میگیرن مامورا برام قیافه
زن: وا!
مرد: از اون وقتی که این قانون به پا شد
همه تاکسی قراضهها طلا شد
زن: ای وای راست میگی!
[زن: والا تخم تاکسی رو تو این شهر ملخ خورده!
میدونی تاکسی تو این شهر چجوری شده؟
مرد: چه جوری شده خانم؟]
زن: همه ستاره شدن تو آسمونها
مرد: عه! نکنه آپولو شدن؟!
زن: همه میمیرن براش پیرا و جوونها
مرد: عه راست میگی؟!
زن: آی تاکسی مامانی…!
مرد: جانم، جانم، من این جام!
♫ LP Cover ♫
* * *

به هوای تو (گل بوسه)
ترانهسرا: پرویز وکیلی
تنظیمکننده آهنگ: زاون اوهانیان
انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۴۵
رامش:
به هوای تو در این صبح جانپَرور
چون پرستو هر طرف میگشایم پَر
رفتی و دور از رُخ تو، غم بهجا مانده!
چه بگویم در دل من، چه آرزوها مانده!
تو که رفتی، آتش دل ز غمت خاکستر شد
به لب من، صدها گُل بوسه پَرپَر شد!
ویگن:
بهخدا عشق تو در جانم شور انگیزد
دل من چون خواهد از یادت بُگریزد
به گریبانِ جان، خیال تو آویزد!
رامش:
تو که رفتی، آتش دل ز غمت خاکستر شد
به لب من، صدها گُل بوسه پَرپَر شد!
رامش: سوزدَم دل زین آشناییها
ویگن: چون به بار آرَد این جداییها
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
* * *

خواستگار
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ: افشین مقراضی
خوانندگان: ویگن ـ رامش
خواستگار
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ: افشین مقراضی
خوانندگان: ویگن ـ رامش
انتشار: ۱۳۴۷
ویگن:
آی گُل به سر، کوزه به دوش، آیت دلربایی
اگه به من «بله» بگی، به خونهمون بیایی
گلسینهی طلایی روی سینهات میذارم!
طبَقطبَق اشرفی چشمروشنی میارم!
رامش:
اگه صدتا سوار بیاری
گُل الماسنگار بیاری
اگه تیر و تفنگ بیاری
قطارقطار فشنگ بیاری
بهخدا نومزدت نمیشم!
آی قدبلند، چابُکسوار، تیغ طلایی بسته
روی زین زردوزیِ اسب کهر نشسته
من سیم و زَر نمیخوام!
از تو گوهر نمیخوام!
اگه منو دوست داری
بیا به خواستگاری!
ویگن:
اگه از من طلامو بخوای
اگه مِهر و وفامو بخوای
تو باید نومزدم باشی!
رامش: حالا که عاشقم هستی
ویگن: ز جام عشق من مستی!
رامش: دوتا آهو میشیم خندون
ویگن: میون کوه و دشتستون
همخوان: میریم به شهر شادیها
میشیم دور از غم دنیا
* * *

پستچی (نامهرسان)
ترانهسرا: کریم فکور
تنظیم آهنگ: ارکستر رادیو
خوانندگان: ویگن ـ پوران
انتشار: ۱۳۴۰
ـ ببخشین! منزل خانم نسترن اینجاست؟
+ بفرمایین، چیکار داشتین؟!
ـ پُسته!
+ آهان، درسته!
ـ من پیکم، پیک امید و آرزویَم
روز و شب چشم کسان باشد به سویم
ای گل زیبا ز آن سوی دنیا
این نامه از بهتر تو آرَم!
مانده پریشان در غم هجران
من هم دلی دیوانه دارم!
+ ای نامهرسان، ای نامهرسان
ای قاصد دیرینهی من!
از عشق مَهی گویی که بُوَد
دل شعلهور در سینهی من!
گر این نامه از او باشد
بانگ نشاط از دل برآرَم
صدها بوسه از آن گیرم
آن را به چشم خود گذارم
+ اون کاغذ که مال من نیست!
ـ ولی به اسم شما نوشته شده.
+ بله، اما تو این خونه دونفر به این اسم هستن.
ـ خیلی عجیبه!
+ ای پیک شوق و شادی، چشم انتظارم
من چرا یک نامه از یارم ندارم؟!
هفتهها طی شد؛
اما نیامد نامهای از سوی یارم!
بُرده از یادم؛
بیخبر از او، ناامید و بیقرارم!
ـ شاید روزی بر تو در دولت گشاید
+ شاید بر من بخت رَمیده رو نماید
ـ هفتهی دیگر، نامهای از او
شاید، شاید، شاید بیاید!
+ خود به بَرِ من، آن مَه دلجو
شاید، شاید، شاید بیاید!
● از سری ترانههای دوصدایی ویگن و پوران که با سوژهی مشاغل، در قالب نمایشنامههای فکاهی اما با مضمونی عاشقانه در رادیو اجرا شد.
● متن ترانه و توضیحات برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *
کار و کسب و مشاغل در ترانههای ایرانی
* * *