تنها ماندم
شعر: عبدالله الفت
آهنگ: همایون خرم
خواننده: پروین
تنها ماندم
تنها با دل بر جا ماندم
چون آهی بر لبها ماندم
رازِ خود، به کس نگفتم
عشقت را به دل نهفتم
با یادت شبی که خفتم
چون غنچهی سحر شکفتم
دلِ من ز غمت فغان برآرد
دلِ تو ز دلم خبر ندارد
پس از این نخورم فریب چشمت
شررِ نگهت اگر گذارد
وصلت را ز خدا خواهم
از تو لطف و صفا خواهم
کز مهرت بنوازی جانم
عمر من به غمت شد طی
تو بی من، من و غم تا کی
دردی هست نَبوُد درمانم
* * *
با تو بدرود
شعر: هوشنگ توفیقی
آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: عارف
امشب به یاد رفتهها بر گور دل خواهم گریست
چون آسمان تیرهدل بر بختِ خود خواهم گریست
با نوای سوز سازم نیمهشب در پرتو ماه
نالهها خیزد از این قلبِ حزینم
با دو چشمانِ غمآلود، با دلی آکنده از آه
از خدا خواهم تو را هرگز نبینم
با تو بدورد عشق نافرجام من
بر تو نفرین مرغ شوم بام من
با تو بدورد، با تو بدرود
● بر روی این ملودی، دو ترانه دیگر به نامهای «گریه کن ای قلب من» سروده ایرج جنتیعطایی، با صدای گوگوش (۱۳۴۹) (در اینجا) و «شکوه« سروده رضا شمسا با صدای امیر رسایی (۱۳۴۸) (در اینجا) اجرا شد.
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *
دختران سیروس
تار: مرتضیخان [نیداود] / ویلون: موسیخان
آواز: ملوک ضرابی
دختران سیروس تا به کی در افسوس
زیر دست مردان تا به چند محبوس
دختران ساسان
تا به چند خموشی ای زنان ایران
هیچ کس خبر نیست، فکر خیر و شر نیست
ای رجال ایران، زن مگر بشر نیست؟
چند در حجابی؟ تا به کی به خوابی؟
از وجود شیخ است کاین چنین خرابی
مملکت خرابست، ملتش به خواب است
دختران حساس، وقت انقلاب است
دختران ملت تا به چند محنت؟
بیافکنید از سر چادر مذلت؟
یاری که دلم ز بهر او زار شده
خود جای دگر به غم گرفتار شده
من در طلب علاج او میکوشم
چون او که طبیب ماست بیمار شده
● دختران سیروس یا دختران ایران عنوان تصنیفی از سراینده و آهنگسازی ناشناس، با مضمونی در مخالفت با حجاب زنان است که نخستین بار در سال ۱۳۰۶ خورشیدی منتشر شدهاست. سرایندی احتمالی این ترانه محمدعلی امیر جاهد و آهنگساز آن احتمالاً مرتضی نیداود است که به دلیل واهمه از واکنشهای احتمالی متعصبان مذهبی به این ترانه ترجیح دادهاند که اسامی آنان به عنوان خالقان این اثر مخفی بماند. اولین بار قمرالملوک وزیری این تصنیف را خوانده است،اما صفحهای با صدای ملوک ضرابی نیز وجود دارد.
* * *
هوس
شعر: ناصر رستگارنژاد
تنظیم آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۶
باز هم عاشق شدهام، عاشق بر غصه و غم
وای از این دل هوسبازم، بیرون شد از سینه رازم
از این دل کارم شده مشکل، میسوزم و میسازم
گه میگریم، گه میخندم بر این بختِ واژگون
از فرط غم، هر دم ریزم از چشمانم اشکِ خون
وای از این دل، داد از این دل که از نو گشته مایل
بر زیبایی نامهربان کز از حال من باشد غافل
هر کس شیدا نَبوّد، هرگز از ما نَبوّد
عشق و ماه و غم و می یارش شبها نَبوّد
با غصه و غم بودم و هستم شاد و سرمستم از این غم
هرگز در عالم نتوانم باشم بیعشق و بیغم، یکدم
* * *
تاب گیسو
شعر: عبدالله الفت
آهنگ: بدیعزاده
خواننده: عارف
در موسم گل، در زلف سنبل بوی تو بینم
در نور مهتاب، در چهرهی گل روی تو بینم
با تار گیسو، با چشم جادو آخر شکارم کردی
تا در جنونم افسانه سازی افسون به کارم کردی
عاشق شدم من یک دل نه صد دل
بر تو چون ماهی، گیسو سیاهی ای جان فدایت
خواهم که هستی ریزم ز مستی چون موی تو، در پایت
* * *
روی جلد صفحه این ترانه را در اینجا ببینید
* * *
بر بالین او
شعر: نظام فاطمی
آهنگ: عطاالله خرم
خواننده: رامش
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۴۴
سوزد ز تب، آن لالهرو
من آتشم از سوز او
من به بالینش نشسته
بر دو چشمش دیده بسته
شاید، شاید دیده بگشاید
بر مَهِ رویش فکنده
سایه مژگان بلندش
گشته همچون موج دریا
سینهی همچو پرندهش
میرود از دل قرارم
بشنوم چون نالهی او
میچکد اشکم چو شبنم
بر رخ چون لالهی او
بچکد اشکم به رویش
بکشم دستی به مویش
ز دلم خیزد دودِ آهی
به دعا میخواهم امشب
که رها سازد او را تب
به تنِ من ریزد الهی
* * *
ای بلم آهستهتر
شعر و آهنگ: جعفر پورهاشمی
خواننده: پوران شاپوری
ترانه فیلم: زنی به نام شراب
(در زادگاه جلوهی کارونِ دلنواز
مستانهای بشنو، نغمهی من با نوای ساز)
جان دل! ای جان دلبر! ای بلم آهستهتر!
عشق من بنشسته در بر، ای بلم آهستهتر!
هر کجا خواهی برو، هر کجا خواهی بیا
هر طرف خواهی ببر، ای بلم اهستهتر!
تا که گویم راز دل، شرح سوز و ساز دل
در کنارش سر به سر، ای بلم آهستهتر!
عاشقم من، عاشقم من، عاشقی دیوانهام
در هوای عشق تو از عالمی بیگانهام
ای نگاه جانفزایت چاره ساز درد من
یک نظر ای آشنای جان و دل بر من فکن!
تا که بگشاید ز هم پَر
پَر زنم همچون کبوتر در هوای عشق تو
تا بپیچد در زبانها
در زمین و آسمانها، ماجرای عشق تو
♫ LP Cover ♫
* * *
گناه
شعر و ملودی: پرویز وکیلی
تنظیم آهنگ: پرویز مقصدی
خواننده: روانبخش
تنگِ شب، لب بر لب، ابرو به روی ابرو
پاشیده از دستم به روی پیشونی گیسو
ساقِ پا رو ساقِ پا، زانو به روی زانو
پیچیده بر جفتِ هم دو حلقهی دو بازو
تنگِ شب، لب بر لب، ابرو به روی ابرو
پاشیده از دستم به روی پیشونی گیسو
چشم من و چشم تو با اون پلکای بسته
مثل بالِ کفترا افتاده روی هم خسته
دوش به دوش، همآغوش، شونه بر روی شونه
تنگِ شب، لب بر لب، چونه بر روی چونه
شب تا سحر، سر به سر، سرت به دومنِ من
ای سر فدای نازت، تو نازت گردنِ من
* * *
کاروان عمر
شعر: کریم فکور
آهنگ: مجید وفادار
خواننده: داریوش رفیعی
کاروان باز آید در دل شب تار
ساربان ره پوید خوشدل و سبکبار
ز غم عالم نرهم یکدم، نشوم کامران
که چنان عمرم گذرد، کاروان
هر دم زیر ابر سیاه
پنهان گردد چهرهی ماه
که ماه من شود نمایان
به یک نگه طلب کُند جان
دلم خرم از نوای نی، در سرم خیال وی
وه که ساغری ز می دارم بر لب
دریغا که میشود روان از قفای کاروان
عشق من در این دل شب
گل من! بهار عمر من! آتشم به جان مزن!
تاج غم سرم فکن، تا کی هجران؟
به دیدار من دمی بیا زان که میرسد بُتا
بیلب تو بر لبم جان
* * *
یارم قهر کرده
آهنگ و شعر: سعید مهناویان
خواننده: داود مقامی
شب مهتابه و دل بیقراره ای خدا
دیگه لطفی برای ما نداره ای خدا
نمیدونم نگار مهوش من چرا
خبر از حال زار من نداره ای خدا
دیگه دل طاقت بلا نداره ـ چرا
سر من شور ماجرا نداره ـ چرا
دیگه اشکم برام دوا نمیشه
اثری بر دل مبتلا نداره ـ چرا
آخه چرا یارم از من قهر کرده رفته
نکنه هوای یار دیگر کرده رفته
بگین چرا یارم از من قهر کرده رفته
نکنه سرش هوای همسر کرده رفته
آخه من یار وفادارش بودم
تو همه مستیها هوشیارش بودم
بخدا از جون و دل میخواستمش
سر هر کوچه هوادارش بودم
مگه او ز من چه دیده که دل ز من بریده
چو مرغی از بر من رمیده پر کشیده
* * *ترانهشناسی داود مقامی در سایت راوی حکایت باقی
* * *