لشکر غم
ابیاتی از غزل حافظ
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم
چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش
که دستافشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
بهشت عَدْن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
که از پای خُمت یکسر به حوض کوثر اندازیم
* * *
قول و غزل «حافظ» در ساز و نوای نغمهپردازان
* * *
امشب بیا (شریک پرواز)
ترانهسرا: کریم فکور
آهنگساز: انوشیروان روحانی
خواننده: عارف
از فیلم “یاقوت سه چشم” | ۱۳۴۹
امشب بیا درد من غمزده بشنو
یک قصه از این دل ماتمزده بشنو
دو مرغ تنها (عاشق)
دو مرغ عاشق (تنها)
با هم میخواستن که برن لونه بسازن!
با نغمه (خنده) هاشون
با خنده (نغمه) هاشون
طلسم خوشبختی تو اون خونه بسازن!
یه روز فلک، آتش به بال و پرشون زد
غم جدایی، بلا به جون همآشیون زد
من، آری آن مرغ جدا مانده ز یارم
که درد دوری به ناصبوری پرَم به خون زد
دلم گرفته، تو مرغک من
بیا تا بار دگر با تو بخندم
بیا و باش ای گل من، شریک پروازم
که دل غمزده بر عشق (مهر) تو بندم!
* * *
گفتم نمیشه
ترانهسرا: رضا شمسا
آهنگساز: انوشیروان روحانی
خواننده: ایرج و گوگوش
ترانه فیلم: آسمون بیستاره
ضبط: ۱۳۴۸ / پخش: زمستان ۱۳۵۰
ایرج:
بینم اگه با دلبرِ غیری، دلم رو
آتش زنم من این دل بیحاصلم رو
هر دلبری شد یار من، با من بمیره
جونم از او گر شد جدا، آتش بگیره
بینم اگه با دلبر بیگانه، دل را
در خاک و خون، اندازم این دیوانهدل را
گوگوش:
دادم فریبش، ای خدا، همیشه!
اون منو میخواد، گفتم: نمیشه!
نامش ولی شد وِرد زبونم
میخوام، میخوامش با عمر و جونم
من، ای خدا بی او دیگه بیهمزبونم
در هر کجا درد و بلاش اُفتد به جونم
دادم فریبش، ای خدا، همیشه!
اون منو میخواد، گفتم: نمیشه!
ایرج:
[اگر آزاده مردی ساده بودم
همین بس عاشقی دلداده بودم
به یاد او ز بس هر شب زدم مِی
درِ میخانهها افتاده بودم]
ای آسمون، عشقش مرا دیوونه کرده
غم در دل دیوونهی من، لونه کرده
هر جا روَم، او پیش من باید بمونه
او کفتر بوم منه، باید بدونه!
بینم اگه با دلبر بیگانه، دل را
در خاک و خون، اندازم این دیوانهدل را
♫ LP Cover ♫
* * *
زمزمه چوپان
شعر: اصغر واقدی
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: ایرج
به برم رقصان بینم با شادی سبزهٔ صحرا را
ـ در این باد بهاری
نگرم جای یاران در صحرا چهرهٔ گلها را
ـ مگر یاری نداری
شده چوپانی کارم، شدهام دور از یارم
به بیابان روی آرم، به کنار گلهٔ خود
لب به لب نی بگذارم
به خدا این شیری که من میدوشم
چه نشاطی بخشد سحر چون نوشم
پُر از لاله بود، صحرا
دلم میخواهد، اینجا
دلارامی چو این گلها
ز دل خیزد نغمههای من
بُوَد این نی همنوای من
[جای می است و مستی، هر جا بهار باشد
دانی کجا بهار است؟ آنجا که یار باشد!
تا گلرخی نباشد، بستان، صفا ندارد
گر لاله صد بروید، ور گل هزار باشد]
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
هر کی میگه دوستت دارم
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: ضیاء
تو این زمونه با کسی افسانهی دل سر نکُن
هرکی میگه: «دوستت دارم» دروغ میگه؛ باور نکُن!
با تو دیگه هر کی بخواد دستِ وفاداری بده
تو دستِ دیگهش خنجره، تا دسته تو قلبت زده
هرکی میگه: «دوستت دارم» دروغ میگه؛ باور نکُن!
روز که میری به وعدهگاه کسی به پیشواز نمیاد
شب از توی کوچه دیگه صدای آواز نمیاد
هرکی میگه: «دوستت دارم» دروغ میگه؛ باور نکُن!
حالا دیگه آیینه هم داره بهت دروغ میگه
ای قلب ناامید من عاشق شدن بسه دیگه
هرکی میگه: «دوستت دارم» دروغ میگه؛ باور نکُن!
♫ LP Cover ♫
* * *
بارون بارونه (گلنسا)
شعر: سیروس آرینپور
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷
بارون بارونه زمینا تَر میشه
گلنسا جونم کارا بهتر میشه
گلنسا جونم تو شالیزاره، برنج میکاره
میترسم بِچآد، طاقت نداره
بارون بارونه زمینا تَر میشه
گلنسا جونم کارا بهتر میشه
دونههای بارون ببارین آرومتر
گُلهای نارنج داره میشه پرپر
گلنسای من رو میدن به شوهر
خدای مهربون تو این زمستون
یا منو بِکُش یا اونو نَستون
بارون بارونه زمینا تَر میشه
گلنسا جونم کارا بهتر میشه
گلنسا جونم غصه نداره
زمستون میره پُشتش بهاره
● LP Cover ●
* * *
از آن شبی که برنگشتی
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین
از رهگذری محنتخیز دیدم که گذر میکردی
خانه به دوش
شعر: ایرج جنتیعطایی
آهنگ و آواز: بابک بیات
منم آن خانه بهدوشی
که تنها ماندهام، تنها
گریزان از دیار خود
گهی اینجا، گهی آنجا
تنها، تنهاتر از عشق
غمگینتر از تنهایی
رها، بر بال توفان
همچون مرغ دریایی
. . .
. . .
* * *
خزر
شعر: ناصر رستگار نژاد
آهنگ: عباس شاپوری
خواننده: پوران شاپوری
(ای خوش، تنها پیشِ دریا
به مَه گفتن رازِ دل را)
چو رسد موجی بر ساحل
آهسته برمیگردد از نو سوی دریا
به دو چشم خود میبینم
پردهای از مرگ و زندگی در این دنیا
ماه از پشت ابر تیره شده به در
بین دریا چون غریقی شده رها
آب از سوئی میبرد به سوی دیگر
عکس مَه را تا دیار آرزوها
حیف از چنین شبها که بیدلدار و می
در پیشِ دریا عمر من گردیده طی
* * *
خزان عشق
کلام: رهی معیری
آهنگ: جواد بدیعزاده
ترانهخوان: جواد بدیعزاده
شد خزان گلشن آشنایی
بازم آتش به جان زد جدایی
عمر من ای گل طی شد بهر تو
وز تو ندیدم جز بدعهدی و بیوفایی
با تو وفا کردم، تا به تنم جان بود
عشق و وفاداری با تو چه دارد سود
آفت خرمن مهر و وفایی
نوگل گلشن جور و جفایی
از دل سنگت . . . آه
دلم از غم خونین است
روش بختم این است
از جام غم مستم
دشمن میپرستم
تا هستم
تو و مست از می به چمن
چون گل خندان، از مستی بر گریهٔ من
با دگران در گلشن نوشی می
من ز فراقت ناله کنم تا کِی؟
تو و می چون لاله کشیدنها
من و چون گل جامه دریدنها
ز رقیبان خواری دیدنها
دلم از غم خون کردی
چه بگویم چون کردی؟
دردم افزون کردی
برو ای از مهر و وفا عاری
برو ای عاری ز وفاداری
که شکستی چون زلفت عهد مرا
دریغ و درد از عمرم
که در وفایت شد طی
ستم به یاران تا چند
جفا به عاشق تا کی؟
نمیکُنی ای گل یکدم یادم
که همچو اشک از چشمت افتادم
تا کی بیتو بود
از غم، خون دل من
آه از دل تو
گر چه ز محنت، خوارم کردی
با غم و حسرت، یارم کردی
مهر تو دارم باز
بکن ای گل با من
هر چه توانی ناز
هر چه توانی ناز
کز عشقت میسوزم باز
۱۳۱۳
* * *
جواد بدیعزاده: خزان عشق (مجموعه ترانهها)
* * *